Centrale Raad van Beroep

ZW-uitkering terecht beëindigd ondanks veelvuldig toiletbezoek omdat werknemer vanuit huis werkt

Beëindiging ZW-uitkering. Voldoende medische grondslag. Appellante is terecht in staat geacht haar eigen werk te kunnen verrichten.

ECLI-nummer: ECLI:NL:CRVB:2026:706Lees de uitspraak
Instantie: Centrale Raad van Beroep
Uitspraakdatum: 27 mei 2026

In het kort

Appellante werkte als medewerker klantenservice 24 uur per week en meldde zich op 21 juli 2023 ziek met buikklachten, misselijkheid en spier-, pijn- en vermoeid
Het Uwv beëindigde de ZW-uitkering per 17 oktober 2023 nadat een arts appellante geschikt achtte voor haar laatste werk.
De Raad oordeelt dat appellante ook bij veelvuldig toiletbezoek in staat is de maatgevende arbeid te verrichten, omdat zij vanuit huis werkt en gebruik kan make
De gestelde toename van pijnklachten rond juli 2023 is niet medisch geobjectiveerd en blijkt niet uit de beschikbare medische gegevens.
De urenomvang van 24 uur per week biedt volgens de Raad voldoende recuperatietijd om te kunnen functioneren.

Wat besliste de Centrale Raad van Beroep?

Het geschil betreft de beëindiging van de ZW-uitkering van appellante per 17 oktober 2023. Appellante werkte als medewerker klantenservice voor 24 uur per week en meldde zich op 21 juli 2023 ziek met buikklachten, misselijkheid, en spier-, pijn- en vermoeidheidsklachten. Het Uwv beëindigde de uitkering nadat een arts haar geschikt achtte voor haar laatste werk. In bezwaar, beroep en hoger beroep hield het Uwv dit standpunt vol.

De centrale vraag was of appellante door haar medische beperkingen niet in staat was haar eigen werk te verrichten. Appellante stelde dat haar klachten waren toegenomen sinds een Eerstejaars Ziektewet beoordeling (EZWb) in 2020, dat zij twintig keer per dag naar het toilet moest, en last had van hoofdpijn, duizeligheid en liesklachten. Het Uwv stelde dat de gestelde toename van klachten niet medisch objectiveerbaar was.

De Raad oordeelde dat het hoger beroep niet slaagt. Appellante is al lange tijd bekend met maag- en darmklachten, deels veroorzaakt door verklevingen na een operatie in haar jeugd. De verzekeringsarts had vastgesteld dat zij ook bij veelvuldig toiletbezoek in staat is de maatgevende arbeid te verrichten, omdat zij vanuit huis werkt en gebruik kan maken van het toilet en incontinentiemateriaal. De Raad achtte deze toelichting niet onjuist.

De Raad benadrukte dat het eigen werk een fysiek lichte functie betreft die vanuit huis en naar eigen inzicht kan worden uitgevoerd, en dat de urenomvang van 24 uur per week voldoende recuperatietijd biedt. De gestelde toename van pijnklachten rond juli 2023 is niet medisch geobjectiveerd, en uit de beschikbare medische gegevens blijkt niet dat appellante rond de datum in geding verdergaand beperkt was. De aangevallen uitspraak van de rechtbank Midden-Nederland van 1 mei 2025 werd bevestigd.

Wat betekent deze uitspraak voor de werknemer?

De ZW-uitkering van appellante blijft beëindigd per 17 oktober 2023 omdat de Raad oordeelt dat zij in staat is haar werk als medewerker klantenservice te verrichten. De Raad stelt vast dat de gestelde toename van pijnklachten niet medisch objectiveerbaar is en dat de toiletbeperking niet tot ongeschiktheid leidt zolang appellante vanuit huis werkt. Een eventuele nieuwe aanvraag om uitkering zal worden beoordeeld op basis van op dat moment objectief vast te stellen medische beperkingen.

Vragen over deze uitspraak

Waarom mag het Uwv niet-objectiveerbare klachten buiten beschouwing laten?

Op grond van artikel 19, eerste lid, van de ZW moet ongeschiktheid tot het verrichten van arbeid een rechtstreeks en objectief medisch vast te stellen gevolg van ziekte of gebreken zijn. De gestelde toename van pijnklachten rond juli 2023 was niet medisch geobjectiveerd, waardoor geen recht op ziekengeld bestond.

Telt het dat iemand twintig keer per dag naar het toilet moet als beperking voor de ZW?

De Raad erkent de toiletbeperking, maar oordeelt dat die niet verhindert dat appellante haar eigen werk verricht omdat zij vanuit huis werkt en daar een toilet in de buurt heeft en gebruik kan maken van incontinentiemateriaal. De beperking is dus meegewogen maar leidt niet tot ongeschiktheid voor de eigen functie.

Wat betekent een urenomvang van 24 uur per week voor de beoordeling van recuperatietijd?

De Raad overweegt dat de urenomvang van 24 uur per week voldoende recuperatietijd biedt om te kunnen functioneren. De arbeidsomvang speelt daarmee een rol in de beoordeling of iemand in staat is de maatgevende arbeid te verrichten.

Kan appellante een nieuwe ZW-aanvraag indienen als haar klachten verergeren?

Elke nieuwe aanvraag wordt beoordeeld op basis van het uitgangspunt dat objectief moet vaststaan dat appellante door ziekte niet in staat is haar werkzaamheden te verrichten. De rechtbank heeft dit in de aangevallen uitspraak overwogen; de Raad laat die uitspraak in stand.

Waarop dit steunt

ECLI:NL:CRVB:2026:706Jurisprudentie

Gepubliceerd 27 mei 2026, geraadpleegd 1 augustus 2026

Automatisch samengevat uit de bron hierboven. Niet elke bewering is los aan de bron getoetst; raadpleeg bij twijfel het origineel.

Wat de bron niet zegt

De uitspraak vermeldt niet welke specifieke beperkingen in de Functionele Mogelijkhedenlijst zijn opgenomen naar aanleiding van de EZWb in 2020, anders dan een opsomming in de rechtbankoverweging.
De uitspraak zegt niets over de medische onderbouwing van de geschiktheidsbeoordeling door de arts op het spreekuur van 16 oktober 2023, anders dan dat de verzekeringsarts bezwaar en beroep het standpunt heeft bevestigd.
De uitspraak laat open of en in hoeverre de hoofdpijn, duizeligheid en liesklachten die appellante noemt als beperkingen zijn meegenomen in de FML.

10 beweringen met een letterlijk citaat uit de bron

Appellante meldde zich op 21 juli 2023 ziek met buikklachten, misselijkheid, en spier-, pijn- en vermoeidheidsklachten.
Op 21 juli 2023 heeft zij zich ziekgemeld met buikklachten, misselijkheid, en met spier-, pijn- en vermoeidheidsklachten.
Het Uwv beëindigde de ZW-uitkering per 17 oktober 2023.
Met een besluit van 26 oktober 2023 heeft het Uwv de ZW-uitkering per 17 oktober 2023 beëindigd .
De rechtbank Midden-Nederland verklaarde het beroep op 1 mei 2025 ongegrond.
De rechtbank heeft het beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard en daarmee het bestreden besluit in stand gelaten.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De quote vermeldt niet wanneer de rechtbank dit oordeel uitsprak. De datum 1 mei 2025 wordt niet genoemd in de bron.
Op grond van artikel 19, eerste en vierde lid, van de ZW bestaat recht op ziekengeld bij ongeschiktheid die een rechtstreeks en objectief medisch vast te stellen gevolg is van ziekte of gebreken.
Op grond van artikel 19, eerste en vierde lid, van de ZW heeft een verzekerde bij ongeschiktheid tot het verrichten van zijn arbeid als rechtstreeks en objectief medisch vast te stellen gevolg van ziekte of gebreken, recht op ziekengeld.
Appellante werkte 24 uur per week als medewerker klantenservice.
Appellante heeft voor het laatst gewerkt als medewerker klantenservice voor 24 uur per week.
De Raad achtte de toelichting van de verzekeringsarts over het verrichten van de maatgevende arbeid ondanks veelvuldig toiletbezoek niet onjuist.
De verzekeringsarts heeft aangegeven dat appellante ook bij veelvuldig toiletbezoek in staat is de maatgevende arbeid te verrichten, omdat zij vanuit huis werkt en gebruik kan maken van het toilet en incontinentiemateriaal. Deze toelichting wordt niet onjuist geacht.
De Raad oordeelt dat de urenomvang van 24 uur per week voldoende recuperatietijd biedt om te kunnen functioneren.
Gezien de urenomvang van 24 uur per week is er voldoende recuperatietijd om te kunnen functioneren.
De gestelde toename van pijnklachten rond juli 2023 is niet medisch geobjectiveerd.
De gestelde toename van pijnklachten rond juli 2023 is niet medisch geobjectiveerd.
De maag- en darmklachten van appellante zijn deels veroorzaakt door verklevingen na een operatie in haar jeugd.
Deze zijn deels veroorzaakt door verklevingen na een operatie ten tijde van de jeugd van appellante.
De Raad bevestigt de aangevallen uitspraak en kent appellante geen vergoeding toe voor proceskosten en griffierecht.
Omdat het hoger beroep niet slaagt krijgt appellante geen vergoeding voor haar proceskosten en het betaalde griffierecht.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De quote zegt dat appellante geen vergoeding krijgt, maar zegt niets over het bevestigen van de aangevallen uitspraak. Dit wordt in de quote niet genoemd.

Hoe wij dit toetsen

Verwante uitspraken

← Alle jurisprudentie Arbeidsdeskundigloket