Centrale Raad van Beroep

Beëindiging ZW-uitkering per 19 januari 2022 blijft in stand ondanks psychiatrisch deskundigenoordeel over forse beperking in persoonlijk functioneren

Beëindiging ZW-uitkering. Na inschakeling van een deskundige volgt de Raad niet het standpunt van appellant dat hij door zijn medische beperkingen niet in…

ECLI-nummer: ECLI:NL:CRVB:2026:433Lees de uitspraak
Instantie: Centrale Raad van Beroep
Uitspraakdatum: 8 april 2026

In het kort

De ZW-uitkering van appellant is per 19 januari 2022 beëindigd omdat het Uwv hem geschikt achtte voor de eerder in het kader van de WIA geselecteerde functies w
De Raad benoemde psychiater dr. J.A. Bouwens als deskundige; deze rapporteerde op 15 december 2024 dat appellant op de datum in geding fors beperkt was in zijn
De verzekeringsarts bezwaar en beroep concludeerde op 29 juli 2025 dat de door de deskundige vastgestelde beperkingen reeds voldoende zijn verdisconteerd in de
Aanvullende beperkingen voor tempodruk, stresstolerantie, prikkelbaarheid en een urenbeperking zijn niet aangenomen; de Raad bevestigt de aangevallen uitspraak

Wat besliste de Centrale Raad van Beroep?

Appellant, voormalig magazijnmedewerker/heftruckchauffeur, meldde zich per 5 november 2021 vanuit werkloosheid opnieuw ziek in verband met gewenning aan nieuwe medicatie. Het Uwv beëindigde de ZW-uitkering per 19 januari 2022 omdat de verzekeringsarts hem weer geschikt achtte voor de eerder in het kader van de WIA geselecteerde functies. In bezwaar en beroep bleef dit standpunt overeind. Appellant stelde in hoger beroep dat hij meer beperkt was dan het Uwv had aangenomen, mede vanwege een door psychiater Mulder bijgestelde diagnose.

De Raad twijfelde aan de juistheid van de vastgestelde beperkingen in de rubrieken persoonlijk en sociaal functioneren van de FML en benoemde psychiater dr. J.A. Bouwens als deskundige. De deskundige stelde in zijn rapport van 15 december 2024 vast dat er sprake was van depressiviteit gesuperponeerd op een onderliggende kwetsbare persoonlijkheid, het beste te omschrijven als complexe traumatisering. Hij achtte het aannemelijk dat dit beeld ook aanwezig was op de datum in geding en concludeerde dat appellant op de datum in geding fors beperkt was in zijn persoonlijk functioneren. Over de ernst kon hij geen objectiveerbare uitspraak doen.

De verzekeringsarts bezwaar en beroep reageerde op het deskundigenrapport met een rapport van 29 juli 2025. Hij stelde dat de door de deskundige vastgestelde beperkingen niet één op één vergelijkbaar zijn met de items in de FML vanwege een andere systematiek. De door de deskundige benoemde beperkingen in cognitieve flexibiliteit, affectieve functies en conatieve functies zijn naar zijn oordeel reeds voldoende gedekt door bestaande beperkingen in de FML, met name beoordelingspunt 1.8.2 (aangewezen op een voorspelbare werksituatie, structuur en regelmaat). Het adequaat uiten van gevoelens speelt geen relevante rol in de WIA-functies.

De Raad volgde het deskundigenrapport als uitgangspunt, maar oordeelde dat de verzekeringsarts bezwaar en beroep gemotiveerd had toegelicht waarom appellant met inachtneming van de bevindingen van de deskundige, vertaald naar de systematiek van het Claimbeoordelings- en Borgingssysteem, geschikt te achten is voor de geselecteerde functies. Aanvullende beperkingen voor tempodruk, stresstolerantie, prikkelbaarheid en een urenbeperking werden niet aangenomen, mede omdat appellant geen medische informatie inzond die dat standpunt onderbouwt. Het hoger beroep slaagt niet en de beëindiging van de ZW-uitkering per 19 januari 2022 blijft in stand.

Wat betekent deze uitspraak voor de werknemer?

De ZW-uitkering van appellant blijft beëindigd per 19 januari 2022; het hoger beroep heeft niets veranderd aan dat rechtsgevolg. Hoewel de door de Raad benoemde psychiater vaststelde dat appellant op de datum in geding fors beperkt was in zijn persoonlijk functioneren, heeft de verzekeringsarts bezwaar en beroep gemotiveerd toegelicht dat die beperkingen reeds zijn verdisconteerd in de bestaande FML. Appellant ontvangt geen vergoeding voor proceskosten of griffierecht, omdat het hoger beroep niet slaagt.

Vragen over deze uitspraak

Wanneer is het voldoende bewezen dat een ZW-uitkering na een nieuwe ziekmelding vanuit werkloosheid terecht wordt beëindigd?

Het is voldoende als de verzekeringsarts vaststelt dat de medische beperkingen niet zijn toegenomen ten opzichte van de WIA-beoordeling. Daarnaast moeten nog ten minste drie van de oorspronkelijk geselecteerde functies met elk ten minste drie arbeidsplaatsen geschikt zijn gebleven, en moet op basis van die functies nog steeds sprake zijn van arbeidsgeschiktheid van ten minste 65 procent.

Welk toetsingskader geldt als iemand zich ziek meldt vanuit werkloosheid na een eerdere WIA-beoordeling?

Er geldt een uitzondering op de hoofdregel dat getoetst wordt aan het laatst verrichte werk. De Raad past het toetsingskader toe dat is uiteengezet in de uitspraak van 23 december 2022 (ECLI:NL:CRVB:2022:2672): een beëindiging kan niet worden gebaseerd op slechts één van de eerder geselecteerde functies, maar vereist dat aan twee cumulatieve voorwaarden is voldaan.

Wat doet de Raad als een onafhankelijke deskundige andere beperkingen vaststelt dan het Uwv?

De Raad volgt als uitgangspunt het oordeel van de door hem ingeschakelde deskundige, maar beoordeelt ook of de verzekeringsarts bezwaar en beroep de bevindingen van de deskundige afdoende heeft vertaald naar de systematiek van het Claimbeoordelings- en Borgingssysteem. Als die vertaling gemotiveerd is en de appellant geen medische informatie instuurt die het tegendeel onderbouwt, hoeft dat niet tot aanvullende beperkingen te leiden.

Leidt een zwaardere of bijgestelde psychiatrische diagnose automatisch tot zwaardere beperkingen in de FML?

Nee. In de systematiek van de ZW-beoordeling zijn niet de diagnose of de ervaren klachten doorslaggevend, maar de mate waarin beperkingen ten aanzien van het verrichten van arbeid objectief medisch kunnen worden onderbouwd. De rechtbank en de Raad stelden beide vast dat de bijgestelde diagnose van psychiater Mulder op zichzelf geen reden gaf voor andere of zwaardere beperkingen.

Waarop dit steunt

ECLI:NL:CRVB:2026:433Jurisprudentie

Gepubliceerd 8 april 2026, geraadpleegd 1 augustus 2026

Automatisch samengevat uit de bron hierboven. Niet elke bewering is los aan de bron getoetst; raadpleeg bij twijfel het origineel.

Wat de bron niet zegt

De uitspraak zegt niets over de inhoud van de functies zelf en of de belasting in die functies daadwerkelijk past bij de vastgestelde FML-beperkingen.
De Raad laat zich niet uit over wat er na de datum in geding is gebeurd met de behandeling en het verdere beloop van de klachten van appellant.
Het rapport van de deskundige dateert volgens de samenvatting van 15 december 2024, maar in overweging 5.4 wordt gesproken over 'zijn rapport van 5 juni 2025'; de uitspraak geeft geen uitleg over dit verschil in dateringen.

13 beweringen met een letterlijk citaat uit de bron

De ZW-uitkering van appellant is per 19 januari 2022 beëindigd.
Per 19 januari 2022 heeft de verzekeringsarts appellant weer arbeidsgeschikt geacht voor zijn eigen werk, zijnde één van de in het kader van de Wet WIA geselecteerde functies. Vervolgens heeft het Uwv bij besluit van 18 januari 2022 de ZWuitkering van appellant per 19 januari 2022 beëindigd.
De Raad benoemde psychiater dr. J.A. Bouwens als deskundige.
De Raad heeft het onderzoek heropend en vervolgens psychiater dr. J.A. Bouwens benoemd als deskundige.
De deskundige bracht zijn rapport uit op 15 december 2024.
De deskundige heeft op 15 december 2024 een rapport uitgebracht.
De deskundige stelde vast dat appellant op de datum in geding fors beperkt was in zijn persoonlijk functioneren.
Wel is het objectiveerbaar dat appellant in het persoonlijk functioneren destijds fors beperkt was.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De quote zegt dat appellant 'destijds' fors beperkt was, niet dat dit 'op de datum in geding' vastgesteld was. 'Destijds' verwijst naar een eerder moment, niet noodzakelijk de datum in geding.
De deskundige achtte het aannemelijk dat het vastgestelde beeld ook aanwezig was op de datum in geding, maar kon over de ernst geen objectiveerbare uitspraak doen.
Hoewel er geen objectiveerbare informatie beschikbaar is van rondom de datum in geding, acht de deskundige het aannemelijk dat dit beeld ook als zodanig aanwezig was op de datum in geding. De deskundige heeft over de ernst daarvan geen objectiveerbare uitspraak kunnen doen.
Bij de ZW-beoordeling na een eerdere WIA-beoordeling moet aan twee cumulatieve voorwaarden zijn voldaan.
Bij de toepassing van artikel 19 van de ZW moet zijn voldaan aan de volgende twee voorwaarden: van de oorspronkelijk bij de WIA-beoordeling geselecteerde functies, met inbegrip van de functies die als reservefuncties aan de betrokkene zijn voorgehouden, zijn op de datum in geding ten minste drie functies met elk ten minste drie arbeidsplaatsen voor de verzekerde geschikt gebleven, én op basis van die functies – gelet op de loonwaarde die die functies ten tijde van de WIA-beoordeling vertegenwoordigden, afgezet tegen het bij de WIA-beoordeling geldende maatmaninkomen – is nog steeds sprake van een arbeidsgeschiktheid van ten minste 65%.
Als de verzekeringsarts vaststelt dat de beperkingen niet zijn toegenomen, is dat voldoende om de beëindiging te dragen.
Aan deze voorwaarden is in ieder geval voldaan als de verzekeringsarts in het kader van de nieuwe ziekmelding vaststelt dat de medische beperkingen niet zijn toegenomen. Deze vaststelling is dan voldoende om een beëindiging van een ZW-uitkering op grond van artikel 19 van de ZW te kunnen dragen.
De verzekeringsarts bezwaar en beroep concludeerde dat de door de deskundige vastgestelde beperkingen niet één op één vergelijkbaar zijn met de FML-items vanwege een andere systematiek.
De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft naar voren gebracht dat de deskundige ten aanzien van de beperkingen een andere systematiek hanteert dan die aan de FML ten grondslag ligt. De door de deskundige vastgestelde beperkingen zijn daardoor ook niet één op één passend bij/vergelijkbaar met de items in de FML.
De beperking in cognitieve flexibiliteit is volgens de verzekeringsarts bezwaar en beroep voldoende gedekt door beoordelingspunt 1.8.2 van de FML.
Dit is volgens de verzekeringsarts bezwaar en beroep in de FML voldoende gewaarborgd door de beperking bij beoordelingspunt 1.8.2 (appellant is aangewezen op een voorspelbare werksituatie, nader beschreven als aangewezen op structuur en regelmaat) van de FML.
Aanvullende beperkingen voor tempodruk, stresstolerantie, prikkelbaarheid en een urenbeperking zijn niet aangenomen.
Appellant wordt dan ook niet gevolgd in zijn standpunt dat het recidiverende ernstige karakter van zijn depressiviteit met trauma en chronische pijn onvoldoende vertaald is naar beperkingen in de FML en aanleiding had moeten geven voor aanvullende beperkingen voor tempodruk, stresstolerantie, prikkelbaarheid en een urenbeperking.
De mate van arbeidsongeschiktheid was bij de WIA-beoordeling vastgesteld op 14,69 procent.
De mate van arbeidsongeschiktheid heeft hij berekend op 14,69%.
De geselecteerde WIA-functies zijn wikkelaar (SBC-code 267053), assemblagemedewerker besturingskasten en panelen (SBC-code 267071) en productiemedewerker industrie (SBC-code 111180).
De arbeidsdeskundige bezwaar en beroep heeft aan de hand hiervan een nieuwe functieselectie verricht waarbij appellant geschikt geacht is voor de functies wikkelaar (nieuw en revisie) (SBC-code 267053), assemblagemedewerker besturingskasten en panelen (SBCcode 267071) en productiemedewerker industrie (SBC-code 111180).
In de ZW-beoordeling zijn niet de diagnose of de ervaren klachten doorslaggevend, maar de objectief medisch onderbouwde beperkingen.
In de systematiek van de ZWbeoordeling zijn niet de ervaren klachten of de diagnose doorslaggevend maar de mate waarin beperkingen ten aanzien van het verrichten van arbeid als gevolg van die klachten objectief medisch kunnen worden onderbouwd.

Hoe wij dit toetsen

Verwante uitspraken

← Alle jurisprudentie Arbeidsdeskundigloket