Centrale Raad van Beroep

Uwv beëindigt ZW-uitkering terecht per 12 februari 2023 omdat beperkingen door fietsongeluk en depressieve klachten voldoende zijn meegewogen

Beëindiging ZW-uitkering. Minder dan 65% arbeidsongeschikt. Voldoende medische en arbeidskundige grondslag.

ECLI-nummer: ECLI:NL:CRVB:2026:79Lees de uitspraak
Instantie: Centrale Raad van Beroep
Uitspraakdatum: 14 januari 2026

In het kort

De ZW-uitkering van appellante is per 12 februari 2023 beëindigd omdat zij meer dan 65% kan verdienen van haar maatmaninkomen.
De FML dateert van 5 januari 2023; appellante werkte vóór haar ziekmelding op 7 september 2021 als technisch medewerker voor 40 uur per week.
De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft informatie bij de huisarts en psychiater opgevraagd en die betrokken bij de beoordeling van de beperkingen.
Het fietsongeluk van september 2022 leidt niet tot aanvullende beperkingen: bij lichamelijk onderzoek in bezwaar zijn geen afwijkingen gevonden.
De Centrale Raad van Beroep bevestigt de uitspraak van de rechtbank Rotterdam van 18 oktober 2024 en wijst het verzoek om schadevergoeding af.

Wat besliste de Centrale Raad van Beroep?

Appellante werkte als technisch medewerker voor 40 uur per week en meldde zich op 7 september 2021 ziek met psychische klachten. Na een Eerstejaars ZW-beoordeling stelde een verzekeringsarts een FML op, gedateerd 5 januari 2023. Een arbeidsdeskundige selecteerde vervolgens passende functies. Het Uwv beëindigde de ZW-uitkering per 12 februari 2023, omdat appellante meer dan 65% kon verdienen van haar maatmaninkomen. In bezwaar handhaafde het Uwv dit besluit op basis van rapporten van een verzekeringsarts bezwaar en beroep en een arbeidsdeskundige bezwaar en beroep. De rechtbank Rotterdam verklaarde het beroep ongegrond op 18 oktober 2024.

In hoger beroep voerde appellante aan dat haar beperkingen zijn onderschat. Zij stelde dat de gevolgen van een fietsongeval in september 2022 en forse depressieve klachten op 15 januari 2023 niet zijn meegewogen. De Raad verwerpt deze gronden. De Raad oordeelt dat de verzekeringsarts bezwaar en beroep over het volledige dossier beschikte en op basis daarvan inzichtelijk heeft gemotiveerd dat geen aanleiding bestaat om meer beperkingen aan te nemen.

Ten aanzien van de psychische klachten stelt de Raad vast dat appellante na 15 januari 2023 niet meer bij de huisarts is geweest, dat geen sprake was van een zodanig ernstige psychische decompensatie dat behandeling geïntensiveerd moest worden, dat appellante op de datum in geding geen antidepressiva gebruikte, en dat de psychiater de depressieve stoornis kwalificeerde als matig van ernst en eenmalig, met de laatste behandeling op 1 september 2022.

Ten aanzien van het fietsongeluk overweegt de Raad dat appellante haar stelling dat zij een hersenschudding en schouderklachten had niet heeft onderbouwd, en dat bij het lichamelijk onderzoek in bezwaar geen afwijkingen zijn gevonden. In hoger beroep is geen nieuwe medische informatie ingebracht. De Raad onderschrijft de overwegingen van de rechtbank volledig en bevestigt de aangevallen uitspraak. Het verzoek om schadevergoeding wordt afgewezen.

Wat betekent deze uitspraak voor de werknemer?

De ZW-uitkering van appellante blijft beëindigd per 12 februari 2023. De Raad oordeelt dat de verzekeringsarts bezwaar en beroep de klachten na het spreekuur, waaronder de depressieve klachten van januari 2023 en het fietsongeluk van september 2022, alsnog heeft meegewogen en inzichtelijk heeft gemotiveerd waarom deze niet tot meer beperkingen leiden. Wie in hoger beroep wil aanvoeren dat de beperkingen zijn onderschat, moet nieuwe medische informatie overleggen; het herhalen van eerder aangevoerde gronden zonder nieuwe onderbouwing is onvoldoende.

Vragen over deze uitspraak

Waarom zijn de depressieve klachten van 15 januari 2023 niet tot meer beperkingen geleid?

De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft vastgesteld dat appellante na 15 januari 2023 niet meer bij de huisarts is geweest en op de datum in geding geen antidepressiva gebruikte. De psychiater omschreef de depressieve stoornis als matig van ernst en eenmalig, met de laatste behandeling op 1 september 2022. Er was geen aanwijzing dat behandeling geïntensiveerd moest worden.

Is het fietsongeluk van september 2022 meegenomen in de beoordeling?

Ja, de verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft het fietsongeluk wel degelijk betrokken bij de beoordeling. De stelling dat appellante daardoor een hersenschudding en schouderklachten heeft, is niet onderbouwd, en bij het lichamelijk onderzoek in bezwaar zijn geen afwijkingen gevonden.

Op welke grond mag het Uwv de ZW-uitkering na 52 weken beëindigen?

Op grond van artikel 19aa, eerste lid, van de ZW behoudt een betrokkene na 52 weken zijn ZW-uitkering alleen als hij als gevolg van ziekte minder kan verdienen dan 65% van zijn maatmaninkomen. Het Uwv beëindigt de uitkering als betrokkene meer dan 65% kan verdienen in passende functies.

Wat telt mee als bewijs dat iemand meer beperkingen heeft dan in de FML staan?

De Raad stelt vast dat appellante zowel in hoger beroep als in beroep geen nieuwe medische informatie heeft ingebracht. Het enkele feit dat appellante het niet eens is met de conclusie van het Uwv over haar belastbaarheid, betekent volgens de Raad niet dat sprake is geweest van een onjuiste weging van de aangehaalde gegevens.

Waarop dit steunt

ECLI:NL:CRVB:2026:79Jurisprudentie

Gepubliceerd 14 januari 2026, geraadpleegd 1 augustus 2026

Automatisch samengevat uit de bron hierboven. Niet elke bewering is los aan de bron getoetst; raadpleeg bij twijfel het origineel.

Wat de bron niet zegt

De uitspraak vermeldt welke functies zijn geselecteerd door de arbeidsdeskundige niet bij naam; de Raad laat zich niet uit over de individuele functieduiding.
De uitspraak gaat niet in op de hoogte van het maatmaninkomen of de berekening van het verlies aan verdiencapaciteit.
De uitspraak vermeldt niet of en wanneer appellante een WIA-aanvraag heeft gedaan of zal doen na het einde van de ZW-uitkering.

12 beweringen met een letterlijk citaat uit de bron

De ZW-uitkering is beëindigd per 12 februari 2023.
Het Uwv heeft bij besluit van 11 januari 2023 de ZW-uitkering van appellante met ingang van 12 februari 2023 beëindigd, omdat zij meer dan 65% kan verdienen van het loon dat zij verdiende voordat zij ziek werd.
De FML is opgesteld op 5 januari 2023.
Deze arts heeft appellante belastbaar geacht met inachtneming van de beperkingen die zijn neergelegd in een Functionele Mogelijkhedenlijst (FML) van 5 januari 2023.
Appellante heeft zich op 7 september 2021 ziekgemeld met psychische klachten.
Op 7 september 2021 heeft zij zich ziekgemeld met psychische klachten.
Appellante werkte als technisch medewerker voor 40 uur per week.
Appellante heeft voor het laatst gewerkt als technisch medewerker voor 40 uur per week.
De laatste behandeling door de psychiater vond plaats op 1 september 2022.
Bovendien is in de brief van de psychiater vermeld dat sprake was van een depressieve stoornis, matig van ernst, eenmalig en dat appellante de laatste behandeling op 1 september 2022 heeft gehad.
Appellante gebruikte op de datum in geding geen antidepressiva.
Appellante gebruikte daarnaast op de datum in geding geen antidepressiva.
Na 15 januari 2023 is appellante niet meer bij de huisarts geweest.
Uit de informatie van de huisarts blijkt dat appellante naar eigen zeggen op 15 januari 2023 forse depressieve klachten had, maar daarna niet meer in de praktijk is geweest.
Bij het lichamelijk onderzoek in bezwaar zijn geen afwijkingen gevonden als gevolg van het fietsongeluk.
Appellante heeft haar stelling dat zij als gevolg van dit ongeluk een hersenschudding en schouderklachten heeft, niet onderbouwd. Daarnaast zijn bij het lichamelijk onderzoek in bezwaar geen afwijkingen gevonden.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De quote zegt dat geen afwijkingen zijn gevonden bij het onderzoek, maar niet specifiek dat dit 'als gevolg van het fietsongeluk' niet het geval was. De bewering verbindt de afwezigheid van afwijkingen specifiek aan het ongeluk, wat de quote niet doet.
Op grond van artikel 19aa, eerste lid, van de ZW behoudt een betrokkene na 52 weken zijn ZW-uitkering als hij minder kan verdienen dan 65% van zijn maatmaninkomen.
Op grond van artikel 19aa, eerste lid, van de ZW behoudt een betrokkene na 52 weken van ongeschiktheid tot werken zijn ZW-uitkering, als hij als gevolg van ziekte minder kan verdienen dan 65% van zijn laatstverdiende loon (maatmaninkomen).
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De bewering weglaat een cruciaal onderdeel uit het artikel: 'als gevolg van ziekte'. De quote stelt dat iemand minder moet kunnen verdienen 'als gevolg van ziekte', de bewering laat dit voorbehoud weg.
In hoger beroep is door appellante geen nieuwe medische informatie ingebracht.
In hoger beroep is door appellante geen nieuwe medische informatie genoemd of overgelegd.
De rechtbank Rotterdam deed uitspraak op 18 oktober 2024.
Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Rotterdam van 18 oktober 2024, 23/7768 (aangevallen uitspraak)
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De quote stelt dat de rechtbank Rotterdam op 18 oktober 2024 uitspraak deed in een eerdere zaak (nummer 23/7768). De bewering suggereert dat dit de huidige uitspraak is, maar de quote geeft aan dat dit de 'aangevallen uitspraak' is waarover nu hoger beroep loopt.
Appellante heeft sinds april 2023 een baan voor 28 uur per week.
Uit het primaire onderzoek volgt verder dat appellante een daginvulling/activiteiten had en sinds april 2023 een baan heeft voor 28 uur per week.

Hoe wij dit toetsen

Verwante uitspraken

← Alle jurisprudentie Arbeidsdeskundigloket