Centrale Raad van Beroep

Uwv hoeft WAO-uitkering niet te verhogen omdat toegenomen arbeidsongeschiktheid binnen vijf jaar na herziening niet medisch is onderbouwd

Verhoging WAO-uitkering terecht geweigerd. Geen sprake van toegenomen arbeidsongeschiktheid op grond van dezelfde ziekteoorzaak binnen vijf jaar na de laatste…

ECLI-nummer: ECLI:NL:CRVB:2026:830Lees de uitspraak
Instantie: Centrale Raad van Beroep
Uitspraakdatum: 17 juni 2026

In het kort

De WAO-uitkering van appellant was per 5 februari 2008 vastgesteld op 15 tot 25% arbeidsongeschiktheid na herbeoordeling.
Appellant meldde zich op 21 maart 2023 met toegenomen klachten met ingang van april 2022; het Uwv weigerde de uitkering te wijzigen.
De verzekeringsarts bezwaar en beroep concludeerde op 20 oktober 2023 dat de claim van toegenomen arbeidsongeschiktheid binnen vijf jaar na 5 februari 2008 niet
De Centrale Raad bevestigt de uitspraak van de rechtbank Gelderland van 4 april 2025 en verklaart het incidenteel hoger beroep van het Uwv niet-ontvankelijk.
Appellant ontvangt geen vergoeding voor proceskosten of griffierecht omdat het hoger beroep niet slaagt.

Wat besliste de Centrale Raad van Beroep?

Appellant ontving een WAO-uitkering, berekend naar een mate van arbeidsongeschiktheid van 80 tot 100%. Na een herbeoordeling is de mate van arbeidsongeschiktheid per 5 februari 2008 vastgesteld op 15 tot 25%. In 2023 meldde appellant zich met toegenomen klachten met ingang van april 2022. Het Uwv weigerde de WAO-uitkering te wijzigen, omdat de toename niet binnen vijf jaar na de datum van toekenning of herziening van de uitkering was gelegen. In bezwaar handhaafde het Uwv dit standpunt op basis van een rapport van de verzekeringsarts bezwaar en beroep van 20 oktober 2023.

De rechtbank Gelderland verklaarde het beroep ongegrond. Zij oordeelde dat geen sprake was van nieuwe feiten of omstandigheden in de zin van artikel 4:6 van de Awb en dat de claim van toegenomen arbeidsongeschiktheid uit dezelfde ziekteoorzaak binnen vijf jaar na 5 februari 2008 niet was onderbouwd.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dit oordeel. Artikel 39a van de WAO bepaalt dat herziening plaatsvindt bij toeneming van de arbeidsongeschiktheid die intreedt binnen vijf jaar na de datum van toekenning of herziening en die voortkomt uit dezelfde oorzaak. De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft uitvoerig uiteengezet waarom daar geen sprake van is. Hij heeft de eerdere besluitvorming in het kader van de WAO en de ZW en de medische stukken in het dossier betrokken, maar daarin geen reden gevonden om de belastbaarheid te herzien. Appellant heeft ook in hoger beroep zijn standpunt niet nader onderbouwd.

Het Uwv had tevens incidenteel hoger beroep ingesteld, omdat de rechtbank naar zijn mening buiten de grenzen van het geding was getreden door een beoordeling op grond van artikel 4:6 van de Awb te maken. De Raad verklaart dit incidenteel hoger beroep niet-ontvankelijk wegens gebrek aan procesbelang: een beoordeling op grond van artikel 4:6 van de Awb zou toch niet tot een andere uitkomst hebben geleid.

Wat betekent deze uitspraak voor de werknemer?

De Raad bevestigt dat de WAO-uitkering van appellant niet wordt verhoogd, omdat hij niet met medische stukken heeft aangetoond dat zijn arbeidsongeschiktheid binnen vijf jaar na 5 februari 2008 is toegenomen uit dezelfde ziekteoorzaak. Ook in hoger beroep heeft appellant zijn standpunt niet nader onderbouwd. Appellant krijgt geen vergoeding voor proceskosten of het betaalde griffierecht.

Vragen over deze uitspraak

Wanneer heeft een verzekerde recht op verhoging van zijn WAO-uitkering bij verslechtering van zijn gezondheid?

Herziening vindt plaats als de toeneming van de arbeidsongeschiktheid intreedt binnen vijf jaar na de datum van toekenning of herziening van de uitkering én voortkomt uit dezelfde oorzaak als de oorspronkelijke arbeidsongeschiktheid. Dat volgt uit artikel 39a van de WAO. De toegenomen arbeidsongeschiktheid moet bovendien onafgebroken vier weken hebben geduurd.

Wat moet een verzekerde aanleveren om toegenomen arbeidsongeschiktheid aannemelijk te maken?

De claim moet met medische feiten worden onderbouwd. De verzekeringsarts bezwaar en beroep stelde vast dat appellant zijn claim dat zijn arbeidsongeschiktheid binnen vijf jaar na 5 februari 2008 was toegenomen niet met medische feiten had onderbouwd, en ook in hoger beroep leverde appellant geen nadere onderbouwing.

Telt het ontvangen van ziekengeld als bewijs dat de arbeidsongeschiktheid is toegenomen?

Nee. De rechtbank oordeelde dat uit de omstandigheid dat de ziekmelding in eerste instantie is geaccepteerd door het Uwv niet volgt dat sprake is van toegenomen arbeidsongeschiktheid, omdat er toen nog geen medische beoordeling had plaatsgevonden. Na de medische beoordeling werd appellant geschikt geacht voor de maatgevende arbeid.

Wat gebeurt er als de rechter buiten de grenzen van het geding treedt maar dat geen verschil maakt voor de uitkomst?

Het incidenteel hoger beroep waarmee het Uwv dit aan de orde stelde, werd niet-ontvankelijk verklaard wegens het ontbreken van procesbelang. De Raad redeneerde dat een beoordeling op grond van artikel 4:6 van de Awb niet tot een andere uitkomst zou hebben geleid en het Uwv daardoor niet in een gunstigere positie zou komen.

Waarop dit steunt

ECLI:NL:CRVB:2026:830Jurisprudentie

Gepubliceerd 17 juni 2026, geraadpleegd 1 augustus 2026

Automatisch samengevat uit de bron hierboven. Niet elke bewering is los aan de bron getoetst; raadpleeg bij twijfel het origineel.

Wat de bron niet zegt

De uitspraak vermeldt niet welke specifieke medische stukken in het dossier zijn beoordeeld door de verzekeringsarts bezwaar en beroep.
De uitspraak laat zich niet uit over de aard van de hartproblemen die appellant in 2022 had gemeld als reden voor zijn verslechtering.
De uitspraak gaat niet in op de vraag of en hoe een toekomstige, wél medisch onderbouwde melding van toegenomen arbeidsongeschiktheid beoordeeld zou worden.

9 beweringen met een letterlijk citaat uit de bron

De mate van arbeidsongeschiktheid van appellant is per 5 februari 2008 vastgesteld op 15 tot 25%.
met een beslissing op bezwaar van 9 juli 2008 de mate van arbeidsongeschiktheid per 5 februari 2008 vastgesteld op 15 tot 25%.
Appellant heeft zich op 21 maart 2023 opnieuw gemeld met toegenomen klachten met ingang van april 2022.
Appellant heeft zich op 21 maart 2023 opnieuw bij het Uwv gemeld met toegenomen klachten met ingang van april 2022.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De quote zegt dat appellant zich 'opnieuw bij het Uwv gemeld' heeft, niet alleen 'opnieuw gemeld'. De quote vermeldt ook dat het om gemeld bij het Uwv gaat, een feit dat de bewering weggelaten heeft.
Het Uwv weigerde bij besluit van 28 maart 2023 de WAO-uitkering te wijzigen omdat de toename niet binnen vijf jaar na de datum van toekenning of herziening viel.
Bij besluit van 28 maart 2023 heeft het Uwv geweigerd om de WAO-uitkering van appellant te wijzigen, omdat de toename van de arbeidsongeschiktheid niet is gelegen binnen vijf jaar na datum van toekenning of herziening van de uitkering.
De verzekeringsarts bezwaar en beroep concludeerde dat de claim van appellant dat zijn arbeidsongeschiktheid binnen vijf jaar na 5 februari 2008 is toegenomen niet met medische feiten is onderbouwd.
de verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft geconcludeerd dat de claim van appellant, dat hij toegenomen arbeidsongeschikt is binnen vijf jaar na de laatste toekenning per 5 februari 2008, niet met medische feiten is onderbouwd.
Artikel 39a van de WAO bepaalt dat herziening plaatsvindt bij toeneming van de arbeidsongeschiktheid die intreedt binnen vijf jaar na de datum van toekenning of herziening en die voortkomt uit dezelfde oorzaak, zodra de toegenomen arbeidsongeschiktheid onafgebroken vier weken heeft geduurd.
Op grond van artikel 39a van de WAO vindt ter zake van toeneming van de arbeidsongeschiktheid, die intreedt binnen vijf jaar na de datum van toekenning of herziening van de arbeidsongeschiktheidsuitkering en die voortkomt uit dezelfde oorzaak als de arbeidsongeschiktheid ter zake waarvan uitkering wordt genoten, herziening van de arbeidsongeschiktheidsuitkering steeds plaats, zodra de toegenomen arbeidsongeschiktheid onafgebroken vier weken heeft geduurd.
De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft de eerdere besluitvorming in het kader van de WAO en ZW en de medische stukken in het dossier betrokken, maar daarin geen reden gevonden om de belastbaarheid te herzien.
In dat kader heeft de verzekeringsarts acht geslagen op de eerdere besluitvorming van het Uwv omtrent aanspraken van appellant in het kader van de WAO en ZW en op de medische stukken, die zich in het dossier bevinden. Deze stukken hebben geen reden gevormd om de belastbaarheid van appellant te herzien.
Het incidenteel hoger beroep van het Uwv wordt niet-ontvankelijk verklaard wegens het ontbreken van procesbelang.
Daarom zal het incidenteel hoger beroep wegens het ontbreken van procesbelang niet-ontvankelijk worden verklaard.
Appellant ontvangt geen vergoeding voor proceskosten of griffierecht omdat het hoger beroep niet slaagt.
Omdat het hoger beroep niet slaagt, krijgt appellant geen vergoeding voor zijn proceskosten en het betaalde griffierecht.
De rechtbank Gelderland deed uitspraak op 4 april 2025.
Uitspraak op het hoger beroep en het incidenteel hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Gelderland van 4 april 2025, 23/7572 (aangevallen uitspraak)
Het citaat wijkt af van deze regel. De quote zegt dat dit een uitspraak van de rechtbank Gelderland van 4 april 2025 is die aangevallen wordt, niet dat de rechtbank Gelderland zelf op 4 april 2025 uitspraak deed. Dit is een uitspraak van het hoger beroep op die uitspraak.

Hoe wij dit toetsen

Verwante uitspraken

← Alle jurisprudentie Arbeidsdeskundigloket