ZW-uitkering terecht beëindigd per 11 maart 2021 omdat appellant geschikt was voor zijn eigen werk als servicemonteur

Het geschil betreft de beëindiging van de ZW-uitkering van appellant, een voormalig servicemonteur koffiemachines die twintig uur per week werkte. Het Uwv beëindigde de uitkering per 11 maart 2021, aanvankelijk omdat niet kon worden vastgesteld of appellant arbeidsongeschikt was. Na een medisch onderzoek in april 2024 concludeerde een verzekeringsarts dat appellant per 11 maart 2021 geschikt was voor zijn eigen werk. Het Uwv legde deze grond vast in een nieuw besluit van 19 november 2024 (bestreden besluit 2), dat de Raad in de procedure betrok.

Appellant voerde aan dat hij op 11 maart 2021 door medische beperkingen niet in staat was zijn eigen werk te verrichten. Ter onderbouwing legde hij een grote hoeveelheid medische informatie over, waaronder brieven van de dermatoloog, fysiotherapeut en afspraakbevestigingen van het ziekenhuis.

De Raad volgt het standpunt van appellant niet. De verzekeringsarts heeft in het rapport van 30 mei 2024 inzichtelijk gemotiveerd dat op basis van de beschikbare medische informatie niet kan worden gesteld dat appellant op 11 maart 2021 volledig arbeidsongeschikt was. Er was sprake van rugklachten door stress waarvoor appellant fysiotherapie had gevolgd en die hij met goede resultaten had afgerond. Het maatgevende werk als servicemonteur werd door de verzekeringsarts passend geacht: fysiek niet zwaar belastend, mentaal niet uitdagend, en slechts twintig uur per week, zodat er voldoende ruimte was voor recuperatie.

De eczeemklachten die appellant later ontwikkelde, waren pas aannemelijk aanwezig vanaf 19 april 2021, aldus de informatie van de huisarts, meer dan een maand na de datum in geding. De in hoger beroep overgelegde medische informatie leidde niet tot een ander oordeel: een deel was al eerder door de huisarts verstrekt en dus bij de verzekeringsarts bekend, en het nieuwe deel dateerde van ruim na 11 maart 2021 en was daarom niet relevant voor de medische situatie op die datum.

Over de weigering per 14 juli 2021 op grond van artikel 45j ZW oordeelde de Raad dat appellant geen procesbelang meer had: een oordeel daarover kon er niet toe leiden dat alsnog recht op ZW-uitkering per die datum zou ontstaan, omdat appellant in de tussenliggende periode niet doorlopend arbeidsongeschikt was geweest. Het hoger beroep tegen de aangevallen uitspraak werd niet-ontvankelijk verklaard wegens het ontbreken van procesbelang.

De Raad oordeelde dat appellant per 11 maart 2021 geen recht heeft op een ZW-uitkering, omdat hij op die datum geschikt was voor zijn eigen werk als servicemonteur koffiemachines. Medische klachten die pas later zijn ontstaan of medische informatie die dateert van ruim na de beoordelingsdatum wegen niet mee bij de beoordeling van de arbeidsongeschiktheid op die eerdere datum. De al ontvangen voorschotten worden niet teruggevorderd.