Centrale Raad van Beroep

ZW-uitkering terecht beëindigd omdat medische beperkingen ten opzichte van de WIA-beoordeling niet zijn toegenomen

Beëindiging ZW-uitkering terecht. De bij de eerdere WIA-beoordeling geselecteerde functies zijn in medisch en arbeidskundig opzicht geschikt.

ECLI-nummer: ECLI:NL:CRVB:2026:872Lees de uitspraak
Instantie: Centrale Raad van Beroep
Uitspraakdatum: 2 juli 2026

In het kort

Het Uwv beëindigde de ZW-uitkering van appellante per 18 november 2024 omdat de verzekeringsarts haar geschikt achtte voor de eerder bij de WIA-beoordeling gese
De Raad past het toetsingskader van zijn uitspraak van 23 december 2022 toe: voor beëindiging moeten ten minste drie functies met elk ten minste drie arbeidspla
Als de verzekeringsarts vaststelt dat de medische beperkingen niet zijn toegenomen ten opzichte van de WIA-beoordeling, is daarmee voldaan aan beide voorwaarden
De arbeidsongeschiktheid vanaf 25 maart 2025 berust op nieuwe gezondheidsklachten van twee of drie maanden oud en heeft geen gevolgen voor het oordeel over 18 n
Het hoger beroep slaagt niet; appellante ontvangt geen vergoeding voor proceskosten of griffierecht.

Wat besliste de Centrale Raad van Beroep?

Appellante werkte als huishoudelijk medewerker voor 13,85 uur per week en meldde zich op 12 augustus 2019 ziek. Na de wachttijd weigerde het Uwv een WIA-uitkering omdat zij minder dan 35% arbeidsongeschikt was. Zij werd geschikt geacht voor diverse andere functies. Na herhaalde ziekmeldingen in 2022 werd ook een ZW-uitkering geweigerd. Per 3 april 2023 werd opnieuw een ZW-uitkering toegekend vanwege pijnklachten in onderrug, bekken en heupen. Het Uwv beëindigde deze uitkering per 18 november 2024, omdat de verzekeringsarts appellante per die datum geschikt achtte voor de eerder in het kader van de WIA-beoordeling geselecteerde functies.

Het geschil draait om de vraag of appellante op 18 november 2024 vanwege haar medische beperkingen niet meer in staat was de in het kader van de WIA-beoordeling geselecteerde functies te verrichten. De Raad volgt dit standpunt niet.

De Raad past het toetsingskader toe dat is uiteengezet in de uitspraak van 23 december 2022. Bij een eerdere WIA-beoordeling en een nieuwe ziekmelding zonder hervatting moeten ten minste drie functies met elk ten minste drie arbeidsplaatsen geschikt zijn gebleven, en op basis daarvan moet nog steeds sprake zijn van arbeidsgeschiktheid van ten minste 65%. Als de verzekeringsarts vaststelt dat de medische beperkingen niet zijn toegenomen, is daarmee voldaan aan beide voorwaarden en kan de beëindiging van de ZW-uitkering worden gedragen.

De Raad oordeelt dat de medische beperkingen van appellante op 18 november 2024 ten opzichte van de WIA-beoordeling niet zijn toegenomen. Het medisch onderzoek door de verzekeringsarts en de verzekeringsarts bezwaar en beroep wordt als voldoende zorgvuldig beoordeeld. De rechtbank wees er al op dat appellante zelf heeft erkend dat de diagnoses osteopathie en osteopenie al in 2022 waren gesteld, en dat zij in beroep geen medische informatie heeft overgelegd waaruit een verkeerde inschatting van haar gezondheidssituatie volgt. De omstandigheid dat appellante vanaf 25 maart 2025 wél arbeidsongeschikt is geacht, verandert dit oordeel niet: die arbeidsongeschiktheid berust op nieuwe gezondheidsklachten die sinds twee of drie maanden bestonden, en zegt daarmee niets over de situatie per 18 november 2024.

De Raad bevestigt de aangevallen uitspraak van de rechtbank Gelderland van 5 december 2025. Het hoger beroep slaagt niet en appellante krijgt geen vergoeding voor proceskosten of griffierecht.

Wat betekent deze uitspraak voor de werknemer?

De ZW-uitkering is per 18 november 2024 terecht beëindigd, omdat de Raad heeft geoordeeld dat de medische beperkingen ten opzichte van de eerdere WIA-beoordeling niet zijn toegenomen. De omstandigheid dat appellante vanaf 25 maart 2025 opnieuw arbeidsongeschikt is geacht, helpt niet voor de periode vóór die datum, omdat die latere arbeidsongeschiktheid op nieuwe klachten berustte. Wie het niet eens is met een hersteldverklaring, moet medische informatie overleggen waaruit blijkt dat de verzekeringsarts de gezondheidssituatie op de datum in geding verkeerd heeft ingeschat.

Vragen over deze uitspraak

Wanneer is een hersteldverklaring in de ZW na een eerdere WIA-beoordeling geldig?

De hersteldverklaring is geldig als van de oorspronkelijk bij de WIA-beoordeling geselecteerde functies ten minste drie functies met elk ten minste drie arbeidsplaatsen geschikt zijn gebleven, én op basis van die functies nog steeds sprake is van arbeidsgeschiktheid van ten minste 65%. Als de verzekeringsarts vaststelt dat de medische beperkingen niet zijn toegenomen, is daarmee aan beide voorwaarden voldaan.

Wat betekent het als iemand na de hersteldverklaring opnieuw ziek wordt gemeld en dan wél arbeidsongeschikt wordt geacht?

Dat hoeft niets te zeggen over de eerdere hersteldverklaring. In deze zaak oordeelde de Raad dat de arbeidsongeschiktheid per 25 maart 2025 berustte op nieuwe gezondheidsklachten die sinds twee of drie maanden bestonden, zodat hieruit niet volgt dat de verzekeringsartsen de situatie per 18 november 2024 verkeerd hebben ingeschat.

Telt de eigen beleving van klachten mee bij het vaststellen van beperkingen in de ZW?

Nee, alleen medisch te objectiveren beperkingen zijn bepalend. De rechtbank overwoog dat de klachtenbeleving van appellante niet beslissend is bij de beantwoording van de vraag welke beperkingen zijn vast te stellen, en de Raad onderschreef die overweging.

Kan een ZW-uitkering worden beëindigd op basis van slechts één geselecteerde WIA-functie?

Nee, dat kan niet. Uit de uitspraak van de Raad van 23 december 2022 volgt dat een hersteldverklaring niet kan worden gebaseerd op slechts één van de in het kader van de Wet WIA geselecteerde functies.

Waarop dit steunt

ECLI:NL:CRVB:2026:872Jurisprudentie

Gepubliceerd 2 juli 2026, geraadpleegd 1 augustus 2026

Automatisch samengevat uit de bron hierboven. Niet elke bewering is los aan de bron getoetst; raadpleeg bij twijfel het origineel.

Wat de bron niet zegt

De uitspraak vermeldt niet welke specifieke aspecten van de FML zijn beoordeeld of op welke punten de verzekeringsarts bezwaar en beroep afweek van of aansloot bij de eerdere FML uit de WIA-beoordeling.
De uitspraak zegt niet of en in hoeverre de arbeidskundige geschiktheid van de individuele geduide functies per 18 november 2024 opnieuw arbeidskundig is getoetst, of dat de vaststelling van ongewijzigde beperkingen daarvoor voldoende werd geacht.
De uitspraak laat open wat het exacte maatmaninkomen en de loonwaarde van de geduide functies waren, en of de 65%-drempel rekenkundig apart is geverifieerd.

14 beweringen met een letterlijk citaat uit de bron

Het Uwv beëindigde de ZW-uitkering van appellante per 18 november 2024.
Vervolgens heeft het Uwv bij besluit van 18 november 2024 de ZWuitkering van appellante per 17 november 2024 beëindigd.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De quote stelt dat het UWV de ZW-uitkering per 17 november 2024 beëindigde, niet per 18 november 2024 zoals de bewering zegt.
Bij het bestreden besluit van 14 februari 2025 is de datum van beëindiging gewijzigd in 18 november 2024.
Bij besluit van 14 februari 2025 (bestreden besluit) heeft het Uwv het hiertegen door appellante gemaakte bezwaar ongegrond verklaard, waarbij de datum van de beëindiging is gewijzigd in 18 november 2024.
Appellante werkte als huishoudelijk medewerker voor 13,85 uur per week en meldde zich op 12 augustus 2019 ziek.
Appellante was werkzaam als huishoudelijk medewerker voor 13,85 uur per week en heeft zich op 12 augustus 2019 ziekgemeld.
Het Uwv weigerde appellante per 9 augustus 2021 een WIA-uitkering omdat zij minder dan 35% arbeidsongeschikt is.
Na afloop van de voorgeschreven wachttijd heeft het Uwv geweigerd aan appellante met ingang van 9 augustus 2021 een uitkering op grond van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (Wet WIA) toe te kennen, omdat zij minder dan 35% arbeidsongeschikt is.
Appellante meldde zich op 3 april 2023 opnieuw ziek met pijnklachten, vooral in onderrug, bekken en heupen, en ontving per die datum een ZW-uitkering.
Appellante heeft zich op 3 april 2023 opnieuw ziekgemeld met pijnklachten, vooral in onderrug, bekken en heupen, en aan haar is per die datum een ZW-uitkering toegekend.
De Raad past het toetsingskader van artikel 19 ZW toe en stelt dat een hersteldverklaring niet kan worden gebaseerd op slechts één van de bij de WIA-beoordeling geselecteerde functies.
Uit deze uitspraak blijkt dat – anders dan voorheen in de rechtspraak werd aangenomen – een hersteldverklaring van een ZW-uitkering niet kan worden gebaseerd op slechts één van de in het kader van de Wet WIA geselecteerde functies.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De bewering voegt toe dat de Raad het toetsingskader van artikel 19 ZW 'past', maar de quote spreekt alleen van een uitspraak waaruit iets 'blijkt'. De bewering presenteert dit als stelling van de Raad in deze zaak, terwijl de quote verwijst naar rechtspraak in het algemeen.
Voor beëindiging van de ZW-uitkering moet op basis van de geschikte functies nog steeds sprake zijn van arbeidsgeschiktheid van ten minste 65%.
op basis van die functies – gelet op de loonwaarde die die functies ten tijde van de WIA-beoordeling vertegenwoordigen, afgezet tegen het bij de WIA-beoordeling geldende maatmaninkomen – is nog steeds sprake van een arbeidsgeschiktheid van ten minste 65%.
Voor beëindiging moeten ten minste drie functies met elk ten minste drie arbeidsplaatsen geschikt zijn gebleven.
van de oorspronkelijk bij de WIA-beoordeling geselecteerde functies, met inbegrip van de functies die als reservefuncties aan de betrokkene zijn voorgehouden, zijn op de datum in geding ten minste drie functies met elk ten minste drie arbeidsplaatsen voor de betrokkene geschikt gebleven
Als de verzekeringsarts vaststelt dat de medische beperkingen niet zijn toegenomen, is die vaststelling voldoende om de beëindiging van de ZW-uitkering te dragen.
Aan deze voorwaarden is in ieder geval voldaan als de verzekeringsarts in het kader van de nieuwe ziekmelding vaststelt dat de medische beperkingen niet zijn toegenomen. Deze vaststelling is dan voldoende om een beëindiging van een ZW-uitkering op grond van artikel 19 van de ZW te kunnen dragen.
De Raad oordeelt dat de medische beperkingen van appellante op 18 november 2024 ten opzichte van de WIA-beoordeling niet zijn toegenomen, zodat de bij die beoordeling geselecteerde functies ook per die datum geschikt zijn.
Omdat de medische beperkingen van appellante op 18 november 2024 ten opzichte van de WIA-beoordeling niet zijn toegenomen, is daarmee gegeven dat de bij deze eerdere WIA-beoordeling geselecteerde functies in medisch en arbeidskundig opzicht ook per 18 november 2024 voor appellante geschikt zijn.
De arbeidsongeschiktheid per 25 maart 2025 berust op nieuwe gezondheidsklachten die sinds twee of drie maanden bestonden en heeft geen gevolgen voor het oordeel over 18 november 2024.
uit het overgelegde rapport van de verzekeringsarts, die appellante na haar ziekmelding op 25 maart 2025 heeft beoordeeld, volgt dat de verzekeringsarts van oordeel is dat vanwege nieuwe gezondheidsklachten die sinds twee of drie maanden bestaan, appellante arbeidsongeschikt is voor de geduide functies.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De bewering voegt toe dat de arbeidsongeschiktheid per 25 maart 2025 'geen gevolgen heeft voor het oordeel over 18 november 2024', maar de quote beschrijft alleen de medische bevindingen en vermeldt niet dat dit geen gevolgen heeft.
Alleen medisch te objectiveren beperkingen zijn bepalend; de klachtenbeleving is niet beslissend.
De beleving van klachten is niet beslissend bij de beantwoording van de vraag welke beperkingen bij appellante zijn vast te stellen. Alleen de medisch te objectiveren beperkingen zijn daarbij van belang.
De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft appellante onderzocht tijdens een spreekuur op 12 februari 2025.
De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft dossierstudie verricht, kennis genomen van de informatie van de behandelend sector en appellante onderzocht tijdens een spreekuur op 12 februari 2025.
De Raad past het toetsingskader toe dat is uiteengezet in de uitspraak van 23 december 2022.
Een uitzondering hierop wordt aangenomen in de situatie dat eerder een WIAbeoordeling heeft plaatsgevonden, betrokkene niet in enig werk heeft hervat en zich vervolgens weer ziek heeft gemeld. In een dergelijke situatie geldt het toetsingskader zoals uiteen is gezet in de uitspraak van de Raad van 23 december 2022.

Hoe wij dit toetsen

Verwante uitspraken

← Alle jurisprudentie Arbeidsdeskundigloket