De Centrale Raad van Beroep vernietigt de uitspraak van de rechtbank Amsterdam en bevestigt de beëindiging van de ZW-uitkering per 18 februari 2023

Werkneemster werkte als pedagogisch medewerker voor gemiddeld 23,91 uur per week en meldde zich op 22 maart 2021 ziek met psychische klachten. Werkgeefster is eigen risicodrager voor de ZW. Na een eerstejaars ZW-beoordeling ontving werkneemster een ZW-uitkering, maar na bezwaar van werkgeefster beëindigde het Uwv de uitkering per 18 februari 2023, omdat werkneemster meer dan 65% van haar maatmaninkomen kon verdienen. De rechtbank Amsterdam vernietigde dit besluit en droeg het Uwv op een nieuw besluit te nemen. Zowel het Uwv als werkgeefster stelden hoger beroep in.

De Raad behandelde twee inhoudelijke twistpunten: de vraag of een beperking moest worden aangenomen op FML-punt 2.7 (eigen gevoelens uiten), en de vraag of de functie van productiemedewerker industrie (SBC-code 111180) passend was voor werkneemster.

Ten aanzien van punt 2.7 oordeelde de Raad dat de motivering van de arts bezwaar en beroep om geen beperking aan te nemen zorgvuldig, inzichtelijk en overtuigend is. Uit meerdere rapporten bleek dat werkneemster bij eerdere contacten met de primaire arts adequaat antwoord heeft gegeven en haar gevoelens heeft kunnen beschrijven. Het door psychiater Van der Veer beschreven beeld van afwachtende, passieve en weinig gemotiveerde houding betreft houding, gedrag en attitude, wat niet als ziekte of gebrek kan worden aangemerkt. Ongecontroleerde gevoelsuitingen of blokkering moeten terug te voeren zijn op een stoornis of gebrek; bij werkneemster is dat niet gebleken.

Ten aanzien van de Engelse taalvaardigheid voor de functie productiemedewerker industrie oordeelde de Raad dat de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep afdoende heeft toegelicht dat een matige beheersing van de Engelse taal voldoende is voor deze functie. Werkneemster had op haar CV van 2022 en op een WIA-aanvraagformulier van 4 januari 2023 vermeld de Engelse taal te beheersen. Dat zij die beheersing volledig is kwijtgeraakt, heeft zij op geen enkele manier aannemelijk gemaakt. De bewijslast daarvoor ligt bij werkneemster zelf.

De Raad vernietigde de aangevallen uitspraak, verklaarde het beroep van werkneemster ongegrond en liet de beëindiging van de ZW-uitkering per 18 februari 2023 in stand. Het Uwv werd veroordeeld in de proceskosten van werkgeefster van € 934,- en dient het griffierecht van € 559,- te vergoeden.

De Raad bevestigt dat werkgeefster als eigen risicodrager terecht bezwaar heeft gemaakt tegen de voortgezette ZW-uitkering en dat de beëindiging per 18 februari 2023 in stand blijft. De proceskosten van werkgeefster in hoger beroep worden vergoed door het Uwv, ten bedrage van € 934,-, evenals het betaalde griffierecht van € 559,-. Uit deze uitspraak volgt dat een eigen risicodrager er bij een eerstejaars ZW-beoordeling belang bij kan hebben de arbeidskundige onderbouwing van geselecteerde functies, waaronder taalvereisten, actief te controleren en zo nodig in bezwaar te betwisten.

De ZW-uitkering van werkneemster blijft beëindigd per 18 februari 2023; het beroep bij de rechtbank dat tot een nieuwe beoordeling had geleid, is door de Raad alsnog ongegrond verklaard. De Raad volgt het oordeel van de arts bezwaar en beroep dat werkneemster medisch gezien in staat is haar gevoelens adequaat te uiten, en het oordeel van de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep dat de functie productiemedewerker industrie passend is. Werkneemster krijgt geen vergoeding van proceskosten.