Weigering WIA-uitkering na melding toegenomen arbeidsongeschiktheid blijft in stand omdat de FML voldoende beperkingen vastlegt

Appellant werkte als operator voor gemiddeld 33,86 uur per week en meldde zich in november 2014 ziek met psychische klachten en verslavingsproblemen, later aangevuld met klachten aan de rechterhand en rechterarm. Na toekenning van een WIA-uitkering werd die per 1 augustus 2018 beëindigd omdat appellant minder dan 35 procent arbeidsongeschikt was. Op 2 juli 2021 meldde appellant zich opnieuw met toegenomen gezondheidsklachten. Het Uwv weigerde een nieuwe WIA-uitkering omdat de toegenomen beperkingen niet leidden tot een arbeidsongeschiktheid van 35 procent of meer.

In bezwaar stelde de verzekeringsarts bezwaar en beroep aanvankelijk dat de toegenomen beperkingen niet voortkwamen uit dezelfde ziekteoorzaak. Tijdens de zitting bij de rechtbank verliet het Uwv dat standpunt, waarop de rechtbank het bestreden besluit vernietigde wegens een motiveringsgebrek maar de rechtsgevolgen in stand liet. De rechtbank oordeelde dat de rapporten van de verzekeringsartsen overtuigend waren gemotiveerd en dat de medische informatie van appellant geen twijfel rechtvaardigde over de conclusies.

In hoger beroep voerde appellant aan dat met zijn klachten onvoldoende rekening was gehouden, zowel lichamelijk als psychisch, en dat verdergaande beperkingen hadden moeten worden opgenomen in de FML. De Raad deelt dit standpunt niet. De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft in een rapport van 21 juli 2025 gemotiveerd waarom de informatie van plastisch chirurg Van Kooten van 11 september 2024 geen aanleiding geeft voor verdergaande beperkingen: de FML van 25 oktober 2021 hield al rekening met beperkingen aan de rechterhand en pols, er waren op de datum in geding geen ernstige bewegingsbeperkingen vastgesteld, en de informatie van de plastisch chirurg dateert van ruim na de datum in geding zodat slijtagesymptomen niet zonder meer teruggelegd kunnen worden naar die datum. Voor de gestelde psychische klachten leverde appellant geen enkele medische onderbouwing.

De Raad ziet geen aanleiding voor benoeming van een deskundige, omdat twijfel aan de medische beoordeling ontbreekt. De arbeidsdeskundige bezwaar en beroep heeft met het rapport van 27 februari 2023 de geschiktheid van de geselecteerde functies voldoende gemotiveerd. Het hoger beroep slaagt niet en de weigering van de WIA-uitkering blijft in stand.

De weigering van de WIA-uitkering blijft in stand, wat betekent dat appellant geen recht heeft op een uitkering op basis van zijn melding van 2 juli 2021. De Raad oordeelt dat de FML van 25 oktober 2021 al rekening houdt met de beperkingen aan de rechterhand en pols, en dat voor de gestelde psychische beperkingen geen medische onderbouwing is gegeven. Wie verdergaande beperkingen wil laten vaststellen, zal die met concrete medische informatie over de datum in geding moeten onderbouwen; informatie die van een latere datum stamt, volstaat daarvoor niet zonder meer.