Centrale Raad van Beroep

Uwv weigert WIA-uitkering terecht omdat appellant geschikt is voor eigen werk als productiemedewerker

Weigering WIA-uitkering toe te kennen. Terecht geoordeeld dat appellant geschikt is voor zijn maatgevende arbeid bij zijn eigen werkgever of een andere…

ECLI-nummer: ECLI:NL:CRVB:2026:234Lees de uitspraak
Instantie: Centrale Raad van Beroep
Uitspraakdatum: 25 februari 2026

In het kort

Appellant werkte als productiemedewerker voor 26,33 uur per week en meldde zich op 7 april 2020 ziek met psychische klachten, rugklachten en enkelklachten.
Het Uwv weigerde per 5 april 2022 een WIA-uitkering omdat appellant geschikt is voor zijn maatgevende arbeid van productiemedewerker.
De verzekeringsarts legde de beperkingen vast in een FML van 31 januari 2023; beperkingen op items 2.6, 2.7 en 2.9 werden niet nodig geacht.
Appellant leverde in hoger beroep geen medische onderbouwing voor verdergaande psychische of fysieke beperkingen.
De Centrale Raad van Beroep bevestigt op 25 februari 2026 de uitspraak van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 22 mei 2024.

Wat besliste de Centrale Raad van Beroep?

Appellant meldde zich op 7 april 2020 ziek met psychische klachten, rugklachten en enkelklachten. Hij werkte voor die tijd als productiemedewerker voor 26,33 uur per week via een uitzendbureau. Het Uwv weigerde hem per 5 april 2022 een WIA-uitkering omdat hij geschikt werd geacht voor zijn maatgevende arbeid. Appellant bestreed dat oordeel en stelde dat zijn beperkingen waren onderschat, met name door PTSS, angst- en paniekklachten en rugklachten.

De verzekeringsarts legde de beperkingen vast in een FML van 31 januari 2023. De arbeidsdeskundige concludeerde dat appellant geschikt is voor zijn eigen werk als productiemedewerker. In bezwaar bevestigden de verzekeringsarts bezwaar en beroep en de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep dit oordeel. De rechtbank Zeeland-West-Brabant verklaarde het beroep ongegrond op 22 mei 2024.

In hoger beroep voerde appellant aan dat onvoldoende rekening was gehouden met zijn trauma gerelateerde klachten, angst in openbare ruimtes, paniekaanvallen en beperkingen in zitten, staan en lopen. De Centrale Raad van Beroep volgt dit standpunt niet. Appellant heeft in hoger beroep geen medische onderbouwing gegeven voor zijn stelling dat hij niet kan omgaan met de sociale dynamiek die bij werken hoort. Voor de rugklachten zijn evenmin medische stukken ingebracht die onderbouwen dat hij niet langer dan een half uur kan zitten of verdergaand beperkt is in staan of lopen.

Over de geduide functie overweegt de Raad dat het eenvoudig productiewerk betreft dat psychisch niet belastend is en dat het werk hoofdzakelijk, voor 95 procent, zittend wordt uitgevoerd, zodat lopen en staan geen rol spelen. De Raad bevestigt de aangevallen uitspraak en laat de weigering van de WIA-uitkering in stand. Aan een theoretische schatting op grond van het Schattingsbesluit wordt niet toegekomen.

Wat betekent deze uitspraak voor de werknemer?

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen recht heeft op een WIA-uitkering per 5 april 2022, omdat hij geschikt is voor zijn maatgevende arbeid van productiemedewerker. Wie in hoger beroep wil bereiken dat meer beperkingen worden aangenomen, moet dat met medische stukken onderbouwen die betrekking hebben op de datum in geding; de Raad laat het oordeel van de verzekeringsartsen anders ongewijzigd. Appellant krijgt geen vergoeding voor zijn proceskosten en het betaalde griffierecht.

Vragen over deze uitspraak

Waarom kreeg appellant geen WIA-uitkering?

Appellant is geschikt bevonden voor zijn eigen werk als productiemedewerker, zodat er geen sprake is van arbeidsongeschiktheid in de zin van de Wet WIA. Omdat hij zijn maatgevende arbeid kan verrichten, is er geen verlies aan verdiencapaciteit en wordt de drempel van 35 procent niet bereikt.

Waarom zijn er geen beperkingen opgenomen voor omgaan met collega's en sociale situaties?

Het Uwv legde uit dat beperkingen op items 2.6, 2.7 en 2.9 alleen aan de orde zijn bij mensen met andersoortige psychische klachten, zoals een verstandelijke beperking, schizofrenie, psychose, dementie, ADHD of autismespectrumstoornis. Appellant behoort niet tot die groep.

Waarom telde de informatie van de psycholoog niet mee?

De informatie van psycholoog X is van 2 december 2020 en heeft geen betrekking op de datum in geding van 5 april 2022. Informatie die niet ziet op de datum in geding kan de vastgestelde belastbaarheid op die datum niet onderbouwen.

Waarom is er geen theoretische schatting gemaakt met functies uit het CBBS?

Aan een theoretische schatting op grond van het Schattingsbesluit arbeidsongeschiktheidswetten wordt niet toegekomen omdat appellant geschikt is voor zijn eigen werk als productiemedewerker en er geen verlies aan verdiencapaciteit is.

Waarop dit steunt

ECLI:NL:CRVB:2026:234Jurisprudentie

Gepubliceerd 25 februari 2026, geraadpleegd 1 augustus 2026

Automatisch samengevat uit de bron hierboven. Niet elke bewering is los aan de bron getoetst; raadpleeg bij twijfel het origineel.

Wat de bron niet zegt

De uitspraak vermeldt niet welke specifieke beperkingen wél in de FML van 31 januari 2023 zijn opgenomen; de inhoud van de FML wordt niet volledig weergegeven.
De uitspraak zegt niets over de concrete belasting van de functie productiemedewerker zoals beschreven in het arbeidskundig rapport; de matching wordt alleen op hoofdlijnen besproken.
Het is niet bekend of appellant na deze uitspraak alsnog een herbeoordeling of een andere procedure start.

10 beweringen met een letterlijk citaat uit de bron

Appellant meldde zich op 7 april 2020 ziek met psychische klachten, rugklachten en enkelklachten.
Op 7 april 2020 heeft hij zich ziekgemeld met psychische klachten, rugklachten en enkelklachten.
Het Uwv weigerde appellant per 5 april 2022 een WIA-uitkering omdat hij geschikt is voor zijn maatgevende arbeid.
Het Uwv heeft bij besluit van 13 februari 2023 geweigerd appellant met ingang van 5 april 2022 een WIA-uitkering toe te kennen, omdat appellant per die datum geschikt is voor zijn maatgevende arbeid van productiemedewerker bij zijn eigen werkgever of een andere werkgever, waardoor appellant niet arbeidsongeschikt is.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De bewering laat wegvallen dat het Uwv per 5 april 2022 geen WIA-uitkering weigerde, maar dat het weigerde appellant een WIA-uitkering toe te kennen per die datum. Dit voegt een onderscheid toe.
De beperkingen zijn vastgelegd in een FML van 31 januari 2023.
De verzekeringsarts heeft vastgesteld dat appellant bij het verrichten van werkzaamheden beperkingen heeft en heeft die beperkingen neergelegd in een Functionele Mogelijkhedenlijst (FML) van 31 januari 2023.
Appellant werkte als productiemedewerker voor 26,33 uur per week via een uitzendbureau.
Appellant heeft voor het laatst gewerkt als productiemedewerker voor 26,33 uur per week, via een uitzendbureau.
Op grond van artikel 5 van de Wet WIA bestaat recht op een WIA-uitkering als een betrokkene ten minste 35 procent arbeidsongeschikt is.
Op grond van artikel 5 van de Wet WIA bestaat recht op een WIA-uitkering als een betrokkene ten minste 35% arbeidsongeschikt is.
Beperkingen op items 2.6, 2.7 en 2.9 werden niet nodig geacht omdat die alleen aan de orde zijn bij andersoortige psychische klachten.
Het Uwv heeft toegelicht dat deze beperkingen alleen aan de orde zijn bij mensen met andersoortige psychische klachten dan appellant, zoals bijvoorbeeld bij een verstandelijke beperking, cerebrovasculair accident, schizofrenie, psychose, dementie, ADHD of autisme spectrum stoornis.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De bewering zegt dat beperkingen niet nodig geacht werden, maar de quote stelt dat beperkingen alleen aan de orde zijn bij andersoortige psychische klachten. Dit voegt een redenering toe die de quote niet expliciet stelt.
Informatie van psycholoog X is van 2 december 2020 en heeft geen betrekking op de datum in geding.
De informatie van psycholoog [X] is van 2 december 2020 en heeft geen betrekking op de datum in geding.
Appellant heeft in hoger beroep geen medische onderbouwing gegeven voor zijn stelling dat hij niet kan omgaan met de sociale dynamiek die bij werken hoort.
Appellant heeft in hoger beroep geen medische onderbouwing gegeven voor zijn standpunt dat hij niet kan omgaan met de sociale dynamiek die bij het werken hoort.
Het werk als productiemedewerker wordt hoofdzakelijk (95 procent) zittend uitgevoerd.
Van lopen en staan is geen sprake nu het werk hoofdzakelijk (95%) zittend wordt uitgevoerd.
De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak op 25 februari 2026.
Datum uitspraak: 25 februari 2026 … De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak.

Hoe wij dit toetsen

Verwante uitspraken

← Alle jurisprudentie Arbeidsdeskundigloket