Centrale Raad van Beroep

Uwv weigert WIA-uitkering terecht omdat appellante minder dan 35% arbeidsongeschikt is ondanks discussie over rubricering prikkelgevoeligheid in de FML

Weigering WIA-uitkering toe te kennen omdat appellante minder dan 35% arbeidsongeschikt is. Benoeming deskundige.

ECLI-nummer: ECLI:NL:CRVB:2026:947Lees de uitspraak
Instantie: Centrale Raad van Beroep
Uitspraakdatum: 9 juli 2026

In het kort

Het Uwv weigerde appellante per 16 maart 2021 een WIA-uitkering omdat haar arbeidsongeschiktheid was vastgesteld op 15,2%, ruim onder de drempel van 35%.
Onafhankelijk deskundige Roos-Vervoort onderschreef de FML van 29 november 2021, inclusief de duurbelastbaarheid van dertig uur per week en maximaal acht uur pe
De deskundige constateerde dat prikkelgevoeligheid beter gerubriceerd had moeten worden onder punt 1.8.1 van de FML in plaats van onder de punten 3.6 en 3.8, ma
Latere diagnostiek van GGZ Delfland uit 2025-2026, waaronder PTSS en een neurocognitieve stoornis, leidde niet tot bijstelling van de beoordeling per de datum i
De Centrale Raad van Beroep bevestigde de uitspraak van de rechtbank Rotterdam en wees het verzoek om schadevergoeding af.

Wat besliste de Centrale Raad van Beroep?

Appellante meldde zich op 19 maart 2019 ziek na een ongeluk en werkte daarvoor als medewerker klantenservice voor gemiddeld 30,12 uur per week. Het Uwv weigerde haar per 16 maart 2021 een WIA-uitkering omdat de mate van arbeidsongeschiktheid was vastgesteld op 15,2%, ruim onder de drempel van 35%. De rechtbank Rotterdam liet dit besluit in stand; appellante stelde in hoger beroep dat zij meer beperkingen had dan in de FML waren opgenomen en de geselecteerde functies niet kon vervullen.

De Centrale Raad van Beroep benoemde verzekeringsarts M. Roos-Vervoort als onafhankelijk deskundige. De deskundige stelde vast dat op de datum in geding sprake was van een postcommotioneel syndroom dan wel Whiplash Associated Disorder graad II, een depressieve stoornis dan wel somatisch-symptoomstoornis, PTSS, astma, eczeem en veneuze insufficiëntie. Zij concludeerde dat de FML van 29 november 2021 op één punt niet juist was: de prikkelgevoeligheid was gerubriceerd onder geluidsbelasting (punt 3.6) en overige beperkingen van de fysieke aanpassingsmogelijkheden (punt 3.8), terwijl een beperking op punt 1.8.1 (geen afleiding door activiteiten van anderen) meer op zijn plaats was. Voor het overige onderschreef de deskundige de FML, waaronder de duurbelastbaarheid van dertig uur per week en maximaal acht uur per dag.

Over de later ingediende informatie van GGZ Delfland, waaronder een behandelplan van 20 januari 2026 met de beschrijvende diagnoses PTSS en neurocognitieve stoornis, oordeelde de deskundige dat deze betrekking heeft op het toestandsbeeld van appellante in 2025-2026 en niets zegt over haar toestandsbeeld per de datum in geding. De huisarts meldde slechts eenmalig een spreekuurcontact in 2021 in verband met psychische klachten, wat eerder wees op beperkte problematiek op dat moment.

De Raad volgde de deskundige. Ook als de FML op punt 1.8.1 zou worden aangevuld, zijn de geselecteerde functies passend: de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep had toereikend en navolgbaar gemotiveerd dat in die functies geen sprake is van afleiding door activiteiten van anderen, en dat visuele en auditieve prikkels verder kunnen worden beperkt met schotten en gehoorbescherming. Het hoger beroep slaagt niet, de weigering van de WIA-uitkering blijft in stand en het verzoek om schadevergoeding wordt afgewezen.

Wat betekent deze uitspraak voor de werknemer?

De weigering van de WIA-uitkering per 16 maart 2021 blijft in stand omdat de arbeidsongeschiktheid op 15,2% is vastgesteld en de geselecteerde functies passend zijn bevonden. Latere medische informatie, ook als die nieuwe diagnoses bevestigt, leidt niet automatisch tot herziening van de beoordeling op de datum in geding; bepalend is het medische toestandsbeeld op dat moment. Een verslechtering in de gezondheidssituatie na de datum in geding kan wel aanleiding geven voor een nieuwe melding bij het Uwv, zoals de Raad opmerkt bij de beoordeling van de deskundigenrapporten.

Vragen over deze uitspraak

Waarom kreeg appellante geen WIA-uitkering?

Haar arbeidsongeschiktheid was vastgesteld op 15,2%, terwijl voor een WIA-uitkering ten minste 35% arbeidsongeschiktheid vereist is. Het Uwv selecteerde vijf functies waarmee zij nog voldoende kon verdienen ten opzichte van haar vroegere loon.

Wat vond de onafhankelijke deskundige van de FML?

De deskundige onderschreef de FML van 29 november 2021 grotendeels, maar had twijfel over de rubricering van de prikkelgevoeligheid. Volgens haar hoorde een beperking op punt 1.8.1 (geen afleiding door activiteiten van anderen) in de FML in plaats van, of naast, de beperkingen op de punten 3.6 en 3.8. Dit was echter niet van invloed op de geschiktheid van de geselecteerde functies.

Telt een diagnose die later is gesteld mee voor de beoordeling op de datum in geding?

Niet automatisch. De deskundige oordeelde dat het behandelplan van GGZ Delfland uit 2026 betrekking heeft op het toestandsbeeld van appellante op dat moment en niets zegt over haar toestandsbeeld per 16 maart 2021. Navraag bij de huisarts over de periode rondom de datum in geding leverde geen aanvullende informatie op die wees op een ernstiger toestandsbeeld.

Wat gebeurt er als de FML een beperking op de verkeerde plek heeft staan?

De Raad oordeelde dat een onjuiste rubricering in de FML niet automatisch betekent dat de geselecteerde functies niet passend zijn. De arbeidsdeskundige bezwaar en beroep had toereikend en navolgbaar gemotiveerd dat de functies ook bij een correcte rubricering onder punt 1.8.1 passend bleven.

Waarop dit steunt

ECLI:NL:CRVB:2026:947Jurisprudentie

Gepubliceerd 9 juli 2026, geraadpleegd 1 augustus 2026

Automatisch samengevat uit de bron hierboven. Niet elke bewering is los aan de bron getoetst; raadpleeg bij twijfel het origineel.

Wat de bron niet zegt

De uitspraak noemt niet welke vier functies na de bezwaarprocedure zijn overgebleven en wat de precieze belasting in die functies is.
De Raad laat zich niet uit over de vraag of een eventuele nieuwe WIA-aanvraag vanwege de verslechtering in de gezondheidssituatie kans van slagen heeft.
Het is niet duidelijk of en hoe het lopende nader onderzoek naar de neurocognitieve stoornis bij GGZ Delfland alsnog gevolgen kan hebben voor toekomstige beoordelingen.

12 beweringen met een letterlijk citaat uit de bron

De mate van arbeidsongeschiktheid van appellante is vastgesteld op 15,2%.
De arbeidsdeskundige heeft vervolgens voor appellante vijf functies geselecteerd en heeft de mate van arbeidsongeschiktheid van appellante vastgesteld op 15,2%.
Het Uwv heeft bij besluit van 13 april 2021 geweigerd appellante met ingang van 16 maart 2021 een WIA-uitkering toe te kennen.
Het Uwv heeft bij besluit van 13 april 2021 geweigerd appellante met ingang van 16 maart 2021 een WIA-uitkering toe te kennen, omdat zij minder dan 35% arbeidsongeschikt is.
Voor een WIA-uitkering is op grond van artikel 5 van de Wet WIA ten minste 35% arbeidsongeschiktheid vereist.
Op grond van artikel 5 van de Wet WIA bestaat recht op een WIA-uitkering als een betrokkene ten minste 35% arbeidsongeschikt is.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De quote zegt dat recht bestaat op een WIA-uitkering, niet dat het vereist is. Dit zijn twee verschillende juridische constructies.
De Raad heeft M. Roos-Vervoort, verzekeringsarts, benoemd als deskundige.
De Raad heeft M. Roos-Vervoort, verzekeringsarts, benoemd als deskundige.
De deskundige heeft op 31 maart 2025 een rapport uitgebracht.
De deskundige heeft op 31 maart 2025 een rapport uitgebracht.
Op de datum in geding was diagnostisch sprake van onder meer PTSS, astma, eczeem en veneuze insufficiëntie.
Diagnostisch was er op 16 maart 2021 sprake van een postcommotioneel syndroom dan wel Whiplash Associated Disorder graad II, een depressieve stoornis dan wel somatisch-symptoomstoornis, een posttraumatische stressstoornis (PTSS), astma, eczeem en veneuze insufficiëntie.
De deskundige onderschreef de duurbelastbaarheid van dertig uur per week en maximaal acht uur per dag.
De deskundige heeft ten slotte de bij appellante aangenomen duurbelastbaarheid van dertig uur per week en maximaal acht uur per dag onderschreven.
De deskundige stelde dat de prikkelgevoeligheid beter gerubriceerd had moeten worden onder punt 1.8.1 van de FML dan onder de punten 3.6 en 3.8.
Om deze reden dient een beperking op punt 1.8.1 te worden toegekend en is er geen grond om een beperking op punt 3.6 te stellen als compensatie voor afleidbaarheid door geluidprikkels, aldus de deskundige.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De quote zegt dat een beperking op punt 1.8.1 moet worden toegekend en dat er geen grond is voor punt 3.6, maar spreekt niet van 'onjuiste rubricering' onder 3.8 en berubricering daarvan.
De onjuiste rubricering had geen gevolgen voor de passendheid van de geselecteerde functies.
Dit heeft echter geen gevolgen voor de geselecteerde functies en is daarom niet van verdergaande toegevoegde waarde, aldus de deskundige.
Het behandelplan van GGZ Delfland dateert van 20 januari 2026 en vermeldt als beschrijvende diagnose PTSS en een neurocognitieve stoornis.
In het behandelplan van GGZ Delfland zijn als beschrijvende diagnose PTSS en een neurocognitieve stoornis vermeld.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De quote vermeldt niet de datum van het behandelplan (20 januari 2026).
De huisarts meldde slechts eenmalig een spreekuurcontact in 2021 in verband met psychische klachten, wat wees op beperkte problematiek.
De huisarts meldt slechts eenmalig een spreekuurcontact in 2021 in verband met psychische klachten, wat eerder wijst op beperkte problematiek op dat moment.
De Raad oordeelde dat ook bij een beperking op punt 1.8.1 de geselecteerde functies passend zijn, omdat visuele en auditieve prikkels kunnen worden beperkt met schotten en gehoorbescherming.
Visuele prikkels kunnen worden beperkt met schotten rond een individuele werkplek en auditieve prikkels kunnen worden geminimaliseerd met gehoorbescherming.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De quote geeft slechts de mogelijkheden om prikkels te beperken, niet dat de Raad daarom oordeelde dat de functies passend zijn. De oordeel en de redenering ervan zijn niet in de quote te vinden.

Hoe wij dit toetsen

Verwante uitspraken

← Alle jurisprudentie Arbeidsdeskundigloket