Centrale Raad van Beroep

Raad bevestigt weigering WIA-uitkering ondanks aanvullende beperkingen in FML na deskundigenonderzoek

Weigering WIA-uitkering toe te kennen. Minder dan 35% arbeidsongeschikt. De Raad volgt het oordeel van de door haar ingeschakelde deskundige.

ECLI-nummer: ECLI:NL:CRVB:2025:1494Lees de uitspraak
Instantie: Centrale Raad van Beroep
Uitspraakdatum: 1 oktober 2025

In het kort

De Raad bevestigt de weigering van de WIA-uitkering per 30 september 2019 en per 26 november 2019 omdat de mate van arbeidsongeschiktheid minder dan 35% bedroeg
Deskundige Greveling-Fockens nam aanvullende beperkingen aan voor persoonlijk risico, lopen, staan en trappenlopen, maar zag geen grond voor een urenbeperking.
Een urenbeperking wegens dysthymie werd afgewezen omdat het onderzoek van partijdeskundige Wijers meer dan drie jaar na de data in geding plaatsvond en niet wer
Het Uwv paste de FML aan op 17 juni 2024; de arbeidsdeskundige concludeerde dat de eerder geduide functies ook met de nieuwe FML passend bleven.
Het Uwv werd veroordeeld in de proceskosten van appellante tot een bedrag van 6.367,30 euro vanwege toepassing van artikel 6:22 Awb.

Wat besliste de Centrale Raad van Beroep?

Appellante meldde zich op 2 oktober 2017 ziek als verkoopmedewerker met aangezichtspijn en kaakklachten. Het Uwv weigerde haar per 30 september 2019 en per 26 november 2019 een WIA-uitkering omdat zij minder dan 35% arbeidsongeschikt zou zijn. De rechtbank Amsterdam liet die weigeringen in stand. In hoger beroep benoemde de Raad een onafhankelijke deskundige, verzekeringsarts Greveling-Fockens.

De deskundige stelde vast dat de belastbaarheid op beide data in geding gelijk was en dat sprake was van een beperkte belastbaarheid als gevolg van atypische aangezichtspijn rechts en een carpaal tunnelsyndroom rechts. In aanvulling op de FML van 27 januari 2021 nam de deskundige beperkingen aan voor persoonlijk risico vanwege medicatiegebruik, lopen tijdens het werk, staan tijdens het werk en trappenlopen vanwege de chronische pijnklachten. Een urenbeperking werd niet aangenomen: het onderzoek van partijdeskundige Wijers naar dysthymie dateerde van meer dan drie jaar na de data in geding en werd niet bevestigd door de behandelend sector. Appellante had bovendien tijdens het spreekuur zelf aangegeven geen psychische klachten te hebben.

Het Uwv paste de FML aan conform het deskundigenoordeel (FML van 17 juni 2024). Een arbeidsdeskundige bezwaar en beroep concludeerde dat de eerder geselecteerde functies ook met de aangevulde FML passend bleven, zodat de mate van arbeidsongeschiktheid ongewijzigd minder dan 35% bedroeg.

De Raad volgde het oordeel van de deskundige. Het aanvullend rapport van opvolgend deskundige Wolff-Van der Ven, die zich aansloot bij de conclusies van Greveling-Fockens, gaf eveneens blijk van een zorgvuldig onderzoek. Het verzoek van appellante om een psychiater als deskundige te benoemen wees de Raad af omdat geen twijfel bestond over de medische beoordeling. De Raad passeerde een schending van de motiveringsplicht (artikel 7:12, eerste lid, Awb) met toepassing van artikel 6:22 Awb, omdat de afdoende motivering pas in hoger beroep werd gegeven maar appellante daardoor niet was benadeeld. Het hoger beroep slaagt niet. Vanwege de toepassing van artikel 6:22 Awb veroordeelde de Raad het Uwv wel in de proceskosten van appellante tot een bedrag van 6.367,30 euro.

Wat betekent deze uitspraak voor de werknemer?

De Raad bevestigt dat appellante geen recht heeft op een WIA-uitkering per 30 september 2019 en per 26 november 2019. Hoewel de deskundige aanvullende beperkingen vaststelde ten opzichte van de oorspronkelijke FML, bleven de eerder geduide functies passend en bleef de mate van arbeidsongeschiktheid onder de 35%-grens. Het verzoek om schadevergoeding in de vorm van wettelijke rente werd afgewezen. Het Uwv moet wel de proceskosten van appellante vergoeden tot een bedrag van 6.367,30 euro en het griffierecht van 136 euro.

Vragen over deze uitspraak

Waarom kreeg appellante geen urenbeperking ondanks vermoeidheidsklachten door chronische pijn?

De deskundige zag geen aanleiding voor een urenbeperking omdat een stoornis in de energiehuishouding niet meteen leidt tot een beperkte duurbelastbaarheid in algemene zin. De verminderde energetische belastbaarheid was al verwerkt in de beperkingen van de fysieke belastbaarheid, en het af en toe in slaap vallen staat niet gelijk aan extra recuperatiebehoefte.

Waarom werd dysthymie niet meegenomen in de beoordeling?

Het onderzoek van partijdeskundige Wijers dateerde van meer dan drie jaar na de data in geding en werd niet bevestigd door de behandelend sector. Appellante gaf bovendien tijdens het spreekuur aan geen psychische klachten te hebben en dat haar stemming neutraal was.

Wat veranderde er in de FML na het deskundigenonderzoek in hoger beroep?

De deskundige nam aanvullende beperkingen aan voor persoonlijk risico vanwege medicatiegebruik en voor lopen tijdens het werk, staan tijdens het werk en trappenlopen vanwege chronische pijnklachten. Het Uwv verwerkte deze beperkingen in een aangepaste FML van 17 juni 2024.

Moet het Uwv de proceskosten betalen als het hoger beroep wordt afgewezen?

In dit geval wel, omdat de Raad een schending van artikel 7:12, eerste lid, Awb constateerde doordat pas in hoger beroep een afdoende motivering werd gegeven. Die schending werd gepasseerd met artikel 6:22 Awb, maar gaf wel aanleiding het Uwv te veroordelen in de proceskosten van 6.367,30 euro.

Waarop dit steunt

ECLI:NL:CRVB:2025:1494Jurisprudentie

Gepubliceerd 1 oktober 2025, geraadpleegd 1 augustus 2026

Automatisch samengevat uit de bron hierboven. Niet elke bewering is los aan de bron getoetst; raadpleeg bij twijfel het origineel.

Wat de bron niet zegt

De uitspraak vermeldt dat de geduide functies passend bleven na aanpassing van de FML, maar noemt niet welke specifieke functies dit zijn.
De uitspraak gaat niet in op de exacte hoogte van het verlies aan verdiencapaciteit of de berekening van de mate van arbeidsongeschiktheid.
De uitspraak laat open of de CTS rechts op enig moment aanleiding zou kunnen geven tot andere beperkingen dan in de FML van 17 juni 2024 zijn opgenomen.

14 beweringen met een letterlijk citaat uit de bron

Appellante meldde zich op 2 oktober 2017 ziek met aangezichtspijn en kaakklachten.
Op 2 oktober 2017 heeft zij zich ziekgemeld met aangezichtspijn en kaakklachten.
Het Uwv stelde de FML vast op 8 oktober 2019.
De arts heeft vastgesteld dat appellante bij het verrichten van werkzaamheden beperkingen heeft en heeft die beperkingen neergelegd in een zogenoemde Functionele Mogelijkhedenlijst (FML) van 8 oktober 2019.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De quote zegt dat een arts de FML heeft vastgesteld, niet het UWV. Het UWV wordt in de quote niet genoemd als degene die de FML vaststelde.
De verzekeringsarts bezwaar en beroep wijzigde de FML op 27 januari 2021.
Een verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft onderzoek gedaan en de FML op 27 januari 2021 gewijzigd.
De door de Raad benoemde deskundige bracht op 28 mei 2024 een rapport uit.
Op 28 mei 2024 heeft deze deskundige een rapport uitgebracht.
De Raad benoemde L. Greveling-Fockens, verzekeringsarts, als deskundige.
De Raad heeft L. Greveling-Fockens, verzekeringsarts, benoemd als deskundige voor het instellen van een onderzoek.
De deskundige nam geen urenbeperking aan omdat het onderzoek van Wijers meer dan drie jaar na de data in geding dateert en niet wordt bevestigd door de behandelend sector.
Alleen het onderzoek van Wijers, drie jaar na de data in geding, zonder bevestiging door de behandelend sector, is volgens haar niet voldoende om op de data in geding uit te gaan van dysthymie.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De bewering stelt dat de deskundige geen urenbeperking aannam, maar de quote zegt niets over urenbeperking. De quote gaat over dysthymie en sluit het onderzoek van Wijers uit als voldoende bewijs.
De deskundige stelde aanvullende beperkingen vast voor persoonlijk risico, lopen, staan en trappenlopen.
Voor beide data in geding heeft de deskundige in aanvulling op de FML van 27 januari 2021 een beperking voor persoonlijk risico aangenomen vanwege medicatiegebruik en daarnaast beperkingen voor lopen tijdens het werk, staan tijdens het werk en trappenlopen vanwege de chronische pijnklachten en de invloed daarvan op de energetische belastbaarheid.
De Raad passeerde de schending van de motiveringsplicht met toepassing van artikel 6:22 Awb.
Dit gebrek zal met toepassing van artikel 6:22 van de Awb worden gepasseerd, omdat aannemelijk is dat appellante hierdoor niet is benadeeld.
Het Uwv werd veroordeeld in de proceskosten van appellante tot een bedrag van 6.367,30 euro.
veroordeelt het Uwv in de proceskosten van appellante tot een bedrag van € 6.367,30;
De proceskosten in hoger beroep werden begroot op 3.628 euro.
Deze kosten worden begroot op € 3.628,- in hoger beroep (1 punt voor het hogerberoepschrift, 1 punt voor het bijwonen van de zitting in hoger beroep en vier keer 1 punt voor de ingediende zienswijzen, met als waarde per punt € 907,-, met wegingsfactor 0,5).
De kosten van partijdeskundige Wijers bedroegen 2.662 euro voor 22 uur werk.
Voor deze kosten heeft appellante een vergoeding verzocht van € 2.662,-. Dit betreft een bedrag in verband met 22 uur werk aan advisering door deze verzekeringsarts.
Het griffierecht in hoger beroep bedroeg 136 euro.
bepaalt dat het Uwv aan appellante het in hoger beroep betaalde griffierecht van in totaal € 136,- vergoedt.
Appellante gaf tijdens het spreekuur aan geen psychische klachten te hebben en dat haar stemming neutraal was.
Tijdens het spreekuur heeft appellante bovendien expliciet aangegeven dat haar stemming neutraal is, dat ze niet verdrietig, boos of teleurgesteld is.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De quote zegt dat appellante expliciet aangaf dat haar stemming neutraal is en dat zij niet verdrietig, boos of teleurgesteld is. Dit is niet hetzelfde als 'geen psychische klachten hebben'. Psychische klachten omvatten veel meer dan alleen stemming.
Opvolgend deskundige Wolff-Van der Ven sloot zich aan bij de conclusies van Greveling-Fockens.
Op 13 juni 2025 heeft deskundige Wolff-Van der Ven hierop gereageerd en zich aangesloten bij de conclusies en de beperkingen die deskundige Greveling-Fockens heeft aangenomen.

Hoe wij dit toetsen

Verwante uitspraken

← Alle jurisprudentie Arbeidsdeskundigloket