Centrale Raad van Beroep

Appellante krijgt per 16 maart 2020 terecht een WGA-uitkering en geen IVA-uitkering, ondanks aanvullende beperkingen in de FML na deskundigenonderzoek

Toekenning loongerelateerde WGA-uitkering. De Raad volgt het oordeel van de door haar ingeschakelde deskundige.

ECLI-nummer: ECLI:NL:CRVB:2026:279Lees de uitspraak
Instantie: Centrale Raad van Beroep
Uitspraakdatum: 5 maart 2026

In het kort

Het Uwv kende appellante per 16 maart 2020 een loongerelateerde WGA-uitkering toe op basis van 53,15% arbeidsongeschiktheid; de Raad bevestigt dat zij geen rech
Deskundige drs. M. Vervoort concludeerde op 8 november 2024 dat aanvullende beperkingen nodig zijn op items 2.7 en 2.12.1/2 van de FML, maar zag geen medische r
Na aanpassing van de FML stelde de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep de arbeidsongeschiktheid bij op 47,37%, gebaseerd op de functies wikkelaar (267053), prod
De Raad oordeelt dat duiding van functies bij een schatting aansluitend op het einde van de wachttijd in elke fase van de procedure toelaatbaar is, ook voor de
De Staat wordt veroordeeld tot betaling van € 2.000,- schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn met één jaar en elf maanden.

Wat besliste de Centrale Raad van Beroep?

Appellante, werkzaam als financieel administratief medewerker voor gemiddeld 35,86 uur per week, meldde zich op 19 maart 2018 ziek met pijn- en psychische klachten. Het Uwv kende haar per 16 maart 2020 een loongerelateerde WGA-uitkering toe op basis van 53,15% arbeidsongeschiktheid. Appellante stelde dat zij volledig en duurzaam arbeidsongeschikt was en recht had op een IVA-uitkering.

In hoger beroep benoemde de Raad deskundige drs. M. Vervoort, verzekeringsarts. Zij concludeerde in haar rapport van 8 november 2024 dat de verzekeringsarts van het Uwv onvoldoende beperkingen had aangenomen: aanvullende beperkingen op de items 2.7 (eigen gevoelens uiten) en 2.12.1/2 (klant- en patiëntcontact) waren geïndiceerd. Een urenbeperking achtte de deskundige medisch niet nodig. De verzekeringsarts bezwaar en beroep nam deze extra beperkingen over in een nieuwe FML van 11 december 2024.

Met de aangepaste FML herbeoordeelde de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep de functieselectie. De functies administratief ondersteuner (SBC-code 315100) en technisch verkoper (SBC-code 315173) vervielen, maar de functies productiemedewerker industrie (SBC-code 111180), productiemedewerker confectie, kleermaken (SBC-code 272042), wikkelaar (SBC-code 267053) en archiefmedewerker (SBC-code 553020) bleven passend. Op basis van de drie resterende maatgevende functies werd de mate van arbeidsongeschiktheid vastgesteld op 47,37%. Dit percentage valt binnen de klasse 45 tot 55%, zodat de reeds toegekende WGA-vervolguitkering niet wijzigt.

De Raad volgde het oordeel van de deskundige en oordeelde dat meer beperkingen in de FML niet automatisch betekent dat geduide functies niet meer passend zijn. De arbeidsdeskundige bezwaar en beroep had voldoende en inzichtelijk gemotiveerd dat de geselecteerde functies ook met de extra beperkingen passend zijn. Het betoog van appellante dat de functies eerder waren vervallen en dat de nieuwe functie wikkelaar niet mocht worden ingebracht, verwierp de Raad: bij schattingen aansluitend op het einde van de wachttijd is duiding van functies in elke fase van de procedure toelaatbaar.

Het argument dat de later toegekende IVA-uitkering per 18 juli 2024 aanleiding geeft tot twijfel over de beoordeling per 16 maart 2020, slaagde niet. Die latere toekenning ziet op een andere datum en kan worden beoordeeld in de bezwaarprocedure tegen het besluit van 22 april 2025. Het bestreden besluit had in de bezwaarfase een ontoereikende onderbouwing, maar dit gebrek werd gepasseerd op grond van artikel 6:22 Awb, omdat appellante hierdoor niet is benadeeld.

Wegens overschrijding van de redelijke termijn met één jaar en elf maanden veroordeelde de Raad de Staat tot betaling van € 2.000,- schadevergoeding. Het Uwv werd veroordeeld in de proceskosten van € 8.854,-.

Wat betekent deze uitspraak voor de werknemer?

De Raad bevestigt dat appellante per 16 maart 2020 recht heeft op een WGA-uitkering en niet op een IVA-uitkering. Het later vastgestelde arbeidsongeschiktheidspercentage van 47,37% valt binnen de klasse 45 tot 55%, zodat de reeds ontvangen WGA-vervolguitkering niet wijzigt. De vraag of appellante per een eerdere datum dan 18 juli 2024 recht heeft op een IVA-uitkering kan aan de orde worden gesteld in de bezwaarprocedure tegen het besluit van 22 april 2025.

Vragen over deze uitspraak

Waarom kreeg appellante geen IVA-uitkering per 16 maart 2020?

De Raad oordeelde dat appellante per die datum niet volledig en duurzaam arbeidsongeschikt was, maar gedeeltelijk arbeidsongeschikt. Na aanpassing van de FML resteren voldoende passende functies om een WGA-uitkering op te baseren. De later toegekende IVA-uitkering per 18 juli 2024 ziet op een andere datum en is niet bepalend voor de beoordeling per einde wachttijd.

Wat veranderde er na het deskundigenonderzoek in de FML?

Deskundige drs. Vervoort nam extra beperkingen aan op de items 2.7 (eigen gevoelens uiten) en 2.12.1/2 (klant- en patiëntcontact). Een urenbeperking achtte zij medisch niet nodig. De verzekeringsarts bezwaar en beroep nam deze extra beperkingen over in de FML van 11 december 2024.

Mocht het Uwv in hoger beroep nog nieuwe functies indienen voor de schatting?

Ja, de Raad oordeelt dat bij duiding van functies als het gaat om een schatting in aansluiting op het einde van de wachttijd in elke fase van de procedure toelaatbaar is. De functie wikkelaar (SBC-code 267053) was eerder niet aan de beoordeling ten grondslag gelegd, maar mocht alsnog worden ingebracht.

Heeft appellante schadevergoeding gekregen voor de lange duur van de procedure?

Ja, de Staat werd veroordeeld tot betaling van € 2.000,-. De procedure duurde vanaf ontvangst van het bezwaarschrift op 9 april 2020 tot de uitspraak op 5 maart 2026, waarmee de redelijke termijn van vier jaar met één jaar en elf maanden werd overschreden.

Waarop dit steunt

ECLI:NL:CRVB:2026:279Jurisprudentie

Gepubliceerd 5 maart 2026, geraadpleegd 1 augustus 2026

Automatisch samengevat uit de bron hierboven. Niet elke bewering is los aan de bron getoetst; raadpleeg bij twijfel het origineel.

Wat de bron niet zegt

De uitspraak zegt niets over de inhoud van de bezwaarprocedure tegen het besluit van 22 april 2025, waarin de IVA-toekenning per 18 juli 2024 mogelijk op een eerdere datum ter discussie wordt gesteld.
De uitspraak vermeldt niet welke specifieke belastingpunten in de geduide functies werden getoetst aan de extra beperkingen op items 2.7 en 2.12.1/2.
De uitspraak laat open of de archiefmedewerker (SBC-code 553020) uiteindelijk als maatgevende functie is gebruikt of alleen als reservefunctie gold.

14 beweringen met een letterlijk citaat uit de bron

Appellante was werkzaam als financieel administratief medewerker voor gemiddeld 35,86 uur per week.
Appellante is laatstelijk werkzaam geweest als financieel administratief medewerker voor gemiddeld 35,86 uur per week.
Het Uwv kende appellante per 16 maart 2020 een loongerelateerde WGA-uitkering toe op basis van 53,15% arbeidsongeschiktheid.
Bij besluit van 27 februari 2020 heeft het Uwv appellante met ingang van 16 maart 2020 een loongerelateerde WGA-uitkering toegekend, omdat zij met ingang van die datum 53,15% arbeidsongeschikt is.
Deskundige drs. M. Vervoort bracht op 8 november 2024 een rapport uit.
Na de zitting heeft de Raad het onderzoek heropend en drs. M. Vervoort, verzekeringsarts, als deskundige benoemd. Deze deskundige heeft op 8 november 2024 een rapport uitgebracht.
De deskundige concludeerde dat aanvullende beperkingen nodig zijn op items 2.7 en 2.12.1/2, maar zag geen medische reden voor een urenbeperking.
Volgens de deskundige moet er ook nog een beperking worden aangenomen op de items 2.7 (eigen gevoelens uiten) en 2.12.1/2 (klant en patiëntcontact). Zij heeft geen medische reden gezien voor het aannemen van een urenbeperking.
De verzekeringsarts bezwaar en beroep nam de extra beperkingen over in een FML van 11 december 2024.
Hij heeft in een FML van 11 december 2024 de door de deskundige aangegeven (extra) beperkingen opgenomen.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De quote zegt niet dat dit een FML van de 'verzekeringsarts bezwaar en beroep' is, maar alleen dat 'hij' (referentie onduidelijk in gegeven context) een FML van 11 december 2024 heeft opgesteld. De toeschrijving aan die specifieke rol voegt iets toe dat niet in de quote staat.
Na aanpassing van de FML werd de mate van arbeidsongeschiktheid vastgesteld op 47,37%.
Met de aangepaste FML heeft de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep geconcludeerd dat appellante nog 47,35% arbeidsongeschikt is op 16 maart 2020.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De quote stelt dat de arbeidsongeschiktheid 47,35% is, niet 47,37% zoals in de bewering staat. Dit is een ander getal.
De maatgevende functies na herindeling zijn wikkelaar (SBC-code 267053), productiemedewerker industrie (SBC-code 111180) en productiemedewerker confectie, kleermaken (SBC-code 272042).
Aan deze beoordeling liggen de functies wikkelaar (SBC-code 267053), productiemedewerker industrie (SBCcode 111180) en productiemedewerker confectie, kleermaken (SBC-code 272042) ten grondslag.
De Raad oordeelt dat duiding van functies bij een schatting aansluitend op het einde van de wachttijd in elke fase van de procedure toelaatbaar is.
Het is echter vaste rechtspraak van de Raad dat bij duiding van functies als het gaat om een schatting in aansluiting op het einde van de wachttijd in elke fase van de procedure toelaatbaar is.
Het Uwv kende appellante bij besluit van 22 april 2025 per 18 juli 2024 een IVA-uitkering toe.
het Uwv bij besluit van 22 april 2025 haar met ingang van 18 juli 2024 een IVAuitkering heeft toegekend.
Het bestreden besluit werd in stand gelaten omdat aannemelijk is dat appellante door het motiveringsgebrek niet is benadeeld.
Aannemelijk is dat appellante hierdoor niet is benadeeld, omdat ook als dit gebrek zich niet zou hebben voorgedaan een besluit met gelijke uitkomst zou zijn genomen.
De Staat werd veroordeeld tot betaling van € 2.000,- schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn.
De redelijke termijn is dus met één jaar en elf maanden overschreden. Dit leidt tot een schadevergoeding van € 2.000,-.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De quote zegt alleen dat 'dit leidt tot een schadevergoeding van € 2.000,-', zonder te vermelden wie hiertoe is veroordeeld. De bewering voegt toe dat 'de Staat' veroordeeld werd, wat niet expliciet in de quote staat.
De bezwaarprocedure startte op 9 april 2020 met ontvangst van het bezwaarschrift.
Vanaf de ontvangst op 9 april 2020 van het bezwaarschrift van appellante tegen het besluit van 27 februari 2020 tot de datum van deze uitspraak zijn vijf jaar en (afgerond naar boven) elf maanden verstreken.
Het Uwv werd veroordeeld in de proceskosten van appellante tot een bedrag van € 8.854,-.
De totale proceskostenvergoeding bedraagt € 8.854,-.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De quote zegt dat 'de totale proceskostenvergoeding bedraagt € 8.854,-' zonder expliciet te vermelden dat het Uwv hiertoe is veroordeeld of wie vergoeding moet betalen. Dit voegt een toeschrijving toe die niet in de quote staat.
Het griffierecht dat het Uwv moet vergoeden bedraagt in totaal € 184,-.
bepaalt dat het Uwv aan appellante het in beroep en hoger beroep betaalde griffierecht van in totaal € 184,- vergoedt.

Hoe wij dit toetsen

Verwante uitspraken

← Alle jurisprudentie Arbeidsdeskundigloket