Uwv hoeft geen WIA-uitkering toe te kennen omdat appellante minder dan 35% arbeidsongeschikt is en de FML en functieduiding standhouden

Appellante werkte als productiemedewerker slachterij voor gemiddeld 37,5 uur per week. Op 31 maart 2020 meldde zij zich ziek met rugklachten en uitstralingspijn in benen, voeten, armen en handen. Het Uwv stelde de mate van arbeidsongeschiktheid vast op 11,12% en weigerde per 29 maart 2022 een WIA-uitkering toe te kennen. In bezwaar bleef dit besluit in stand op basis van een aangepaste FML van 27 juni 2023 en een rapport van de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep van 30 juni 2023. De rechtbank Zeeland-West-Brabant verklaarde het beroep ongegrond.

In hoger beroep stelde appellante dat zij geen benutbare mogelijkheden heeft en volledig arbeidsongeschikt is. Zij voerde aan dat haar psychische en lichamelijke beperkingen onvoldoende zorgvuldig in kaart zijn gebracht, onder meer vanwege ernstige slaapproblemen, een zware depressie, chronische pijn en sufmakende medicatie. Ter onderbouwing verwees zij naar een huisartsenbericht van 15 september 2023 en medische informatie van een neurochirurg en neuroloog uit 2021.

De Raad oordeelt dat de gronden in hoger beroep in essentie een herhaling zijn van wat in beroep naar voren is gebracht, en onderschrijft het oordeel en de overwegingen van de rechtbank. De huisartsenbriefvan 15 september 2023 leidt niet tot twijfel aan de conclusies van de verzekeringsarts bezwaar en beroep, omdat die informatie niet is toegespitst op de datum in geding van 29 maart 2022.

De verzekeringsarts bezwaar en beroep reageerde in een rapport van 22 juli 2025 op de informatie van de neurochirurg en neuroloog uit 2021. Daaruit bleek dat er geen anatomisch substraat voor de geuite klachten werd gevonden en dat appellante in augustus 2021 door de neurochirurg werd terugverwezen naar de huisarts. De Raad oordeelt dat de verzekeringsarts bezwaar en beroep hiermee toereikend heeft gemotiveerd dat deze informatie geen reden geeft tot wijziging van de vastgestelde belastbaarheid per datum in geding.

Uitgaande van de juistheid van de beperkingen in de FML van 27 juni 2023 oordeelt de Raad dat de rechtbank terecht heeft vastgesteld dat de geselecteerde functies voor appellante geschikt zijn. Het hoger beroep slaagt niet en de weigering van de WIA-uitkering per 29 maart 2022 blijft in stand.

De WIA-uitkering per 29 maart 2022 wordt geweigerd omdat de arbeidsongeschiktheid is vastgesteld op 11,12%, ruim onder de drempel van 35%. Medische informatie die appellante inbracht, waaronder een huisartsbrief en rapporten van neurochirurg en neuroloog, heeft de Raad niet tot een ander oordeel gebracht omdat die informatie niet specifiek zag op de peildatum of geen anatomisch substraat voor de klachten aantoonde. Appellante krijgt geen vergoeding voor proceskosten of griffierecht.