WIA-uitkering terecht geweigerd omdat appellante minder dan 35% arbeidsongeschikt is

Appellante, die werkzaam was als afwasser voor 29 uur per week, meldde zich op 3 september 2020 ziek. Na het doorlopen van de wachttijd vroeg zij een WIA-uitkering aan. Het Uwv weigerde die uitkering per 1 september 2022 omdat de mate van arbeidsongeschiktheid op 0% werd berekend, en daarmee minder dan 35% bedraagt.

De verzekeringsarts stelde in zijn rapport van 30 maart 2023 vast dat de klachten van appellante plausibel en consistent zijn met zijn bevindingen, maar dat geen sprake is van Geen Benutbare Mogelijkheden. De beperkingen zijn vastgelegd in een FML van 30 maart 2023. Een urenbeperking werd niet geïndiceerd geacht, omdat appellante niet voldoet aan de criteria van de Standaard Duurbelastbaarheid in Arbeid en de energetische beperkingen zijn verdisconteerd in de andere rubrieken van de FML. Informatie van de orthopeed van 19 december 2023 dateert van ver na de datum in geding en gaf ook op inhoudelijke gronden geen aanleiding voor wijziging van de beperkingen.

De arbeidsdeskundige concludeerde dat appellante niet geschikt is voor haar eigen werk als afwasser, selecteerde vijf functies en berekende op basis van de drie functies met de hoogste lonen de arbeidsongeschiktheid op 0%. Bezwaar en beroep bij de rechtbank Zeeland-West-Brabant liepen zonder resultaat voor appellante af.

De rechtbank oordeelde dat het medisch onderzoek zorgvuldig is geweest, dat de FML rekening houdt met het geobjectiveerde deel van de klachten, en dat appellante geen medische gegevens heeft overgelegd die aanknopingspunten bieden om aan de vastgestelde belastbaarheid te twijfelen. Ten aanzien van de functieduiding stelde de rechtbank vast dat bij alle geselecteerde functies enkel bij de werktijden een signalering is opgenomen, maar dat de werktijden binnen de in de FML opgenomen marge vallen, en dat geen van de functies een signalering kent voor het relevante persoonlijk risico.

In hoger beroep herhaalde appellante haar eerdere gronden. De Centrale Raad van Beroep onderschrijft het oordeel van de rechtbank en de daaraan ten grondslag gelegde overwegingen volledig. Het hoger beroep slaagt niet en de aangevallen uitspraak wordt bevestigd.

De WIA-uitkering is terecht geweigerd omdat de arbeidsongeschiktheid op 0% is berekend en daarmee onder de drempel van 35% blijft. Het enkele feit dat een werknemer zich niet in staat acht te werken, is volgens de Raad onvoldoende als de verzekeringsartsen de beperkingen zorgvuldig hebben vastgesteld en de werknemer geen medische gegevens overlegt die aanknopingspunten bieden om aan de vastgestelde belastbaarheid te twijfelen. Medische informatie die dateert van na de datum in geding wordt bij de beoordeling van die datum niet betrokken.