Centrale Raad van Beroep

WIA-uitkering terecht geweigerd: arbeidsongeschiktheid van metaalzetter vastgesteld op 19,62 procent, onder de drempel van 35 procent

Weigering WIA-uitkering toe te kennen terecht. Minder dan 35% arbeidsongeschikt.

ECLI-nummer: ECLI:NL:CRVB:2025:1475Lees de uitspraak
Instantie: Centrale Raad van Beroep
Uitspraakdatum: 2 oktober 2025

In het kort

Het Uwv weigerde appellant per 19 april 2019 een WIA-uitkering; de arbeidsongeschiktheid werd vastgesteld op 19,62 procent, ruim onder de drempel van 35 procent
Deskundige verzekeringsarts Van der Planken achtte zwaardere fysieke beperkingen van toepassing dan het Uwv, maar zag geen aanleiding voor een urenbeperking.
Het gebruik van krukken is niet als beperking in de FML opgenomen, omdat krukken niet bij alle handelingen van meerwaarde zijn.
De drie geduide functies, waaronder productiemedewerker textiel geen kleding (SBC-code 272043) en wikkelaar (SBC-code 267053), zijn passend bevonden.
De redelijke termijn is met twee jaar en vier maanden overschreden; de totale schadevergoeding bedraagt 2.500 euro.

Wat besliste de Centrale Raad van Beroep?

Appellant werkte als metaalzetter voor 39,85 uur per week en viel op 8 juli 2016 uit na een heftruckongeluk met letsel aan zijn linkervoet. Het Uwv weigerde hem per 19 april 2019 een WIA-uitkering omdat de arbeidsongeschiktheid onder de 35 procent bleef. In bezwaar paste de verzekeringsarts bezwaar en beroep de FML aan vanwege verdergaande mobiliteitsbeperkingen; de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep stelde de arbeidsongeschiktheid vast op 19,62 procent op basis van drie resterende functies.

In beroep benoemde de rechtbank verzekeringsarts Van der Planken als deskundige. Hij achtte zwaardere fysieke beperkingen van toepassing dan het Uwv, maar zag geen aanleiding voor een urenbeperking. Wel beperkte hij appellant voor avond- en nachtwerk wegens slaapproblemen. Het Uwv paste de FML aan conform het deskundigenadvies, met uitzondering van het item knielen of hurken (4.22). De rechtbank liet de rechtsgevolgen van het bestreden besluit in stand.

In hoger beroep stelde appellant dat in de functies van productiemedewerker textiel, geen kleding (SBC-code 272043) en wikkelaar (SBC-code 267053) overschrijdingen plaatsvonden, onder meer omdat geen rekening was gehouden met het gebruik van krukken. De Raad benoemde Van der Planken opnieuw als deskundige. Deze legde uit dat krukken niet bij alle handelingen van meerwaarde zijn en dat appellant de belastende handelingen in de geduide functies kan uitvoeren met steun op het gezonde rechterbeen met een lichte bijdrage van de linkervoet.

De Raad volgt het deskundigenoordeel. Er is geen aanleiding voor een urenbeperking zolang appellant binnen de gestelde fysieke beperkingen blijft. De drie geduide functies zijn voldoende passend gemotiveerd. Het hoger beroep slaagt niet.

De procedure duurde vanaf het bezwaarschrift op 3 juni 2019 tot de uitspraak op 2 oktober 2025 zes jaar en bijna vier maanden, waarmee de redelijke termijn met twee jaar en vier maanden is overschreden. De totale schadevergoeding bedraagt 2.500 euro, waarvan 89,29 euro voor rekening van het Uwv en 2.410,71 euro voor rekening van de Staat.

Wat betekent deze uitspraak voor de werknemer?

De Raad bevestigt dat appellant geen recht heeft op een WIA-uitkering, omdat zijn arbeidsongeschiktheid is vastgesteld op 19,62 procent en daarmee onder de wettelijke drempel van 35 procent blijft. De Raad kent appellant wel een schadevergoeding toe van in totaal 2.500 euro wegens overschrijding van de redelijke termijn, waarvan 89,29 euro door het Uwv wordt betaald en 2.410,71 euro door de Staat. Daarnaast vergoedt het Uwv de proceskosten van appellant in hoger beroep tot een bedrag van 3.095,74 euro en het griffierecht van 136 euro.

Vragen over deze uitspraak

Waarom is het gebruik van krukken niet in de FML opgenomen?

De deskundige heeft krukken niet opgenomen omdat ze niet bij alle handelingen van meerwaarde zijn. Hij ging er wel van uit dat appellant met krukken meer actieradius heeft voor staan en lopen, maar achtte opname bij die items niet noodzakelijk.

Waarom krijgt appellant geen urenbeperking, ook al heeft hij slaapproblemen?

De deskundige stelde dat appellant overdag feitelijk niet recupereert, zodat een urenbeperking niet nodig is. Wel is een beperking aangenomen voor avond- en nachtwerk vanwege de slaapproblemen, mits appellant binnen de gestelde fysieke beperkingen blijft.

Hoe hoog is de schadevergoeding voor overschrijding van de redelijke termijn en wie betaalt die?

De totale vergoeding bedraagt 2.500 euro. Het Uwv betaalt 89,29 euro (1/28e deel) en de Staat betaalt 2.410,71 euro (27/28e deel), berekend volgens de methode uit het arrest van de Hoge Raad van 19 februari 2016.

Kan een werknemer met een voetletsel en krukken worden aangewezen op functies waarbij incidenteel geknield of gebogen moet worden?

Volgens de deskundige kan appellant handelingen zoals het naar de grond brengen van een rol koperdraad uitvoeren met steun op het gezonde rechterbeen vanuit bukken, met een lichte bijdrage van de linkervoet en zonder krukken. De Raad ziet geen aanleiding om deze conclusie niet te volgen.

Waarop dit steunt

ECLI:NL:CRVB:2025:1475Jurisprudentie

Gepubliceerd 2 oktober 2025, geraadpleegd 1 augustus 2026

Automatisch samengevat uit de bron hierboven. Niet elke bewering is los aan de bron getoetst; raadpleeg bij twijfel het origineel.

Wat de bron niet zegt

De uitspraak vermeldt niet welke concrete items in de FML van 22 december 2021 zijn aangepast ten opzichte van de eerdere FML, anders dan de uitzondering op item 4.22 knielen of hurken.
De uitspraak zegt niet welke twee functies zijn vervallen na het rapport van de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep van 21 januari 2022, zodat onduidelijk blijft welke drie functies uiteindelijk aan de schatting ten grondslag liggen naast productiemedewerker textiel en wikkelaar.
De uitspraak laat open of appellant na de uitspraak alsnog aanspraak kan maken op een andere uitkering of voorziening.

13 beweringen met een letterlijk citaat uit de bron

Appellant viel op 8 juli 2016 uit voor zijn werk als metaalzetter.
Op 8 juli 2016 is hij voor dit werk uitgevallen met klachten aan zijn linkervoet als gevolg van een ongeval met een heftruck.
Het Uwv stelde de arbeidsongeschiktheid aanvankelijk vast op 18,41 procent.
De arbeidsdeskundige heeft voor appellant passende functies geselecteerd en op basis daarvan de mate van arbeidsongeschiktheid vastgesteld op 18,41%.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De quote vermeldt niet dat het UWV dit aanvankelijk vaststelde. De quote spreekt over de arbeidsdeskundige zonder context van opeenvolgende vaststellingen.
Het Uwv weigerde appellant per 19 april 2019 een WIA-uitkering.
Bij besluit van 22 mei 2019 heeft het Uwv geweigerd appellant met ingang van 19 april 2019 een WIA-uitkering toe te kennen, omdat hij minder dan 35% arbeidsongeschikt is.
Na heroverweging in bezwaar en beroep werd de arbeidsongeschiktheid vastgesteld op 19,62 procent.
De arbeidsdeskundige bezwaar en beroep heeft in een rapport van 21 januari 2022 twee functies laten vervallen en de mate van arbeidsongeschiktheid van appellant op grond van de drie resterende functies vastgesteld op 19,62%.
Deskundige Van der Planken achtte zwaardere fysieke beperkingen van toepassing maar zag geen aanleiding voor een urenbeperking.
De deskundige heeft naast de door het Uwv aangenomen beperkingen vooral zwaardere fysieke beperkingen van toepassing geacht. De deskundige heeft geen reden gezien voor een urenbeperking, omdat overdag geen duidelijke recuperatie nodig lijkt.
Het gebruik van krukken is niet als beperking in de FML opgenomen omdat krukken niet bij alle handelingen van meerwaarde zijn.
De deskundige heeft in het rapport van 24 juni 2024 opgemerkt dat hij het gebruik van krukken niet als beperking in de door hem opgestelde FML van 20 oktober 2021 heeft opgenomen, omdat krukken niet bij alle handelingen van meerwaarde zijn.
Appellant kan de handelingen in de functie van wikkelaar uitvoeren met steun op het gezonde been en een lichte bijdrage van de linkervoet.
Over het naar de grond brengen van een rol koperdraad in de functie van wikkelaar (SBC-code 267053) heeft de deskundige verklaard dat appellant dit kan met steun van voornamelijk het gezonde rechterbeen vanuit bukken en een lichte bijdrage van de linkervoet, ook zonder krukken.
De procedure liep vanaf het bezwaarschrift op 3 juni 2019 tot de uitspraak op 2 oktober 2025, een duur van zes jaar en bijna vier maanden.
Vanaf de datum van ontvangst door het Uwv van het bezwaarschrift op 3 juni 2019 tot de datum van deze uitspraak heeft de procedure zes jaar en bijna vier maanden geduurd.
De redelijke termijn is met twee jaar en vier maanden overschreden.
De redelijke termijn is dus met twee jaar en vier maanden overschreden. Dit leidt tot een schadevergoeding van in totaal € 2.500,-.
Het Uwv wordt veroordeeld tot betaling van 89,29 euro aan schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn.
Het Uwv wordt volgens die methode veroordeeld tot vergoeding van immateriële schade aan appellant tot een bedrag van € 89,29 (1/28e deel van € 2.500,-).
De Staat wordt veroordeeld tot betaling van 2.410,71 euro aan schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn.
De Staat wordt veroordeeld tot vergoeding van immateriële schade aan appellant tot een bedrag van € 2.410,71 (27/28e deel van € 2.500,-).
Het Uwv wordt veroordeeld in proceskosten van appellant in hoger beroep tot een bedrag van 3.095,74 euro.
Het bedrag van voor vergoeding door het Uwv in aanmerking komende proceskosten bedraagt daarmee € 3.095,74.
Het Uwv vergoedt het in hoger beroep betaalde griffierecht van 136 euro.
bepaalt dat het Uwv aan appellant het in hoger beroep betaalde griffierecht van € 136,- vergoedt.

Hoe wij dit toetsen

Verwante uitspraken

← Alle jurisprudentie Arbeidsdeskundigloket