Centrale Raad van Beroep

WIA-uitkering terecht geweigerd: minder dan 35% arbeidsongeschikt ondanks fibromyalgie, astma en urenbeperking-claim

Weigering WIA-uitkering toe te kennen omdat appellante minder dan 35% arbeidsongeschikt is. Voldoende medische en arbeidskundige onderbouwing.

ECLI-nummer: ECLI:NL:CRVB:2026:925Lees de uitspraak
Instantie: Centrale Raad van Beroep
Uitspraakdatum: 8 juli 2026

In het kort

Het Uwv weigerde appellante per 10 augustus 2023 een WIA-uitkering omdat zij minder dan 35% arbeidsongeschikt is.
De FML dateert van 25 juli 2023 en is opgesteld na ziekmelding op 29 oktober 2020 wegens zwangerschapsgerelateerde klachten.
De diagnose fibromyalgie leidt volgens de verzekeringsarts bezwaar en beroep niet tot aanvullende beperkingen boven de al vastgestelde FML.
Een urenbeperking wegens verhoogde rustbehoefte is afgewezen omdat een verhoogde rustbehoefte niet is geobjectiveerd met verhoogde recuperatiemomenten.
De Centrale Raad van Beroep bevestigt op 8 juli 2026 de uitspraak van de rechtbank Limburg van 30 mei 2025.

Wat besliste de Centrale Raad van Beroep?

Appellante, werkzaam geweest als warehouse operator voor 40 uur per week, meldde zich op 29 oktober 2020 ziek met zwangerschapsgerelateerde klachten. Na een periode van ZW- en WAZO-uitkering vroeg zij een WIA-uitkering aan. Het Uwv stelde via een verzekeringsarts een Functionele Mogelijkhedenlijst op van 25 juli 2023 en concludeerde bij besluit van 27 juli 2023 dat appellante minder dan 35% arbeidsongeschikt was, waarna de WIA-uitkering werd geweigerd per 10 augustus 2023.

Appellante stelde dat haar beperkingen waren onderschat. Zij voerde aan dat de diagnose fibromyalgie tot aanvullende beperkingen voor handelingen en statische houdingen zou moeten leiden, dat aanvullende beperkingen nodig waren voor fysieke omgevingseisen vanwege astma en allergische reactie op stof, en dat een urenbeperking aangewezen was op grond van een verhoogde rustbehoefte. Ter onderbouwing legde zij contra-expertises over van Het Expertise Orgaan, waaronder een rapport van 25 maart/10 april 2026.

De Raad oordeelt dat het hoger beroep niet slaagt. De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft voldoende gemotiveerd waarom de diagnose fibromyalgie niet leidt tot aanvullende beperkingen en waarom subjectieve klachten niet één op één kunnen worden vertaald naar beperkingen. Daarbij is uitgegaan van het geheel van factoren die van invloed zijn op het functioneren, waaronder het dagverhaal, eigen observaties en de psychosociale problematiek. De algemene klachtbeschrijving bij fibromyalgie uit de informatie van Het Expertise Orgaan weegt hier niet tegenop.

Ten aanzien van de urenbeperking oordeelt de Raad dat de verzekeringsarts bezwaar en beroep inzichtelijk heeft gemotiveerd dat appellante is aangewezen op fysiek lichter werk, maar dat een verhoogde rustbehoefte niet is geobjectiveerd met verhoogde recuperatiemomenten. Voor astma geldt dat appellante door haar goed werkende medicatie niet verder beperkt is; zij was al langer bekend met astma en heeft daar altijd mee gewerkt. De geselecteerde functies zijn in medisch opzicht geschikt bevonden.

Wat betekent deze uitspraak voor de werknemer?

De WIA-uitkering blijft geweigerd: de Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellante minder dan 35% arbeidsongeschikt is en de geselecteerde functies in medisch opzicht kan vervullen. De diagnoses fibromyalgie en astma leveren geen aanvullende beperkingen op bovenop de vastgestelde FML, en een urenbeperking is niet toegekend omdat een verhoogde rustbehoefte niet is geobjectiveerd. Contra-expertises van Het Expertise Orgaan hebben de beoordeling van het Uwv niet doorbroken.

Vragen over deze uitspraak

Waarom leidt fibromyalgie hier niet tot extra beperkingen in de FML?

De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft gemotiveerd dat subjectieve klachten niet één op één vertaald kunnen worden naar beperkingen en dat moet worden uitgegaan van het geheel van factoren dat het functioneren beïnvloedt. De algemene beschrijving van klachten bij fibromyalgie in de informatie van Het Expertise Orgaan weegt daar niet tegenop. Wel is al rekening gehouden met een beperking tot fysiek lichter werk, met inachtneming van lopen en staan.

Waarom is er geen urenbeperking opgelegd?

Een verhoogde rustbehoefte is niet geobjectiveerd met verhoogde recuperatiemomenten. De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft dit inzichtelijk gemotiveerd, zodat de Raad geen aanleiding zag voor een urenbeperking.

Waarom tellen de klachten van astma en stofovergevoeligheid niet mee voor extra beperkingen?

Uit het dagverhaal bleek dat de medicatie voor astma goed werkt en appellante daardoor niet verder beperkt is. Appellante was al langer bekend met astma en heeft daar altijd mee gewerkt.

Welk gewicht krijgt een contra-expertise van Het Expertise Orgaan in deze beoordeling?

Het Expertise Orgaan heeft meerdere rapporten uitgebracht, waaronder op 8 september 2023, 3 april 2025 en 25 maart/10 april 2026, maar geen ervan leidde tot een ander oordeel. De Raad oordeelde dat de verzekeringsarts bezwaar en beroep voldoende gemotiveerd heeft waarom de contra-expertise niet leidt tot aanpassing van de beperkingen, en dat algemene klachtbeschrijvingen bij fibromyalgie onvoldoende zijn tegenover een op de situatie van appellante toegespitste motivering.

Waarop dit steunt

ECLI:NL:CRVB:2026:925Jurisprudentie

Gepubliceerd 8 juli 2026, geraadpleegd 1 augustus 2026

Automatisch samengevat uit de bron hierboven. Niet elke bewering is los aan de bron getoetst; raadpleeg bij twijfel het origineel.

Wat de bron niet zegt

De uitspraak vermeldt niet welke concrete functies de arbeidsdeskundige heeft geselecteerd en op welke SBC-codes deze zijn gebaseerd.
De uitspraak gaat niet in op de hoogte van het vastgestelde arbeidsongeschiktheidspercentage; alleen dat het onder de 35% ligt.
De uitspraak zegt niets over de vraag of de maatmanfunctie (warehouse operator, 40 uur per week) correct is vastgesteld.
Het is niet duidelijk of en in welke mate een urenbeperking wél is overwogen; de Raad stelt alleen dat een verhoogde rustbehoefte niet is geobjectiveerd.

11 beweringen met een letterlijk citaat uit de bron

Appellante meldde zich op 29 oktober 2020 ziek met zwangerschapsgerelateerde klachten.
Op 29 oktober 2020 heeft zij zich ziekgemeld met belemmerende gezondheidsklachten gerelateerd aan zwangerschap.
De WAZO-uitkering liep van 16 maart 2021 tot en met 6 juli 2021.
gevolgd door de WAZOuitkering van 16 maart 2021 tot en met 6 juli 2021.
De FML is vastgesteld op 25 juli 2023.
De arts heeft vastgesteld dat appellante bij het verrichten van werkzaamheden beperkingen heeft en die beperkingen neergelegd in een Functionele Mogelijkhedenlijst van 25 juli 2023.
Het Uwv heeft de WIA-uitkering geweigerd per 10 augustus 2023 wegens minder dan 35% arbeidsongeschiktheid.
Het Uwv heeft bij besluit van 27 juli 2023 geweigerd appellante met ingang van 10 augustus 2023 een WIAuitkering toe te kennen, omdat zij minder dan 35% arbeidsongeschikt is.
Het bestreden besluit is genomen op 11 maart 2024.
Bij besluit van 11 maart 2024 (bestreden besluit) heeft het Uwv het hiertegen door appellante gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.
De rechtbank Limburg deed uitspraak op 30 mei 2025.
Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Limburg van 30 mei 2025, 24/2343 (aangevallen uitspraak)
Het citaat wijkt af van deze regel. De quote zegt dat de uitspraak van de rechtbank Limburg is van 30 mei 2025, niet dat de rechtbank op die datum uitspraak deed. Dit is onduidelijk geformuleerd in de quote, maar de bewering presenteert het als een rechtbankuitspraak op 30 mei 2025, terwijl dit mogelijk een hoger beroepuitspraak betre.
Op grond van artikel 5 van de Wet WIA bestaat recht op een WIA-uitkering als een betrokkene ten minste 35% arbeidsongeschikt is.
Op grond van artikel 5 van de Wet WIA bestaat recht op een WIAuitkering als een betrokkene ten minste 35% arbeidsongeschikt is.
De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft gemotiveerd dat subjectieve klachten niet één op één kunnen worden vertaald naar beperkingen.
In het rapport van 30 april 2026 is ook inzichtelijk toegelicht waarom de subjectieve klachten van appellante niet één op één vertaald kunnen worden naar beperkingen, waarbij uit moet worden gegaan van het geheel van factoren die van invloed zijn op het functioneren van appellante.
Voor astma geldt dat medicatie goed werkt en appellante daardoor niet verder beperkt is.
de verzekeringsarts bezwaar en beroep voldoende gemotiveerd dat appellante weliswaar medicatie heeft voor astma, maar dat uit het dagverhaal blijkt dat zij door de medicatie, die blijkbaar goed werkt, niet verder beperkt is op dit punt. Appellante is al langer bekend met astma en heeft daar altijd mee gewerkt.
De geselecteerde functies zijn in medisch opzicht voor appellante geschikt bevonden.
Wat appellante heeft aangevoerd, geeft ook geen aanleiding voor het oordeel dat de geselecteerde functies in medisch opzicht voor haar niet geschikt zijn.
De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak op 8 juli 2026.
De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak. Deze uitspraak is gedaan door F.M. Rijnbeek, in tegenwoordigheid van D. Semiz als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 8 juli 2026.

Hoe wij dit toetsen

Verwante uitspraken

← Alle jurisprudentie Arbeidsdeskundigloket