Raad volgt deskundige en bevestigt WIA-uitkering van 62,81% na aanvullende beperkingen inclusief urenbeperking

Appellante raakte in 2016 betrokken bij een auto-ongeval en meldde zich in 2017 ziek vanuit haar functie als WMO-consulent voor 22,18 uur per week. Het Uwv weigerde aanvankelijk een WIA-uitkering omdat de vastgestelde arbeidsongeschiktheid onder de 35% bleef. Na bezwaar werd de mate van arbeidsongeschiktheid bijgesteld naar 34,85%, nog altijd onder de drempelwaarde. De rechtbank verklaarde het beroep ongegrond.

In hoger beroep benoemde de Raad verzekeringsarts Greveling-Fockens als onafhankelijk deskundige, omdat twijfel was ontstaan of voor appellante voldoende beperkingen in de FML waren opgenomen. De deskundige concludeerde op 25 maart 2024 dat appellante op de datum in geding meer beperkingen had dan vastgelegd: ten aanzien van leidinggeven, het maken van hoofdbewegingen, het hoofd langdurig in een bepaalde stand houden, lopen op oneffen terrein, trappenlopen, staan tijdens het werk, en een urenbeperking van vier uur per dag, twintig uur per week, zonder avond- en nachtdiensten.

Het Uwv nam het oordeel van de deskundige over, stelde op 20 september 2024 een gewijzigde FML op en selecteerde nieuwe functies. Op basis daarvan werd de mate van arbeidsongeschiktheid vastgesteld op 62,81%. Bij beslissing op bezwaar van 31 maart 2025 kende het Uwv alsnog een WIA-uitkering toe in de klasse 35 tot 80%.

Appellante bleef bezwaren houden. Zij stelde dat de nekbeperkingen nog altijd onvoldoende waren verwerkt, dat geen rekening was gehouden met dyslexie en dyscalculie, en dat de nieuw geduide functies niet passend waren vanwege de werkomgeving en de fysieke belasting. De Raad volgde deze standpunten niet. Appellante bracht in reactie op het nieuwe besluit geen nieuwe medische gronden of gegevens in, zodat de Raad uitging van de juistheid van de FML van 20 september 2024.

Over de functies huishoudelijk medewerker zorg en huishoudelijk medewerker gebouwen oordeelde de Raad dat de beperkingen op de items lopen en staan niet worden overschreden, en dat de functies daarmee passend zijn. De arbeidsdeskundige had de geschiktheid van de functies voldoende gemotiveerd. De Raad vernietigde de aangevallen uitspraak en het eerste besluit op bezwaar, maar verklaarde het beroep tegen het besluit van 31 maart 2025 ongegrond.

Appellante ontving per 1 oktober 2019 alsnog een WIA-uitkering naar een mate van arbeidsongeschiktheid van 62,81%, in de klasse 35 tot 80%. De wettelijke rente over de nabetaalde uitkering is vergoed. Wie in reactie op een nieuwe beslissing op bezwaar geen nieuwe medische gronden of gegevens inbrengt, kan er niet op rekenen dat de Raad alsnog verdergaande beperkingen aanneemt dan de deskundige heeft geadviseerd.