Centrale Raad van Beroep bevestigt arbeidsongeschiktheidspercentage van 54,48% na benoeming onafhankelijk deskundige

Appellant was werkzaam als vrachtwagenchauffeur voor 42,70 uur per week en meldde zich op 26 augustus 2015 ziek wegens lichamelijke klachten. Het Uwv weigerde aanvankelijk een WIA-uitkering omdat appellant minder dan 35% arbeidsongeschikt zou zijn. Na bezwaar en beroep vernietigde de rechtbank het bestreden besluit, omdat in twee van de geselecteerde functies niet kon worden afgewisseld tussen zitten, staan en lopen, terwijl de FML dat wel vereiste.

In hoger beroep benoemde de Raad verzekeringsarts drs. F.M. Brouwer als onafhankelijk deskundige. Brouwer concludeerde dat naast de al bestaande houdingswisselbeperkingen ook beperkingen op tillen en dragen (maximaal vijf kilogram, item 4.14) en zware lasten hanteren (item 4.16) aangewezen waren. Verder stelde hij op basis van het verzekeringsgeneeskundig protocol Reumatoïde Artritis en de standaard Duurbelastbaarheid een arbeidsduurbeperking vast van maximaal 35 uur per week. In een aanvullende reactie van 19 mei 2023 voegde de deskundige een beperking op lopen toe: op een normale, gladde ondergrond en maximaal drie kwartier achtereen (item 4.18).

Het Uwv legde deze bevindingen vast in een FML van 30 september 2023. Op basis daarvan werden drie functies geselecteerd: consultatiebureau-assistente (SBC-code 372091), medewerker logistiek/lader losser (SBC-code 111220) en medewerker bloemzaadproductie (SBC-code 111010). De berekende mate van arbeidsongeschiktheid bedroeg 54,48%, wat leidde tot toekenning van een loongerelateerde WGA-uitkering met ingang van 23 augustus 2017.

Appellant stelde dat de beperkingen nog steeds onderschat waren en dat het Uwv gebonden was aan het oordeel van de rechtbank over de vereiste afwisseling van zitten, staan en lopen. De Raad verwierp dit standpunt: de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep had inzichtelijk onderbouwd dat in de drie geselecteerde functies lopen, zitten en staan voldoende afwisselend voorkomen. De Raad volgde het deskundigenoordeel omdat het rapport blijk gaf van zorgvuldig onderzoek en appellant geen medische stukken had ingebracht die daaraan deden twijfelen.

Wegens overschrijding van de redelijke termijn werd de Staat veroordeeld tot betaling van een schadevergoeding van € 4.500,-. De procedure liep van 18 augustus 2017 tot 20 november 2025, een periode van acht jaar en zes maanden, terwijl vier jaar als redelijke termijn geldt. De overschrijding bedroeg daarmee vier jaar en zes maanden.

Appellant ontvangt met ingang van 23 augustus 2017 een loongerelateerde WGA-uitkering naar een mate van arbeidsongeschiktheid van 54,48%. Die vaststelling volgde pas na een procedure van meer dan acht jaar, waarvoor de Staat een schadevergoeding van € 4.500,- betaalt wegens overschrijding van de redelijke termijn. De door het Uwv geselecteerde functies zijn door de Raad in medisch en arbeidskundig opzicht geschikt bevonden, waarbij de vereiste afwisseling van lopen, zitten en staan in alle drie de functies aanwezig werd geacht.