Centrale Raad van Beroep

Arbeidsongeschiktheidspercentage van 49,77% na CVA terecht vastgesteld ondanks aangevoerde verdergaande urenbeperking

Vaststelling mate van arbeidsongeschiktheid op 49,77%. Juiste FML. Benoeming deskundige. Het rapport van de deskundige geeft blijk van een zorgvuldig onderzoek.

ECLI-nummer: ECLI:NL:CRVB:2026:944Lees de uitspraak
Instantie: Centrale Raad van Beroep
Uitspraakdatum: 8 juli 2026

In het kort

Appellant is na een CVA op 8 juli 2019 per 5 juli 2021 voor 49,77% arbeidsongeschikt verklaard en ontvangt een loongerelateerde WGA-uitkering.
De FML van 1 maart 2022 bevat een urenbeperking van zes uur per dag en dertig uur per week en een beperking voor beroepsmatig een voertuig besturen.
Onafhankelijk deskundige drs. M. Vervoort concludeerde dat er geen medische grond is voor verdergaande beperkingen of een zwaardere urenbeperking.
De uitputting bij het huidige werk als bezorger/chauffeur is verklaarbaar doordat dat werk de belastbaarheid uit de FML overschrijdt, niet doordat de FML te rui
De Centrale Raad van Beroep bevestigt op 8 juli 2026 de uitspraak van de rechtbank Amsterdam van 14 december 2023.

Wat besliste de Centrale Raad van Beroep?

Appellant, voormalig vrachtwagenchauffeur, meldde zich op 8 juli 2019 ziek met neurologische klachten na een CVA. Het Uwv stelde de mate van arbeidsongeschiktheid per 5 juli 2021 vast op 49,77% en kende een loongerelateerde WGA-uitkering toe. Appellant bestreed dit en stelde dat hij meer beperkingen heeft dan in de FML zijn aangenomen, met name een verdergaande urenbeperking en meer beperkingen in de rubrieken persoonlijk en sociaal functioneren.

De FML van 1 maart 2022, opgesteld door de verzekeringsarts bezwaar en beroep, bevat onder meer een urenbeperking van zes uur per dag en dertig uur per week, een sterke beperking op conflicthantering, aanvullende beperkingen in het hanteren van emotionele problemen van anderen en in het uiten van eigen gevoelens, en een beperking voor beroepsmatig een voertuig besturen. Appellant wees er ter ondersteuning van zijn standpunt op dat hij het werk als bezorger/chauffeur dat hij sinds 1 augustus 2023 uitvoerde, niet meer dan vijftien uur per week kon volhouden.

De Raad benoemde na de zitting van 23 oktober 2024 drs. M. Vervoort, verzekeringsarts, als onafhankelijk deskundige. Deze concludeerde dat de lichamelijke beperkingen adequaat zijn weergegeven in de FML, dat er geen medische grond bestaat voor verdergaande fysieke beperkingen, en dat cognitieve stoornissen door geen van de betrokken specialisten worden bevestigd. De vermoeidheidsklachten zijn aannemelijk maar passen bij een adaptatieproces na een CVA en zijn niet medisch objectiveerbaar als aandoening die een verdere urenbeperking rechtvaardigt. De recuperatiebehoefte is al vertaald in de aangenomen urenbeperking.

Over het huidige werk als bezorger/chauffeur stelde de deskundige dat dit werk de belastbaarheid uit de FML overschrijdt qua taakinhoud, prikkelbelasting en werktempo. De ervaren uitputting bevestigt daarmee niet dat meer beperkingen medisch noodzakelijk zijn, maar dat het huidige werk niet passend is. De Raad volgt de deskundige omdat het rapport blijk geeft van zorgvuldig onderzoek, de conclusies inzichtelijk en consistent zijn, en de bevindingen onderbouwing vinden in de medische stukken. Het hoger beroep slaagt niet en de aangevallen uitspraak van de rechtbank Amsterdam van 14 december 2023 wordt bevestigd.

Wat betekent deze uitspraak voor de werknemer?

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat de mate van arbeidsongeschiktheid van 49,77% per 5 juli 2021 in stand blijft, wat betekent dat de loongerelateerde WGA-uitkering op dat percentage gebaseerd blijft. De ervaren vermoeidheid en uitputting bij het huidige werk als bezorger/chauffeur leiden niet tot een hogere arbeidsongeschiktheid, omdat de deskundige heeft vastgesteld dat dit werk de belastbaarheid uit de FML overschrijdt en daarmee niet passend is. Appellant krijgt geen vergoeding voor zijn proceskosten en het betaalde griffierecht.

Vragen over deze uitspraak

Waarom rechtvaardigt de vermoeidheid na het werk als bezorger niet een zwaardere urenbeperking?

De vermoeidheid is volledig verklaarbaar doordat het huidige werk de belastbaarheid uit de FML overschrijdt, niet doordat de FML te weinig beperkingen bevat. Het werk vergt structureel beroepsmatig rijden en vijf tot zes uur per dag intensieve arbeid, terwijl de FML daar een beperking voor aangeeft. Een medisch objectiveerbare aandoening die een verdere urenbeperking rechtvaardigt, is niet vastgesteld.

Welke urenbeperking is aangenomen in de FML?

De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft een urenbeperking aangenomen van zes uur per dag en dertig uur per week. Appellant is daarnaast aangewezen op regelmatige werktijden.

Hoe heeft de Raad de conclusies van de onafhankelijk deskundige beoordeeld?

De Raad volgt de deskundige omdat het rapport blijk geeft van zorgvuldig onderzoek, de beschikbare gegevens van behandelaars kenbaar zijn betrokken, en de conclusies inzichtelijk en consistent zijn en onderbouwing vinden in de medische stukken. Appellant heeft zijn spreekuur bezocht en er is een uitgebreide anamnese afgenomen.

Zijn er verdergaande beperkingen aangenomen in het persoonlijk en sociaal functioneren?

Nee. De deskundige concludeerde dat de veranderingen in emotie- en stresshantering terecht zijn meegenomen door de verzekeringsarts bezwaar en beroep, maar niet leiden tot meer beperkingen dan al zijn aangenomen. De ervaren overprikkeling en verminderde inspanningstolerantie zijn al afzonderlijk beoordeeld en vertaald in beperkingen in het persoonlijk en sociaal functioneren binnen de FML.

Waarop dit steunt

ECLI:NL:CRVB:2026:944Jurisprudentie

Gepubliceerd 8 juli 2026, geraadpleegd 1 augustus 2026

Automatisch samengevat uit de bron hierboven. Niet elke bewering is los aan de bron getoetst; raadpleeg bij twijfel het origineel.

Wat de bron niet zegt

De uitspraak vermeldt welke functies door de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep zijn geselecteerd niet; de geschiktheid van de afzonderlijke functies blijft daarmee buiten zicht.
De uitspraak zegt niet of appellant na de uitspraak alsnog ander passend werk heeft gevonden of begeleid wordt naar passende arbeid.
De uitspraak laat open hoe de beperkingen in de rubrieken persoonlijk en sociaal functioneren in de FML van 1 maart 2022 concreet zijn gescoord, anders dan de vermelde beperkingen op conflicthantering en emotiehantering.

14 beweringen met een letterlijk citaat uit de bron

Appellant heeft zich op 8 juli 2019 ziekgemeld met neurologische klachten veroorzaakt door een CVA.
Op 8 juli 2019 heeft hij zich ziekgemeld met neurologische klachten veroorzaakt door een CVA.
Het Uwv heeft de mate van arbeidsongeschiktheid vastgesteld op 49,77%.
het Uwv het arbeidsongeschiktheidspercentage juist heeft vastgesteld.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De quote stelt dat het arbeidsongeschiktheidspercentage 'juist' is vastgesteld, maar noemt niet het specifieke percentage van 49,77%.
De FML met aanvullende beperkingen is opgesteld op 1 maart 2022.
Deze aanvullende beperkingen zijn neergelegd in een FML van 1 maart 2022 .
De urenbeperking in de FML bedraagt zes uur per dag en dertig uur per week.
Verder is een aanvullende urenbeperking aangenomen van zes uur per dag en dertig uur per week en is appellant aangewezen op regelmatige werktijden.
Het Uwv heeft op 10 juni 2022 een loongerelateerde WGA-uitkering toegekend naar een mate van 49,77% arbeidsongeschiktheid.
Met een besluit van 10 juni 2022 heeft het Uwv het bezwaar gegrond verklaard en aan appellant met ingang van 5 juli 2021 een loongerelateerde WGA-uitkering op grond van de Wet WIA toegekend naar een mate van 49,77% arbeidsongeschiktheid.
De Raad heeft drs. M. Vervoort, verzekeringsarts, als onafhankelijk deskundige benoemd.
heeft de Raad het onderzoek heropend en drs. M. Vervoort, verzekeringsarts, als deskundige benoemd.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De quote zegt dat drs. M. Vervoort als 'deskundige' is benoemd, niet specifiek als 'onafhankelijk deskundige'.
De deskundige heeft op 27 juni 2025 een rapport uitgebracht.
Deze deskundige heeft op 27 juni 2025 een rapport uitgebracht.
De deskundige concludeerde dat er geen medische grond bestaat voor verdergaande fysieke beperkingen.
Er bestaat geen medische grond voor verdergaande fysieke beperkingen.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De quote stelt dit algemeen, maar schrijft de conclusie niet expliciet toe aan 'de deskundige'. Het zou van iemand anders kunnen zijn.
Cognitieve stoornissen worden door geen van de betrokken specialisten bevestigd, zodat er geen grond is voor verdergaande beperkingen in de rubrieken 1.1 tot en met 1.7.
Cognitieve stoornissen worden door geen van de betrokken specialisten bevestigd, waarmee geen reden bestaat voor verdergaande beperkingen in de rubrieken 1.1 tot en met 1.7.
De vermoeidheid van appellant is verklaarbaar maar is geen medisch objectiveerbare aandoening die een verdere urenbeperking rechtvaardigt.
De vermoeidheid van appellant is wel verklaarbaar binnen de herstelperiode en past ook bij een adaptatieproces na het doormaken van een CVA, maar is geen medisch objectiveerbare aandoening die een verdere urenbeperking rechtvaardigt.
Het huidige werk als bezorger/chauffeur overschrijdt de belastbaarheid uit de FML en is daarmee niet passend.
Dit werk is weliswaar lichter dan zijn oude werk, maar overschrijdt zijn belastbaarheid zoals in de FML werd vastgesteld qua taakinhoud, prikkelbelasting en werktempo, wat een mogelijke reden is voor de stagnatie in opbouw van werkuren en daardoor ervaart appellant uitputting. Dit betekent niet dat er een medische grond is voor meer beperkingen, maar bevestigt dat het huidige werk niet passend is.
Op grond van artikel 5 van de Wet WIA bestaat recht op een WIA-uitkering als een betrokkene ten minste 35% arbeidsongeschikt is.
Op grond van artikel 5 van de Wet WIA bestaat recht op een WIA-uitkering als een betrokkene ten minste 35% arbeidsongeschikt is.
In de FML is een beperking opgenomen voor beroepsmatig een voertuig besturen.
In de FML is expliciet een beperking opgenomen voor beroepsmatig een voertuig besturen.
Het hoger beroep slaagt niet en de aangevallen uitspraak wordt bevestigd.
Het hoger beroep slaagt niet. De aangevallen uitspraak wordt bevestigd. Dit betekent dat de toekenning van de WIA-uitkering aan appellant waarbij de mate van arbeidsongeschiktheid is vastgesteld op 49,77% in stand blijft.

Hoe wij dit toetsen

Verwante uitspraken

← Alle jurisprudentie Arbeidsdeskundigloket