Centrale Raad van Beroep

Arbeidsongeschiktheidspercentage van 37,61% blijft in stand ondanks beroep op meer beperkingen in FML

Toekenning WGA-uitkering naar een mate van arbeidsongeschiktheid van 37,61%. Voldoende medische en arbeidskundige grondslag.

ECLI-nummer: ECLI:NL:CRVB:2025:1829Lees de uitspraak
Instantie: Centrale Raad van Beroep
Uitspraakdatum: 11 december 2025

In het kort

Het Uwv stelde de mate van arbeidsongeschiktheid van appellante per 4 oktober 2022 vast op 37,61% en kende een loongerelateerde WGA-uitkering toe.
De verzekeringsarts bezwaar en beroep stelde een gewijzigde FML van 16 maart 2023 vast, waarbij appellante aanvullend beperkt werd geacht op item 1.8.1 vanwege
De Raad volgt de verzekeringsarts bezwaar en beroep dat er geen medisch objectiveerbare stoornissen zijn op basis waarvan beperkingen wegens overgevoeligheid vo
Een urenbeperking is niet aangewezen; dat in 2014 bij de Wajong-beoordeling wel een urenbeperking gold, verplicht het Uwv niet tot hetzelfde oordeel bij de WIA-
De arbeidskundige gronden ten aanzien van functies productiemedewerker textiel (SBC-code 272043) en assemblagemedewerker elektrotechnische producten (SBC-code 2

Wat besliste de Centrale Raad van Beroep?

Appellante, voorheen werkzaam als secretaresse voor 34,71 uur per week, meldde zich op 6 oktober 2020 ziek vanuit werkloosheid met fysieke en mentale klachten. Het Uwv stelde haar arbeidsongeschiktheid per 4 oktober 2022 vast op 37,61% en kende een loongerelateerde WGA-uitkering toe. Appellante bestreed dit en stelde dat zij meer beperkingen heeft dan in de FML zijn opgenomen, waardoor de geduide functies voor haar niet passend zijn.

In hoger beroep voerde appellante vier medische gronden aan. Ten eerste dat zij beperkt moet worden geacht op item 1.6 (zelfstandig handelen), mede verwijzend naar een Wajong-beoordeling uit 2014. Ten tweede dat preventief een beperking op item 1.8.6 (persoonlijk risico) aangenomen had moeten worden vanwege gebruik van Tramadol. Ten derde dat de beperking op item 1.8.1 ook betrekking had moeten hebben op visuele prikkels en niet alleen op auditieve prikkels, waardoor de functies productiemedewerker textiel en assemblagemedewerker elektrotechnische producten ongeschikt zouden zijn. Ten vierde dat een beperking op item 4.8 (frequent reiken) aangewezen was vanwege haar schouderklachten, en dat een urenbeperking had moeten worden aangenomen.

De Raad verwerpt alle gronden. Voor zelfstandig handelen ontbreekt medische onderbouwing dat appellante op de datum in geding beperkt was; de verzekeringsarts bezwaar en beroep wees op feitelijke activiteiten. Voor het Tramadolgebruik geldt dat appellante geen bijwerkingen heeft gemeld en auto rijdt; beroepsmatig chauffeurswerk is al uitgesloten. Voor de prikkelgevoeligheid volgt de Raad de verzekeringsarts bezwaar en beroep, die geen medisch objectiveerbare stoornissen zag voor overgevoeligheid voor visuele prikkels. De beperking op item 1.8.1 dekt de door appellante beschreven drukte voldoende. Voor frequent reiken (item 4.8) geldt dat op het spreekuur geen bewegingsbeperkingen zijn vastgesteld in het linkerschoudergewricht, buiten adductie, en ook de orthopeed vond geen ernstige afwijkingen. De urenbeperking uit de Wajong-beoordeling van 2014 verplicht het Uwv niet tot eenzelfde oordeel in 2022.

De arbeidskundige gronden falen eveneens, omdat zij enkel steunen op de stelling dat meer medische beperkingen gelden, en die stelling is verworpen. De Raad bevestigt de uitspraak van de rechtbank Amsterdam van 18 december 2024 voor zover aangevochten. Het arbeidsongeschiktheidspercentage van 37,61% blijft in stand.

Wat betekent deze uitspraak voor de werknemer?

De WGA-uitkering van appellante blijft gebaseerd op een arbeidsongeschiktheidspercentage van 37,61%, zoals vastgesteld per 4 oktober 2022. De Raad heeft geoordeeld dat de FML van 16 maart 2023 de medische beperkingen juist weergeeft en dat de geduide functies passend zijn. Wie aanvullende beperkingen wil laten opnemen, moet die onderbouwen met objectieve medische stukken die afwijken van wat de verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft vastgesteld.

Vragen over deze uitspraak

Waarom wordt er geen beperking aangenomen voor visuele prikkels terwijl de beperking op item 1.8.1 drukte rondom appellante al uitsluit?

De Raad oordeelt dat de beperking op item 1.8.1 voldoende rekening houdt met de medisch onderbouwde klachten, omdat er geen medisch objectiveerbare stoornissen zijn op basis waarvan beperkingen wegens overgevoeligheid voor visuele prikkels moeten worden aangenomen. De verzekeringsarts bezwaar en beroep betrok daarbij informatie van de psycholoog en de eigen beschrijving van klachten door appellante.

Telt een eerdere Wajong-beoordeling mee bij een nieuwe WIA-beoordeling?

Een eerdere Wajong-beoordeling verplicht het Uwv niet tot hetzelfde oordeel bij een latere WIA-beoordeling. De Raad stelt dat het feit dat in 2014 bij de Wajong-beoordeling een urenbeperking is aangenomen, niet betekent dat de verzekeringsartsen bij de WIA-beoordeling per 4 oktober 2022 niet tot een ander oordeel konden komen.

Wanneer moet bij Tramadolgebruik een beperking op persoonlijk risico (item 1.8.6) worden opgenomen in de FML?

Alleen als de betrokkene daadwerkelijk bijwerkingen heeft die een extra beperking rechtvaardigen. De Raad oordeelt dat appellante niet te kort is gedaan, nu zij geen bijwerkingen heeft gemeld en auto rijdt; beroepsmatig chauffeurswerk is bovendien al uitgesloten.

Zijn de functies productiemedewerker textiel en assemblagemedewerker elektrotechnische producten nog steeds passend?

Ja, uitgaande van de vastgestelde FML van 16 maart 2023 zijn beide functies in medisch opzicht geschikt. De arbeidskundige gronden die appellante aanvoerde, steunen uitsluitend op de stelling dat meer medische beperkingen gelden, en die stelling is door de Raad verworpen.

Waarop dit steunt

ECLI:NL:CRVB:2025:1829Jurisprudentie

Gepubliceerd 11 december 2025, geraadpleegd 1 augustus 2026

Automatisch samengevat uit de bron hierboven. Niet elke bewering is los aan de bron getoetst; raadpleeg bij twijfel het origineel.

Wat de bron niet zegt

De uitspraak vermeldt welke drie functies met de hoogste lonen aan de schatting ten grondslag zijn gelegd, maar noemt niet alle drie functies met naam en SBC-code.
De uitspraak gaat niet in op de exacte inhoud van de Wajong-beoordeling uit 2014 en de toen vastgestelde beperkingen.
De uitspraak laat open of de verzekeringsarts bezwaar en beroep een zelfstandige medische herbeoordeling heeft uitgevoerd of heeft voortgebouwd op eerder onderzoek.

10 beweringen met een letterlijk citaat uit de bron

Het Uwv heeft de mate van arbeidsongeschiktheid van appellante per 4 oktober 2022 vastgesteld op 37,61%.
Het Uwv heeft bij besluit van 15 november 2022 aan appellante met ingang van 4 oktober 2022 een loongerelateerde WGA-uitkering op grond van de Wet WIA toegekend. Daarbij is de mate van arbeidsongeschiktheid vastgesteld op 37,61%.
De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft een gewijzigde FML vastgesteld op 16 maart 2023.
De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft een gewijzigde FML van 16 maart 2023 vastgesteld.
Appellante heeft voor het laatst gewerkt als secretaresse voor 34,71 uur per week.
Appellante heeft voor het laatst gewerkt als secretaresse voor 34,71 uur per week.
Appellante heeft zich op 6 oktober 2020 ziekgemeld vanuit werkloosheid met fysieke en mentale klachten.
Op 6 oktober 2020 heeft zij zich vanuit een situatie van werkloosheid ziekgemeld met fysieke en mentale klachten.
Op grond van artikel 5 van de Wet WIA bestaat recht op een WIA-uitkering als een betrokkene ten minste 35% arbeidsongeschikt is.
Op grond van artikel 5 van de Wet WIA bestaat recht op een WIA-uitkering als een betrokkene ten minste 35% arbeidsongeschikt is.
De beperking op item 1.8.1 houdt in dat appellante is aangewezen op werk waarbij zij niet of nauwelijks wordt afgeleid door activiteiten van anderen, vanwege auditieve prikkels.
Daarin is appellante onder meer aanvullend beperkt geacht op item 1.8.1, zodat zij is aangewezen op werk waarbij zij niet of nauwelijks wordt afgeleid door activiteiten van anderen. Als toelichting heeft de verzekeringsarts bezwaar en beroep daarbij vermeld: "De cliënt wordt snel afgeleid door auditieve prikkels in de directe omgeving, ook bij eenvoudige en/of routinematige taken."
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De bewering voegt toe 'vanwege auditieve prikkels' als oorzaak van de beperking. De quote stelt alleen dat dit de toelichting van de verzekeringsarts is, niet dat dit de inhoud van de beperking bepaalt.
De Raad oordeelt dat er geen medisch objectiveerbare stoornissen zijn op basis waarvan beperkingen wegens overgevoeligheid voor visuele prikkels moeten worden aangenomen.
Het standpunt van de verzekeringsarts bezwaar en beroep dat er bij appellante geen medisch objectiveerbare stoornissen zijn op basis waarvan beperkingen zouden moeten worden aangenomen in verband met overgevoeligheid voor visuele prikkels wordt onderschreven.
De Raad oordeelt dat het feit dat in 2014 bij de Wajong-beoordeling een urenbeperking is aangenomen, de verzekeringsartsen niet verplicht tot eenzelfde oordeel bij de WIA-beoordeling per 4 oktober 2022.
Het feit dat in 2014 bij de beoordeling in het kader van de Wajong wel een urenbeperking is aangenomen, betekent niet dat de verzekeringsartsen bij de WIA-beoordeling per 4 oktober 2022 niet tot een ander oordeel konden komen.
De arbeidskundige gronden ten aanzien van de functies productiemedewerker textiel (SBC-code 272043) en assemblagemedewerker elektrotechnische producten (SBC-code 267041) falen omdat zij enkel steunen op de verworpen stelling dat meer medische beperkingen gelden.
De door appellante gestelde arbeidskundige gronden ten aanzien van de functies productiemedewerker textiel (geen kleding) (SBC-code 272043) en assemblagemedewerker elektrotechnische producten (SBC-code 267041) houden niet meer in dan de stelling dat er meer medische beperkingen zijn dan door het Uwv zijn aangenomen en deze stelling treft, zoals hiervoor is overwogen, geen doel.
Voor het Tramadolgebruik is geen extra beperking in de FML opgenomen omdat appellante geen bijwerkingen heeft gemeld en beroepsmatig chauffeurswerk al is uitgesloten.
De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft vastgesteld dat appellante hierdoor niet beperkt is, omdat zij geen bijwerkingen heeft gemeld. Ook heeft zij aangegeven auto te rijden. Verder heeft de verzekeringsarts bezwaar en beroep opgemerkt dat bijwerkingen kunnen optreden, maar dat niet iedereen bijwerkingen heeft. Wel heeft de verzekeringsarts bezwaar en beroep beroepsmatig chauffeurswerk uitgesloten.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De bewering stelt dat geen extra beperking is opgenomen omdat appellante geen bijwerkingen heeft gemeld EN beroepsmatig chauffeurswerk al is uitgesloten. De quote laat zien dat de verzekeringsarts stelt: geen beperking omdat geen bijwerkingen gemeld, maar wel beroepsmatig chauffeurswerk uitgesloten.

Hoe wij dit toetsen

Verwante uitspraken

← Alle jurisprudentie Arbeidsdeskundigloket