Centrale Raad van Beroep

Volledige maar niet duurzame arbeidsongeschiktheid rechtvaardigt WGA-uitkering in plaats van IVA omdat behandelmogelijkheden voor slaapproblematiek nog niet zijn uitgeput

Herbeoordeling. Toekenning WGA-uitkering naar en mate van arbeidsongeschiktheid van 80-100%.

ECLI-nummer: ECLI:NL:CRVB:2025:1310Lees de uitspraak
Instantie: Centrale Raad van Beroep
Uitspraakdatum: 27 augustus 2025

In het kort

Appellante ontvangt een WGA-uitkering bij een arbeidsongeschiktheid van 80-100%; de vraag is of de arbeidsongeschiktheid per 23 januari 2020 ook duurzaam is en
Psychiater M. van Beem diagnosticeerde op de datum in geding een ander gespecificeerd psychotrauma- of stressor-gerelateerde stoornis en zag behandelmogelijkhed
Het afgeraden gebruik van Quetiapine sluit behandelmogelijkheden niet uit: de deskundige wees in zijn rapport van 8 oktober 2024 op andere benzodiazepinen en mi
De brief van de huisarts van 31 december 2024 toont niet dat alle beschikbare middelen en behandelingen zijn uitgeput, ook ontbreekt informatie over de duur van
De Centrale Raad van Beroep bevestigt de uitspraak van de rechtbank Rotterdam van 11 oktober 2023 en handhaaft de WGA-uitkering.

Wat besliste de Centrale Raad van Beroep?

Appellante ontvangt sinds 11 juli 2016 een WGA-uitkering. Haar ex-werkgever verzocht in 2019 om herbeoordeling, omdat hij meende dat appellante volledig en duurzaam arbeidsongeschikt was en recht had op een IVA-uitkering. Na bezwaar handhaafde het Uwv de WGA-uitkering bij een mate van arbeidsongeschiktheid van 80-100%, maar kende geen IVA toe. Het geschil draait uitsluitend om de duurzaamheid van de volledige arbeidsongeschiktheid per 23 januari 2020.

De rechtbank schakelde psychiater M. van Beem in als deskundige. Hij onderzocht appellante op 3 januari 2023 en rapporteerde op 26 april 2023. Hij stelde vast dat bij appellante op de datum in geding trauma-gerelateerde klachten aanwezig waren, te kwalificeren als een ander gespecificeerd psychotrauma- of stressor-gerelateerde stoornis, en zag behandelmogelijkheden. De behandeling zou zich eerst moeten richten op herstel van de chronische slaapproblemen, daarna activatie en dagstructuur, en ten slotte traumabehandeling. De rechtbank volgde de deskundige en verklaarde het beroep ongegrond.

In hoger beroep voerde appellante aan dat haar huisarts het middel Quetiapine had afgeraden wegens bijwerkingen en gebrek aan effect, en dat slaaptherapie evenmin had geholpen. De Raad vroeg deskundige Van Beem aanvullend te rapporteren. In zijn rapport van 8 oktober 2024 handhaafde de deskundige zijn standpunt: Quetiapine is slechts één van de mogelijke middelen, er zijn nog andere benzodiazepinen en middelen uit andere groepen beschikbaar, en ook niet-medicamenteuze mogelijkheden zijn nog niet volledig beproefd. Pas als al die mogelijkheden voldoende zijn geprobeerd, zijn er geen behandelmogelijkheden meer.

De Raad bevestigt dat de bestuursrechter het oordeel van een onafhankelijke deskundige kan volgen indien de motivering overtuigend is. De motivering in het aanvullende rapport van 8 oktober 2024 acht de Raad overtuigend. Een aanvullende brief van de huisarts van 31 december 2024 maakt dit niet anders, omdat daaruit wel blijkt dat appellante een aantal middelen en een niet-medicamenteuze behandeling heeft geprobeerd, maar niet dat deze zijn uitgeput of hoe lang het gebruik of de behandeling duurde. Het hoger beroep slaagt niet en de WGA-uitkering blijft in stand.

Wat betekent deze uitspraak voor de werkgever?

De ex-werkgever was degene die het herbeoordeling verzoek indiende met het standpunt dat appellante recht had op een IVA-uitkering. De Raad wijst dat standpunt af en handhaaft de WGA-uitkering. Voor de werkgever die premie draagt voor een WGA-uitkering verandert er niets door deze uitspraak.

Wat betekent deze uitspraak voor de werknemer?

Appellante houdt een WGA-uitkering bij een arbeidsongeschiktheid van 80-100%, maar krijgt geen IVA-uitkering. De Raad oordeelt dat de arbeidsongeschiktheid op 23 januari 2020 niet duurzaam is, omdat er nog behandelmogelijkheden voor de slaapproblematiek bestaan die nog niet volledig zijn beproefd. Zolang die mogelijkheden niet zijn uitgeput, kan de arbeidsongeschiktheid niet als duurzaam worden aangemerkt.

Vragen over deze uitspraak

Wanneer heeft een verzekerde recht op een IVA-uitkering in plaats van een WGA-uitkering?

Een verzekerde heeft recht op een IVA-uitkering als de arbeidsongeschiktheid volledig én duurzaam is op grond van artikel 47 van de Wet WIA. Volledig arbeidsongeschikt zijn is niet genoeg: de duurzaamheid moet afzonderlijk worden vastgesteld aan de hand van herstelkansen en behandelmogelijkheden.

Hoe beoordeelt de verzekeringsarts of arbeidsongeschiktheid duurzaam is?

De verzekeringsarts maakt een inschatting van de herstelkansen in de zin van een verbetering van de functionele mogelijkheden. Die inschatting moet berusten op een concrete en deugdelijke afweging van de feiten en omstandigheden die bij de individuele verzekerde aan de orde zijn. Als de inschatting is gebaseerd op een medische behandeling, is een onderbouwing vereist die ziet op het mogelijke resultaat daarvan voor die individuele verzekerde.

Wat gebeurt er als een voorgesteld medicijn door de huisarts wordt afgeraden?

Het afraden van één specifiek middel betekent niet dat alle behandelmogelijkheden zijn uitgeput. De deskundige wees in dit geval op andere benzodiazepinen en middelen uit andere groepen, en op niet-medicamenteuze opties die nog niet volledig zijn beproefd.

Welk gewicht heeft een brief van de huisarts als tegenbewijs tegen een deskundigenrapport?

Een huisartsbrief kan het deskundigenoordeel niet zonder meer opzijzetten. In deze zaak bleek uit de brief van 31 december 2024 wel dat appellante bepaalde middelen had geprobeerd, maar niet dat die middelen en behandelingen waren uitgeput of hoe lang het gebruik of de behandeling had geduurd.

Waarop dit steunt

ECLI:NL:CRVB:2025:1310Jurisprudentie

Gepubliceerd 27 augustus 2025, geraadpleegd 1 augustus 2026

Automatisch samengevat uit de bron hierboven. Niet elke bewering is los aan de bron getoetst; raadpleeg bij twijfel het origineel.

Wat de bron niet zegt

De uitspraak zegt niets over wat er gebeurt als appellante de resterende behandelmogelijkheden alsnog beproeft en deze evenmin effect hebben.
De uitspraak laat open wanneer een nieuwe aanvraag voor een IVA-uitkering kansrijk zou kunnen zijn.
De uitspraak gaat niet in op de arbeidskundige kant van de beoordeling of de geduide functies.

10 beweringen met een letterlijk citaat uit de bron

Appellante ontving vanaf 11 juli 2016 een loongerelateerde WGA-uitkering.
Bij besluit van 16 augustus 2016 heeft het Uwv appellante na afloop van de voorgeschreven wachttijd met ingang van 11 juli 2016 een loongerelateerde WGA-uitkering op grond van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (Wet WIA) toegekend.
De mate van arbeidsongeschiktheid van appellante was bij de eerste vaststelling 82,07%.
Na onderzoek door een verzekeringsarts en een arbeidsdeskundige van het Uwv is de mate van arbeidsongeschiktheid van appellante vastgesteld op 82,07%.
De door de rechtbank ingeschakelde deskundige is psychiater M. van Beem.
De rechtbank heeft overwogen dat appellante op 3 januari 2023 psychiatrisch is onderzocht door de door de rechtbank ingeschakelde deskundige, M. van Beem.
De deskundige diagnosticeerde een ander gespecificeerd psychotrauma- of stressor-gerelateerde stoornis, niet een volledige PTSS.
In zijn rapport van 26 april 2023 heeft hij geconcludeerd dat op de datum in geding, 23 januari 2020, bij appellante trauma-gerelateerde klachten aanwezig waren, die in diagnostische zin niet volledig te kwalificeren zijn als een posttraumatische stress-stoornis (PTSS) maar als een zogenaamd ander gespecificeerd psychotrauma- of stressor-gerelateerde stoornis.
De deskundige rapporteerde aanvullend op 8 oktober 2024 en handhaafde zijn standpunt dat er nog behandelmogelijkheden zijn.
In zijn aanvullend rapport van 8 oktober 2024 heeft de deskundige gemotiveerd uiteengezet dat hij bij zijn standpunt blijft dat er nog behandelmogelijkheden zijn.
De deskundige wees op andere slaapmiddelen dan Quetiapine, waaronder andere benzodiazepinen en middelen uit andere groepen.
Zo gebruikte appellante voorheen gemiddeld eenmaal per maand Oxazepam of Temazepam. Het hielp een beetje bij het slapen maar gaf ook hoofdpijn. Mogelijk dat het uitbreiden van het tijdelijke gebruik van dergelijke middelen de slaap wat kan verbeteren. Daarbij zijn er nog andere slaapmiddelen uit de groep van benzodiazepines en zijn er ook nog slaapmiddelen uit andere groepen medicijnen.
Behandelmogelijkheden zijn pas uitgeput als zowel medicamenteuze als niet-medicamenteuze mogelijkheden voldoende zijn geprobeerd.
De deskundige heeft nog opgemerkt dat pas als de medicamenteuze mogelijkheden, alsmede de niet-medicamenteuze mogelijkheden voldoende geprobeerd zijn, er geen behandelmogelijkheden meer zijn.
De brief van de huisarts van 31 december 2024 toont niet dat alle middelen en behandelingen zijn uitgeput.
De nadien nog overgelegde brief van de huisarts van appellante van 31 december 2024 maakt vorenstaande niet anders. Hieruit volgt dat appellante een aantal slaapmiddelen en een niet-medicamenteuze behandeling heeft geprobeerd, maar niet dat deze middelen en behandelingen zijn uitgeput.
Voor een IVA-uitkering is vereist dat de verzekerde recht heeft op grond van artikel 47 van de Wet WIA.
ligt de vraag voor of de arbeidsongeschiktheid van appellante op de datum in geding, 23 januari 2020, moet worden geacht volledig en duurzaam te zijn, zodat appellante op grond van artikel 47 van de Wet WIA recht heeft op een IVA- in plaats van een WGA-uitkering.
De inschatting van de verzekeringsarts van de kans op herstel moet berusten op een concrete en deugdelijke afweging van de feiten en omstandigheden bij de individuele verzekerde.
De inschatting van de verzekeringsarts van de kans op herstel in het eerste jaar na het ontstaan van het recht op uitkering en in de periode daarna moet berusten op een concrete en deugdelijke afweging van de feiten en omstandigheden die bij de individuele verzekerde aan de orde zijn, voor zover die feiten en omstandigheden betrekking hebben op de medische situatie van de verzekerde op de datum in geding.

Hoe wij dit toetsen

Verwante uitspraken

← Alle jurisprudentie Arbeidsdeskundigloket