Centrale Raad van Beroep

Onafhankelijke deskundige leidt tot hogere arbeidsongeschiktheidspercentages en gewijzigde FML; geen urenbeperking voor appellant met fibromyalgie en spanningsklachten

Vaststelling mate van arbeidsongeschiktheid per 16 juni 2021 op 45,72% en per 16 augustus 2021 op 46,16%. Benoeming deskundige.

ECLI-nummer: ECLI:NL:CRVB:2026:54Lees de uitspraak
Instantie: Centrale Raad van Beroep
Uitspraakdatum: 14 januari 2026

In het kort

Onafhankelijk deskundige Greveling-Fockens nam aanvullende beperkingen aan in rubrieken 1, 2 en 4 van de FML, maar zag geen aanleiding voor een urenbeperking.
De arbeidsongeschiktheid werd herzien naar 45,72% per 16 juni 2021 en 46,16% per 16 augustus 2021, klasse 45 tot 55%.
De deskundige stelde op de data in geding spannings- en stemmingsklachten vast, maar geen depressieve stoornis.
De fysieke beperkingen wegens fibromyalgie werden door de deskundige verder aangescherpt dan de door appellant ingeschakelde verzekeringsarts Van Amelsfoort had
Het Uwv werd veroordeeld tot een totale proceskostenbetaling van € 7.120,25, inclusief vergoeding van de kosten van de rapporten van Van Amelsfoort van € 2.450,

Wat besliste de Centrale Raad van Beroep?

Appellant, voormalig projectleider, had zich in 2019 vanuit een WW-uitkering ziekgemeld met reumatische klachten en jicht. Het Uwv stelde zijn arbeidsongeschiktheid aanvankelijk vast op 43,69% en kende hem een loongerelateerde WGA-uitkering toe. Na bezwaar en beroep, waarbij de rechtbank Overijssel het bestreden besluit in stand liet, stelde appellant in hoger beroep dat hij meer beperkingen had dan in de FML van 2 juni 2021 waren opgenomen, waaronder aanvullende psychische beperkingen, een verdergaande loopbeperking en een urenbeperking.

Na de zitting heropende de Raad het onderzoek vanwege een verschil van inzicht tussen de verzekeringsartsen van het Uwv en de door appellant ingeschakelde verzekeringsarts Van Amelsfoort. De Raad benoemde verzekeringsarts Greveling-Fockens als onafhankelijk deskundige. Zij concludeerde op 24 februari 2025 dat er aanleiding was voor aanvullende beperkingen in de rubrieken 1, 2 en 4 van de FML, maar zag geen aanleiding voor een urenbeperking. Voor dat laatste onderbouwde zij dat geen sprake is van een aandoening met een patroon van overschrijding van eigen grenzen, zelfoverschatting of beperkt ziektebesef.

De deskundige nam aanvullende beperkingen aan in verband met spannings- en stemmingsklachten, beperkte het lopen verdergaand en nam aanvullende fysieke beperkingen aan wegens fibromyalgie, die zelfs verder strekten dan door Van Amelsfoort voorgestaan. Een depressieve stoornis werd op de data in geding niet vastgesteld. De Raad volgde de deskundige, omdat het rapport blijk gaf van zorgvuldig onderzoek en inzichtelijk en consistent was gemotiveerd.

Het Uwv nam de aanvullende beperkingen over in een nieuwe FML van 28 maart 2025 en de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep selecteerde nieuwe functies. Dit leidde tot herziene arbeidsongeschiktheidspercentages van 45,72% per 16 juni 2021 en 46,16% per 16 augustus 2021, waarmee appellant in de arbeidsongeschiktheidsklasse van 45 tot 55% valt. De Raad oordeelde dat de geselecteerde functies in medisch opzicht voor appellant geschikt zijn. De aangevallen uitspraak en bestreden besluit 1 werden vernietigd; het beroep tegen bestreden besluit 2 werd ongegrond verklaard.

Wat betekent deze uitspraak voor de werknemer?

De Raad oordeelde dat de mate van arbeidsongeschiktheid van appellant per 16 juni 2021 terecht is vastgesteld op 45,72% en per 16 augustus 2021 op 46,16%, waarmee hij in de klasse van 45 tot 55% valt. De door de onafhankelijk deskundige aangenomen aanvullende beperkingen wegens spannings- en stemmingsklachten en fibromyalgie zijn in een nieuwe FML verwerkt, maar leidden niet tot een urenbeperking of tot het oordeel dat de geselecteerde functies ongeschikt zijn. Het Uwv vergoedt de proceskosten van in totaal € 7.120,25 en het betaalde griffierecht van € 186,-.

Vragen over deze uitspraak

Waarom werd er geen urenbeperking toegekend terwijl appellant zegt dat UWV Werkbedrijf hem niet voor veertig uur kan plaatsen?

De deskundige onderbouwde aan de hand van de standaard Duurbelastbaarheid in Arbeid dat geen sprake is van een aandoening die gepaard gaat met een patroon van overschrijding van eigen grenzen, zelfoverschatting en/of een beperkt ziektebesef. De mededeling van het Uwv Werkbedrijf dat appellant niet voor veertig uur per week geplaatst kan worden, gaf de Raad geen aanleiding om aan die conclusie te twijfelen.

Waarom werden de beperkingen toch bijgesteld terwijl de rechtbank het Uwv al had gevolgd?

Door het verschil van inzicht tussen de verzekeringsartsen van het Uwv en de door appellant ingeschakelde verzekeringsarts Van Amelsfoort ontstond twijfel over de medische belastbaarheid, waarna de Raad een onafhankelijk deskundige benoemde. Die deskundige concludeerde dat aanvullende beperkingen in de rubrieken 1, 2 en 4 gerechtvaardigd waren, en het Uwv nam die conclusies over in een nieuwe FML.

Wat telde mee bij de beoordeling van de psychische klachten?

De deskundige stelde vast dat op de data in geding sprake was van spannings- en stemmingsklachten, maar geen depressieve stoornis. Op basis daarvan werden aanvullende beperkingen in het persoonlijk en sociaal functioneren aangenomen.

Welke kosten werden vergoed en hoe hoog waren die?

Het Uwv werd veroordeeld tot een totale proceskostenvergoeding van € 7.120,25, bestaande uit € 1.868,- in beroep, € 2.802,- in hoger beroep en € 2.450,25 voor de rapporten van verzekeringsarts Van Amelsfoort. Daarnaast vergoedt het Uwv het betaalde griffierecht van € 186,-.

Waarop dit steunt

ECLI:NL:CRVB:2026:54Jurisprudentie

Gepubliceerd 14 januari 2026, geraadpleegd 1 augustus 2026

Automatisch samengevat uit de bron hierboven. Niet elke bewering is los aan de bron getoetst; raadpleeg bij twijfel het origineel.

Wat de bron niet zegt

De uitspraak vermeldt welke functies eerder waren geselecteerd niet langer geschikt werden bevonden, maar noemt de nieuw geselecteerde functies niet bij naam.
De uitspraak zegt niet welke specifieke items in de rubrieken 1, 2 en 4 van de FML zijn aangepast.
De uitspraak laat open wat de precieze inhoud is van de door de deskundige aangenomen aanvullende beperkingen in verband met de spannings- en stemmingsklachten.
De uitspraak vermeldt niet waarom de loongerelateerde WGA-uitkering al per 16 augustus 2021 werd omgezet in een vervolguitkering, en of die termijn ter discussie stond.

12 beweringen met een letterlijk citaat uit de bron

Appellant werkte voor het laatst als projectleider voor gemiddeld 39,77 uur per week.
Appellant heeft voor het laatst gewerkt als projectleider voor gemiddeld 39,77 uur per week.
Appellant meldde zich op 19 juni 2019 vanuit de WW ziek met reumatische klachten en jicht.
Op 19 juni 2019 heeft hij zich vanuit de WW ziekgemeld met reumatische klachten en jicht.
De arbeidsdeskundige berekende de mate van arbeidsongeschiktheid aanvankelijk op 43,69%.
De arbeidsdeskundige heeft vervolgens voor appellant functies geselecteerd en de mate van arbeidsongeschiktheid berekend op 43,69%.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De quote zegt dat de arbeidsdeskundige functies selecteerde EN de mate van arbeidsongeschiktheid berekende op 43,69%. De bewering zegt dat deze berekening 'aanvankelijk' was, wat een toevoeging is die niet in de quote staat.
De FML die aan de primaire beoordeling ten grondslag lag, dateert van 2 juni 2021.
De verzekeringsarts heeft vastgesteld dat appellant bij het verrichten van werkzaamheden beperkingen heeft en heeft die beperkingen neergelegd in een Functionele Mogelijkhedenlijst (FML) van 2 juni 2021.
De deskundige concludeerde dat aanvullende beperkingen in de rubrieken 1, 2 en 4 gerechtvaardigd waren, maar zag geen aanleiding voor een urenbeperking.
Verzekeringsarts Greveling-Fockens heeft op 24 februari 2025 een rapport uitgebracht en daarin geconcludeerd dat per beide data in geding aanleiding bestaat tot het aannemen van enkele aanvullende beperkingen voor appellant in de rubrieken 1, 2 en 4 dan al zijn opgenomen in de FML van 2 juni 2021. Verzekeringsarts Greveling-Fockens heeft geen aanleiding gezien voor het aannemen van een urenbeperking.
De deskundige stelde op de data in geding spannings- en stemmingsklachten vast, maar geen depressieve stoornis.
De deskundige heeft overtuigend onderbouwd dat geen sprake is van volledige arbeidsongeschiktheid en dat op de data in geding (nog) geen sprake is van een depressieve stoornis. Wel is volgens de deskundige op de data in geding sprake van spannings/stemmingsklachten, in verband waarmee dan ook aanvullende beperkingen worden aangenomen.
De fysieke beperkingen wegens fibromyalgie werden door de deskundige verder aangescherpt dan door Van Amelsfoort was voorgestaan.
Daarnaast zijn door de deskundige nog andere aanvullende fysieke beperkingen aangenomen in verband met de fibromyalgieklachten van appellant, welke beperkingen bovendien verder strekken dan die zijn voorgestaan door de door appellant ingeschakelde verzekeringsarts Van Amelsfoort.
De deskundige zag geen aanleiding voor een urenbeperking omdat geen sprake is van een aandoening met overschrijding van eigen grenzen, zelfoverschatting of beperkt ziektebesef.
Hierbij heeft de deskundige onder meer uiteengezet dat geen sprake is van een aandoening die gepaard gaat met een patroon van overschrijding van eigen grenzen, zelfoverschatting en/of een beperkt ziektebesef.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De quote zegt dat de deskundige uiteenzette dat geen sprake is van bepaalde aandoeningen/patronen. De bewering stelt dit als verklaring WAAROM geen urenbeperking werd voorgestaan, wat een redenering toevoegt die niet expliciet in de quote staat.
Het Uwv stelde de arbeidsongeschiktheid per 16 juni 2021 vast op 45,72% en per 16 augustus 2021 op 46,16%.
Bij gewijzigde beslissing op bezwaar 28 april 2025 (bestreden besluit 2) heeft het Uwv bepaald dat de mate van arbeidsongeschiktheid van appellant per 16 juni 2021 wordt vastgesteld op 45,72%. Daarnaast heeft het Uwv bepaald dat de WGA-vervolguitkering van appellant per 16 augustus 2021 wordt gebaseerd op een mate van arbeidsongeschiktheid van 46,16% en appellant daarmee in de arbeidsongeschiktheidsklasse van 45 tot 55% valt.
Het Uwv werd veroordeeld tot een totale proceskostenvergoeding van € 7.120,25.
De totale proceskostenveroordeling bedraagt € 7.120,25.
De kosten van de rapporten van Van Amelsfoort bedroegen € 2.450,25 inclusief BTW.
Appellant heeft verzocht om vergoeding van de kosten van de rapporten van Van Amelsfoort ter hoogte van in totaal € 2.450,25 (inclusief BTW).
Het Uwv vergoedt het in beroep en hoger beroep betaalde griffierecht van € 186,-.
bepaalt dat het Uwv het in beroep en hoger beroep door appellant betaalde griffierecht van in totaal € 186,- vergoedt.

Hoe wij dit toetsen

Verwante uitspraken

← Alle jurisprudentie Arbeidsdeskundigloket