Centrale Raad van Beroep

Uwv stelt arbeidsongeschiktheid van appellant terecht vast op 50,41% ondanks betwisting van medische beperkingen

Vaststelling mate van arbeidsongeschiktheid op 50,41%. Zorgvuldigheid onderzoek. Onderzoek na datum in geding.

ECLI-nummer: ECLI:NL:CRVB:2026:295Lees de uitspraak
Instantie: Centrale Raad van Beroep
Uitspraakdatum: 11 maart 2026

In het kort

Het Uwv stelt de mate van arbeidsongeschiktheid van appellant per 14 februari 2022 en per 1 juli 2023 vast op 50,41%, resulterend in een WGA-vervolguitkering in
De FML dateert van 21 april 2023 en is mede toegespitst op de datum 14 februari 2022; de belastbaarheid op beide data in geding was volgens de verzekeringsartse
Een urenbeperking wordt niet aangenomen: er is geen verhoogde recuperatiebehoefte en de overige aspecten uit de standaard Duurbelasting in Arbeid doen zich niet
De psychische klachten worden geduid als reactieve stemmingsklachten die voortvloeien uit fysieke klachten en psychosociale problemen, niet als ziekte of gebrek
Het hoger beroep bij de Centrale Raad van Beroep slaagt niet; de uitspraak van de rechtbank Rotterdam van 10 maart 2025 wordt bevestigd.

Wat besliste de Centrale Raad van Beroep?

Appellant, van beroep lasser, meldde zich op 17 februari 2020 ziek met lichamelijke klachten. Na de wachttijd stelde het Uwv zijn mate van arbeidsongeschiktheid per 14 februari 2022 en per 1 juli 2023 vast op 50,41%, wat recht geeft op een WGA-vervolguitkering in de klasse 45 tot 55%. Appellant bestreed deze vaststelling en stelde dat zijn belastbaarheid was onderschat, zowel lichamelijk als psychisch.

In hoger beroep voerde appellant aan dat het medisch spreekuur pas een jaar na het einde van de wachttijd plaatsvond en daardoor geen representatief beeld gaf van zijn toestand op 14 februari 2022. Daarnaast beriep hij zich op psychische behandeling bij de Polikliniek Medische Psychologie van het Franciscus Gasthuis en Vlietland in de periode van 19 september 2021 tot 11 april 2022, en op onvoldoende rekening gehouden lichamelijke klachten waaronder arm-, rug-, knie-, buikklachten en jichtaanvallen. Ook vond hij dat een urenbeperking had moeten worden aangenomen vanwege schildklierproblematiek, hypertensie, vermoeidheidsklachten en slechte nachtrust.

De Raad volgt deze standpunten niet. Ten aanzien van het spreekuur oordeelt de Raad dat uit het rapport van de primaire arts voldoende duidelijk blijkt dat het onderzoek en de medische overwegingen mede waren toegespitst op de datum van 14 februari 2022, en dat de belastbaarheid op beide data in geding hetzelfde was. Alle door appellant genoemde lichamelijke klachten waren bij de verzekeringsartsen bekend en zijn verwerkt in de FML van 21 april 2023.

Over de psychische component stelt de Raad dat de verzekeringsarts bezwaar en beroep voldoende gemotiveerd heeft dat sprake is van reactieve stemmingsklachten als reactie op fysieke klachten en psychosociale problemen, en dat psychosociale problemen niet als ziekte of gebrek kunnen worden aangemerkt. Het feit dat van verdere behandeling is afgezien duidt niet op ernstige psychische problematiek.

De urenbeperking wordt eveneens niet aangenomen: er is geen sprake van een ziektebeeld met een verhoogde recuperatiebehoefte, en ook de overige aspecten uit de standaard Duurbelasting in Arbeid doen zich niet voor. De geselecteerde functies worden in medisch opzicht geschikt geacht. De aangevallen uitspraak van de rechtbank Rotterdam wordt bevestigd.

Wat betekent deze uitspraak voor de werknemer?

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat de mate van arbeidsongeschiktheid van appellant op 50,41% blijft vastgesteld, wat een WGA-vervolguitkering in de klasse 45 tot 55% oplevert. De Raad volgt niet het standpunt dat de belastbaarheid is onderschat: alle genoemde lichamelijke klachten waren verwerkt in de FML, een urenbeperking is niet aangenomen, en de psychische klachten worden niet als ziekte of gebrek gekwalificeerd. Wie de medische beoordeling wil aanvechten, moet dat doen met concrete nieuwe medische informatie die de bevindingen van de verzekeringsarts weerspreekt.

Vragen over deze uitspraak

Maakt het uit dat het medisch spreekuur pas een jaar na de datum in geding plaatsvond?

Nee, de Raad oordeelt dat dit niet tot een ander oordeel leidt. Uit het rapport van de primaire arts blijkt voldoende duidelijk dat het onderzoek en de medische overwegingen mede waren toegespitst op de datum van 14 februari 2022, en dat de belastbaarheid op beide data in geding hetzelfde was.

Wanneer leidt psychische behandeling tot aanvullende beperkingen in de FML?

Niet automatisch. De verzekeringsarts bezwaar en beroep stelde dat bij appellant sprake is van reactieve stemmingsklachten als reactie op fysieke klachten en psychosociale problemen, en dat psychosociale problemen niet als ziekte of gebrek kunnen worden aangemerkt. Het feit dat behandeling werd afgezien duidt volgens de verzekeringsarts niet op ernstige psychische problematiek.

Op welke grond wordt een urenbeperking aangenomen bij schildklierproblematiek en vermoeidheid?

De Raad bevestigt dat hiervoor geen reden bestaat als er geen sprake is van een ziektebeeld met een verhoogde recuperatiebehoefte en ook de overige in de standaard Duurbelasting in Arbeid opgenomen aspecten 'verminderde beschikbaarheid' en 'preventieve gronden' zich niet voordoen. Appellant onderbouwde zijn stelling over een urenbeperking niet nader.

Wanneer benoemt de Raad een onafhankelijk deskundige in een WIA-zaak?

De Raad benoemt geen deskundige als er geen twijfel bestaat over de juistheid van de medische beoordeling. In deze zaak oordeelde de Raad dat er geen twijfel was, mede omdat appellant zijn stellingen niet met nieuwe medische informatie had onderbouwd.

Waarop dit steunt

ECLI:NL:CRVB:2026:295Jurisprudentie

Gepubliceerd 11 maart 2026, geraadpleegd 1 augustus 2026

Automatisch samengevat uit de bron hierboven. Niet elke bewering is los aan de bron getoetst; raadpleeg bij twijfel het origineel.

Wat de bron niet zegt

De uitspraak noemt niet welke specifieke functies zijn geselecteerd door de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep na het laten vallen van twee functies.
De uitspraak vermeldt niet welke twee functies de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep heeft laten vallen en op welke grond.
De uitspraak laat zich niet uit over de vraag hoe de belastbaarheid er concreet uitziet in de FML, welke beperkingen zijn opgenomen en op welke items appellant is beperkt.

12 beweringen met een letterlijk citaat uit de bron

Het Uwv heeft de mate van arbeidsongeschiktheid van appellant per 14 februari 2022 en per 1 juli 2023 vastgesteld op 50,41%.
Het gaat in deze zaak over de vraag of het Uwv terecht de mate van arbeidsongeschiktheid van appellant per 14 februari 2022 en per 1 juli 2023 heeft vastgesteld op 50,41%.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De quote gaat over de vraag of het UWV terecht iets heeft vastgesteld; de bewering stelt dat het UWV dit definitief heeft vastgesteld zonder de voorbehoud van 'terecht'.
Appellant heeft zich op 17 februari 2020 ziekgemeld met lichamelijke klachten.
Op 17 februari 2020 heeft hij zich ziekgemeld met lichamelijke klachten.
De FML dateert van 21 april 2023.
De arts heeft vastgesteld dat appellant bij het verrichten van werkzaamheden beperkingen heeft en heeft die beperkingen neergelegd in een Functionele Mogelijkhedenlijst (FML) van 21 april 2023.
De primaire arbeidsdeskundige berekende aanvankelijk een arbeidsongeschiktheid van 47,60%.
De arbeidsdeskundige heeft vervolgens voor appellant passende functies geselecteerd en een mate van arbeidsongeschiktheid berekend van 47,60%.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De quote vermeldt niet dat dit aanvankelijk was berekend; er is geen aanwijzing in de bron dat dit een eerste berekening was die later werd gewijzigd.
Bij besluit van 19 juni 2023 is de uitkering per 1 juli 2023 omgezet naar een WGA-vervolguitkering in de klasse 45 tot 55%.
Bij besluit van 19 juni 2023 heeft het Uwv deze uitkering per 1 juli 2023 omgezet naar een WGAvervolguitkering, berekend naar een mate van arbeidsongeschiktheid van 45 tot 55%.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De quote zegt dat de uitkering is omgezet naar een WGA-vervolguitkering berekend naar 45 tot 55%, niet naar klasse 45 tot 55%; een berekeningsmethode is niet hetzelfde als een klasse.
Bij de bestreden besluiten van 7 juni 2024 heeft het Uwv de mate van arbeidsongeschiktheid bijgesteld naar 50,41%.
De bezwaren van appellant tegen de besluiten van 14 juni 2023 en 19 juni 2023 heeft het Uwv bij besluiten van 7 juni 2024 (bestreden besluiten) gegrond verklaard, in die zin dat de mate van arbeidsongeschiktheid is bijgesteld naar 50,41%.
Appellant was van 19 september 2021 tot 11 april 2022 onder behandeling bij de Polikliniek Medische Psychologie van het Franciscus Gasthuis & Vlietland.
In de periode van 19 september 2021 tot 11 april 2022 stond appellant voor zijn psychische klachten onder behandeling bij de Polikliniek Medische Psychologie van het Franciscus Gasthuis & Vlietland.
De Raad oordeelt dat het feit dat het spreekuur een jaar na het einde van de wachttijd plaatsvond niet tot een ander oordeel leidt, omdat het onderzoek mede was toegespitst op de datum van 14 februari 2022.
Uit het rapport van deze arts blijkt voldoende duidelijk dat het onderzoek, waarbij de medische informatie uit de behandelend sector en de anamnese is betrokken, en de medische overwegingen mede waren toegespitst op de datum van 14 februari 2022.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De quote zegt dat het onderzoek was toegespitst op de datum van 14 februari 2022; de bewering voegt toe dat dit feit 'niet tot een ander oordeel leidt' - een oordeel dat de quote niet bevat.
De verzekeringsarts bezwaar en beroep kwalificeert de spanningsklachten als een reactie op fysieke en pijnklachten in combinatie met psychosociale problemen.
Bij appellant is weliswaar sprake van spanningsklachten maar deze klachten zijn volgens de verzekeringsarts bezwaar en beroep een reactie op de fysieke en pijnklachten in combinatie met psychosociale problemen.
De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft in het rapport van 11 november 2025 gemotiveerd dat psychosociale problemen niet als ziekte of gebrek kunnen worden aangemerkt.
de verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft in het rapport van 11 november 2025 hierover voldoende gemotiveerd opgemerkt dat bij appellant sprake is van reactieve stemmingsklachten, dat het feit dat van een verdere behandeling is afgezien niet duidt op ernstige psychische problematiek en dat psychosociale problemen niet als ziekte of gebrek kunnen worden aangemerkt.
Een urenbeperking wordt niet aangenomen omdat er geen verhoogde recuperatiebehoefte is en de overige aspecten uit de standaard Duurbelasting in Arbeid zich niet voordoen.
Er is geen sprake van een ziektebeeld met een verhoogde recuperatiebehoefte en ook de overige in de standaard Duurbelasting in Arbeid opgenomen aspecten 'verminderde beschikbaarheid' en 'preventieve gronden' doen zich niet voor.
Op grond van artikel 5 van de Wet WIA bestaat recht op een WIA-uitkering als een betrokkene ten minste 35% arbeidsongeschikt is.
Op grond van artikel 5 van de Wet WIA bestaat recht op een WIA-uitkering als een betrokkene ten minste 35% arbeidsongeschikt is.

Hoe wij dit toetsen

Verwante uitspraken

← Alle jurisprudentie Arbeidsdeskundigloket