FML met beperkte schouderfuncties is voldoende onderbouwd; mate van arbeidsongeschiktheid van 37,13% blijft in stand

Appellante was werkzaam als begeleider en omloop assistente voor gemiddeld 28,83 uur per week. Na een ziekmelding op 12 juli 2017 ontving zij een WGA-uitkering naar 80 tot 100% arbeidsongeschiktheid. Na herbeoordeling stelde het Uwv de mate van arbeidsongeschiktheid bij op 37,13% per 16 februari 2022, waarna de WGA-loonaanvullingsuitkering werd voortgezet naar die lagere mate. Appellante bestreed dit en stelde dat haar beperkingen zwaar waren onderschat. Zij voerde aan dat zij door haar rechterschouderletsel feitelijk eenarmig functioneert en volledig arbeidsongeschikt moet worden geacht.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt het oordeel van de rechtbank Rotterdam. Het medisch onderzoek is zorgvuldig uitgevoerd. Zowel de verzekeringsarts als de verzekeringsarts bezwaar en beroep waren op de hoogte van de rechterschouderproblematiek en de gevolgen voor het bewegingsapparaat. De beperkingen in de FML van 24 maart 2023 zijn in lijn met de informatie van de revalidatiearts, die een bewegingsbeperking vaststelde van de anteflexie en abductie actief tot maximaal 70 tot 80 graden. Uit die informatie blijkt niet dat de rechterarm in het geheel niet gebruikt kan worden. De FML bevat beperkingen voor reiken rechts tot 60 centimeter, frequent reiken beiderzijds elk uur maximaal 600 keer, duwen en trekken tot 15 kilogram, tillen en dragen tot 5 kilogram, en sterk beperkt boven schouderhoogte actief zijn waarbij heffen van de rechterarm boven 60 graden niet mogelijk wordt geacht.

De Raad oordeelt voorts dat de drie geduide functies geschikt zijn voor appellante. Specifiek voor de functie van administratief medewerker (document scannen) wordt de motivering van de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep gevolgd: het leggen van poststukken tot 5 kilogram kan van appellante gevergd worden door dit met de linkerhand te doen dan wel zo nodig staand te doen. Voor de stelling dat de psychische beperkingen onvoldoende zijn meegewogen, heeft appellante ook in hoger beroep geen medische onderbouwing ingebracht. Het hoger beroep slaagt niet en de aangevallen uitspraak wordt bevestigd.

De WGA-loonaanvullingsuitkering van appellante wordt voortgezet naar een mate van arbeidsongeschiktheid van 37,13% per 16 februari 2022. Omdat zij voorafgaand aan die datum voor 80 tot 100% arbeidsongeschikt was, geldt op grond van artikel 60, derde lid, van de Wet WIA gedurende 24 maanden geen inkomenseis, zodat de hoogte van de uitkering tot 1 mei 2024 niet wijzigt bij ongewijzigde omstandigheden. Wie de vastgestelde FML-beperkingen wil aanvechten, dient dat te doen met concrete medische informatie die de bevindingen van de verzekeringsarts(en) weerspreekt; een herhaling van eerder in beroep aangevoerde gronden zonder nieuwe medische onderbouwing volstaat niet.