Uwv stelt arbeidsongeschiktheid van 37,24% terecht vast ondanks betwisting medisch onderzoek en beperkingen

Appellant, voormalig installatiemonteur, meldde zich op 29 augustus 2017 ziek. Na toekenning van een loongerelateerde WGA-uitkering per 27 augustus 2019 vroeg hij op 24 oktober 2020 een herbeoordeling aan. Op basis van een nieuwe FML van 22 januari 2021 stelde het Uwv de mate van arbeidsongeschiktheid per 16 februari 2021 vast op 37,24% en zette de WIA-uitkering ongewijzigd voort. Per 27 augustus 2021 werd de uitkering omgezet naar een WGA-vervolguitkering in de klasse 35 tot 45%.

In bezwaar stelde de verzekeringsarts bezwaar en beroep een nieuwe FML op van 10 maart 2023 en liet de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep de functie Medewerker Tuinbouw (SBC-code 111010) vervallen. De overige functies werden passend geacht. Het bezwaar werd ongegrond verklaard, het beroep bij de rechtbank Amsterdam eveneens.

In hoger beroep betoogde appellant dat het medisch onderzoek onvoldoende zorgvuldig was omdat er geen volledig lichamelijk onderzoek zou zijn verricht, dat de chronische pijnklachten aan de schouder en de klachten aan de linkerarm en hand onvoldoende waren onderzocht, dat de psychische klachten waren onderschat en dat een urenbeperking had moeten worden aangenomen. Hij legde aanvullende medische stukken over.

De Raad verwerpt al deze gronden. Uit het rapport van de verzekeringsarts bezwaar en beroep van 10 maart 2023 blijkt dat appellant lichamelijk is onderzocht, waarbij de schouder, linkerarm en rug zijn onderzocht. Dat het onderzoek vroegtijdig werd afgebroken is mede het gevolg van appellants eigen weigering om verder deel te nemen aan weerstandstesten. De Raad oordeelt dat de FML de beperkingen op de datum in geding voldoende en inzichtelijk weergeeft, mede op basis van rapporten van de verzekeringsarts bezwaar en beroep van 10 maart 2023, 5 juli 2024 en 25 juli 2025. De in hoger beroep ingebrachte medische stukken dateren van ruim vóór de datum in geding en appellant maakte niet inzichtelijk wat deze informatie betekent voor zijn belastbaarheid op die datum. De arbeidsdeskundige bezwaar en beroep heeft voldoende gemotiveerd dat de geselecteerde functies de belastbaarheid van appellant niet overschrijden. Het hoger beroep slaagt niet en de aangevallen uitspraak wordt bevestigd.

De Raad bevestigt dat de arbeidsongeschiktheid van appellant per 16 februari 2021 terecht is vastgesteld op 37,24%, wat neerkomt op een WGA-vervolguitkering in de klasse 35 tot 45%. Medische stukken die de werknemer inbrengt maar die dateren van ruim vóór de datum in geding, worden niet meegewogen als niet inzichtelijk is gemaakt wat ze betekenen voor de belastbaarheid op die datum. Wie tijdens het onderzoek weigert mee te werken aan onderdelen van het lichamelijk onderzoek, kan achteraf niet met succes aanvoeren dat het onderzoek onvolledig was.