Centrale Raad van Beroep

Wederrechtelijk verkregen voordeel vastgesteld op nihil door strafrechter: geen grond voor herziening en terugvordering WIA-uitkering

Herziening en terugvordering van de WIA-uitkering over de periode van 1 december 2020 tot en met 31 mei 2021. Hoger beroep slaagt.

ECLI-nummer: ECLI:NL:CRVB:2025:1542Lees de uitspraak
Instantie: Centrale Raad van Beroep
Uitspraakdatum: 22 oktober 2025

In het kort

Het Uwv herzag de WIA-uitkering van appellant over de periode 1 december 2020 tot en met 31 mei 2021 en vorderde € 9.665,48 terug op basis van een door de polit
De meervoudige kamer van de rechtbank Limburg stelde op 27 september 2023 het wederrechtelijk verkregen voordeel vast op nihil en wees de ontnemingsvordering af
De Centrale Raad van Beroep ziet geen reden om af te wijken van het oordeel van de rechtbank, omdat het Uwv de inkomsten uitsluitend had gebaseerd op het door d
De Raad stelt de inkomsten over de periode in geding vast op nihil, waardoor er geen grond bestaat om de WIA-uitkering te herzien en terug te vorderen.
Het Uwv wordt veroordeeld in de proceskosten van € 5.375,50 en moet het griffierecht van in totaal € 186,- vergoeden.

Wat besliste de Centrale Raad van Beroep?

Appellant ontving een IVA-uitkering op grond van de Wet WIA. In juni 2021 meldde de politie dat op zijn adres een hennepkwekerij was aangetroffen. Het Uwv stelde op basis van het door de politie berekende wederrechtelijk verkregen voordeel van € 62.018,62 dat appellant in de periode van 1 december 2020 tot en met 31 mei 2021 inkomsten had gehad uit hennepteelt. Het Uwv herzag de WIA-uitkering en vorderde een bedrag van € 9.665,48 terug. De rechtbank Limburg verklaarde het beroep ongegrond.

In hoger beroep voerde appellant aan dat hij door derden onder druk was gezet om zijn kelder beschikbaar te stellen en dat hij niets had verdiend aan de kwekerij. Na de zitting bij de Centrale Raad van Beroep diende appellant een uitspraak in van de meervoudige kamer van de rechtbank Limburg van 27 september 2023 over de ontnemingsvordering. In die uitspraak had de rechtbank het wederrechtelijk verkregen voordeel vastgesteld op nihil en de vordering van de officier van justitie afgewezen. De rechtbank achtte de verklaring van appellant aannemelijk dat het bedrag dat hij feitelijk had ontvangen hooguit de rekeningen van de energieleverancier en het waterbedrijf dekte.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat de conclusie van het Uwv, gelet op de uitspraak over de ontnemingsvordering, geen stand kan houden. De Raad benadrukt dat het oordeel van de rechtbank is gebaseerd op een waardering van het bewijs en van de feiten in de ontnemingsprocedure, en niet het gevolg is van een matiging op grond van persoonlijke of financiële omstandigheden. Het Uwv had de gestelde inkomsten uitsluitend gebaseerd op het door de politie berekende wederrechtelijk verkregen voordeel. Nu de rechtbank dat voordeel gemotiveerd op nihil heeft vastgesteld en het Uwv geen andere gegevens heeft ingebracht, stelt de Raad de inkomsten over de periode in geding eveneens op nihil. Er bestaat daardoor geen grond voor herziening en terugvordering van de WIA-uitkering.

De Raad vernietigt de aangevallen uitspraak, verklaart het beroep gegrond, vernietigt het bestreden besluit van 22 juli 2022 en herroept de besluiten van 21 december 2021 en 28 december 2021. Het Uwv wordt veroordeeld in de proceskosten van € 5.375,50 en moet het griffierecht van € 186,- vergoeden.

Wat betekent deze uitspraak voor de werknemer?

De herziening en terugvordering van de WIA-uitkering over de periode van 1 december 2020 tot en met 31 mei 2021 blijven niet in stand, omdat de Raad de inkomsten op nihil stelt. Als het Uwv een uitkeringsherziening uitsluitend baseert op een door de politie berekend wederrechtelijk verkregen voordeel, en de strafrechter stelt dat voordeel later gemotiveerd op nihil vast, dan vervalt daarmee de grondslag voor de herziening en terugvordering. Het Uwv moet ook de proceskosten van € 5.375,50 en het griffierecht van € 186,- vergoeden.

Vragen over deze uitspraak

Mag het Uwv de WIA-uitkering herzien op basis van een schatting van de politie als de strafrechter het wederrechtelijk verkregen voordeel later op nihil stelt?

Nee, in deze zaak niet. De Raad oordeelt dat het Uwv de inkomsten uitsluitend had gebaseerd op het door de politie berekende wederrechtelijk verkregen voordeel, en nu de rechtbank dat voordeel gemotiveerd op nihil heeft vastgesteld en het Uwv geen andere gegevens heeft ingebracht, moeten de inkomsten ook op nihil worden gesteld.

Wat is het verschil tussen de strafrechtelijke ontnemingsprocedure en de bestuursrechtelijke herziening van een uitkering?

Het Uwv stelde dat aan de strafrechter een andere vraag wordt voorgelegd en dat er een verschil is tussen de bewijsvereisten in strafzaken en in een bestuursrechtelijke procedure. De Raad volgde dit standpunt in deze zaak echter niet, omdat de rechtbank gemotiveerd tot een andere schatting was gekomen op basis van een waardering van het bewijs en de feiten, en niet op grond van een matiging wegens persoonlijke omstandigheden.

Wordt de veroordeling door de strafrechter voor het telen van hennep ook meegewogen bij de beoordeling van de WIA-uitkering?

De strafrechtelijke veroordeling zelf speelt in deze uitspraak geen doorslaggevende rol. Appellant is veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van één maand voor het medeplegen van het opzettelijk telen van hennepplanten en diefstal, maar de Raad baseert zijn oordeel op de uitkomst van de ontnemingsprocedure, waaruit volgt dat het wederrechtelijk verkregen voordeel nihil was.

Krijgt appellant een vergoeding voor zijn proceskosten nu hij in het gelijk wordt gesteld?

Ja. De Raad veroordeelt het Uwv in de kosten van appellant tot een bedrag van € 5.375,50 voor verleende rechtsbijstand in bezwaar, beroep en hoger beroep, en bepaalt dat het Uwv het griffierecht van in totaal € 186,- vergoedt.

Waarop dit steunt

ECLI:NL:CRVB:2025:1542Jurisprudentie

Gepubliceerd 22 oktober 2025, geraadpleegd 1 augustus 2026

Automatisch samengevat uit de bron hierboven. Niet elke bewering is los aan de bron getoetst; raadpleeg bij twijfel het origineel.

Wat de bron niet zegt

De uitspraak laat zich niet uit over de vraag of en hoe het Uwv in vergelijkbare zaken een zelfstandige berekening van inkomsten kan onderbouwen als de politieschatting wegvalt.
De uitspraak zegt niets over de gevolgen voor een eventuele boeteoplegging; de verzekeringsarts bezwaar en beroep had eerder geconcludeerd dat het gedrag appellant niet aan te rekenen was in het kader van de boete, maar dit punt behoefde geen bespreking meer.
Het is niet duidelijk of de IVA-status van appellant gedurende de procedure is gewijzigd of herbeoordeeld.

9 beweringen met een letterlijk citaat uit de bron

Het Uwv heeft vastgesteld dat appellant een bedrag van bruto € 9.665,48 te veel aan WIA-uitkering heeft ontvangen en dit bedrag teruggevorderd.
Het Uwv heeft vastgesteld dat appellant een bedrag van bruto € 9.665,48 te veel aan WIA-uitkering heeft ontvangen. Dit bedrag heeft het Uwv van appellant teruggevorderd.
Het Uwv heeft de WIA-uitkering herzien op basis van een wederrechtelijk verkregen voordeel van € 62.018,62, zoals berekend door de politie.
Uitgaande van twee eerdere oogsten met een kweekperiode van acht weken (zestien weken) en driemaal een opbouw gedurende één week (drie weken) gaat het om een periode van in totaal negentien weken van 22 december 2020 tot en met 4 mei 2021 . Het wederrechtelijk verkregen voordeel is door de politie bepaald op € 62.018,62.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De quote zegt niet dat het Uwv de WIA-uitkering heeft herzien; het Uwv baseerde zich erop, maar dat is iets anders dan expliciet herzien.
De meervoudige kamer van de rechtbank Limburg heeft op 27 september 2023 het wederrechtelijk verkregen voordeel vastgesteld op nihil en de ontnemingsvordering afgewezen.
In deze uitspraak heeft de meervoudige kamer van de rechtbank Limburg het bedrag, waarop het wederrechtelijk verkregen voordeel wordt geschat, vastgesteld op nihil en de vordering van de officier van justitie afgewezen.
De Raad ziet geen reden om af te wijken van het oordeel van de rechtbank, omdat het oordeel is gebaseerd op een waardering van bewijs en feiten en niet op matiging wegens persoonlijke omstandigheden.
Het oordeel van de rechtbank is gebaseerd op een waardering van het bewijs en van de feiten in de ontnemingsprocedure en is niet het gevolg van bijvoorbeeld een matiging op grond van persoonlijke (financiële) omstandigheden. De Raad ziet in deze zaak geen reden om van het oordeel van de rechtbank af te wijken.
Omdat het Uwv de inkomsten uitsluitend heeft gebaseerd op het door de politie berekende wederrechtelijk verkregen voordeel en geen andere gegevens heeft ingebracht, worden de inkomsten op nihil gesteld.
Hierbij is van belang dat het Uwv de genoten inkomsten over de periode van 22 december 2020 tot en met 4 mei 2021 uitsluitend heeft gebaseerd op het door de politie berekende wederrechtelijk verkregen voordeel. Nu de rechtbank dat wederrechtelijk verkregen voordeel gemotiveerd op nihil heeft vastgesteld en het Uwv in deze procedure niet met andere gegevens is gekomen, volgt hieruit dat ook de inkomsten over de periode in geding op nihil moeten worden gesteld.
Appellant is door de strafrechter veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van één maand voor het medeplegen van het opzettelijk telen van hennepplanten en diefstal in vereniging.
Appellant heeft na de zitting ook nog het vonnis van de meervoudige kamer van de rechtbank Limburg 27 september 2023 ingebracht, waarbij hij is veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van één maand voor het medeplegen van het opzettelijk telen van hennepplanten en diefstal in vereniging van elektriciteit en water in de periode van 6 oktober 2020 tot en met 4 mei 2021.
De Raad veroordeelt het Uwv in de proceskosten van appellant tot een bedrag van € 5.375,50 en bepaalt dat het griffierecht van € 186,- wordt vergoed.
veroordeelt het Uwv in de kosten van appellant tot een bedrag van € 5.375,50 … bepaalt dat het Uwv aan appellant het in beroep en hoger beroep betaalde griffierecht van in totaal € 186,- vergoedt.
Het Uwv is op grond van artikel 76 van de Wet WIA in beginsel verplicht de WIA-uitkering te herzien als een verzekerde inkomsten niet heeft gemeld.
Het Uwv was dan ook op grond van artikel 76 van de Wet WIA in beginsel verplicht de WIA-uitkering te herzien en de onverschuldigd betaalde uitkering terug te vorderen.
De rechtbank achtte de verklaring van appellant aannemelijk dat het door hem feitelijk ontvangen bedrag hooguit de rekeningen van de energieleverancier en het waterbedrijf dekte.
De rechtbank heeft de verklaring van appellant omtrent het door hem genoten (minimale) voordeel aannemelijk geacht en heeft de overtuiging bekomen dat appellant inderdaad geen hoger geldbedrag heeft ontvangen dan dat hij heeft moeten betalen aan voornoemde partijen.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De quote zegt dat de rechtbank het voordeel aannemelijk acht dat appellant 'niet hoger' heeft ontvangen dan betaald aan energieleverancier en waterbedrijf. De bewering stelt dat het bedrag 'hooguit' deze rekeningen dekte, wat hetzelfde lijkt, maar c9 voegt toe dat dit een verklaring van appellant be.

Hoe wij dit toetsen

Verwante uitspraken

← Alle jurisprudentie Arbeidsdeskundigloket