Centrale Raad van Beroep

Terugvordering te hoog WIA-voorschot blijft in stand na matiging van 25% wegens dringende redenen

Terugvordering voorschot WIA-uitkering. Het Uwv heeft een verlaging van 25% op het bedrag toegepast vanwege eigen aandeel.

ECLI-nummer: ECLI:NL:CRVB:2025:1585Lees de uitspraak
Instantie: Centrale Raad van Beroep
Uitspraakdatum: 22 oktober 2025

In het kort

Het Uwv vorderde aanvankelijk € 3.938,87 bruto terug aan te veel betaalde WIA-voorschotten over de periode 24 februari 2022 tot en met 30 september 2022.
In hoger beroep verlaagde het Uwv de terugvordering wegens dringende redenen met 25% naar € 2.954,15 bruto, omdat het bij het vaststellen van het voorschot ten
De Centrale Raad van Beroep past de verruimde uitleg van het begrip dringende reden uit zijn tussenuitspraak van 18 april 2024 (ECLI:NL:CRVB:2024:726) toe als o
Appellante ontving naast het volledige voorschot van € 1.729,34 bruto per maand ook meer dan € 1.200,- bruto per maand aan inkomsten, wat de Raad zwaar laat weg
De terugvordering van € 2.954,15 bruto blijft in stand; appellante kreeg wel het griffierecht van € 188,- terug.

Wat besliste de Centrale Raad van Beroep?

Het Uwv kende appellante in februari 2022 een voorschot op een WIA-uitkering toe van € 1.729,34 bruto per maand. Na de sociaal-medische beoordeling werd een loongerelateerde WGA-uitkering vastgesteld van € 876,27 bruto per maand. Over de periode 24 februari 2022 tot en met 30 september 2022 had appellante daardoor € 3.938,87 bruto te veel ontvangen. Het Uwv vorderde dit bedrag terug.

In hoger beroep nam het Uwv op 21 juni 2024 een gewijzigde beslissing op bezwaar. Op grond van dringende redenen matigde het Uwv de terugvordering met 25%, tot € 2.954,15 bruto. Het Uwv erkende dat het bij de vaststelling van het voorschot geen rekening had gehouden met de inkomsten uit arbeid die appellante zelf in de WIA-aanvraag had vermeld, namelijk zestien uur per week. Het Uwv had contact kunnen opnemen met appellante en een schatting van de inkomsten kunnen maken, waardoor de terugvordering voorkomen of beperkt had kunnen worden.

Appellante betoogde dat het Uwv geheel van terugvordering had moeten afzien. Zij wees erop dat het Uwv haar werkzaamheden kende, dat het voorschotbesluit de indruk wekte dat zij niets hoefde terug te betalen, en dat de stress van de terugvordering schadelijk was voor haar medische situatie.

De Raad verwierp dit standpunt. Hij paste de bij tussenuitspraak van 18 april 2024 (ECLI:NL:CRVB:2024:726) verruimde uitleg van het begrip dringende reden toe: een open norm waarbij het Uwv alle relevante feiten en omstandigheden moet afwegen, waaronder zowel het eigen aandeel van het Uwv als het aandeel van de betrokkene. De Raad oordeelde dat het Uwv alle relevante omstandigheden voldoende had meegewogen. Appellante had moeten begrijpen dat de voorschotten te hoog waren, omdat uit het voorschotbesluit van 28 februari 2022 bleek dat geen rekening was gehouden met haar inkomsten, en haar totale maandelijkse inkomsten aanzienlijk hoger waren dan haar eerdere salaris. De passage in het voorschotbesluit over het niet hoeven terugbetalen bij een late beoordeling van de gezondheid wekte, gelet op de aanwezige inkomsten uit arbeid, geen gerechtvaardigd vertrouwen dat niets terugbetaald hoefde te worden. Ook heeft de terugvordering niet geleid tot ernstige financiële of sociale gevolgen. De terugvordering van € 2.954,15 bruto bleef in stand.

Wat betekent deze uitspraak voor de werknemer?

De terugvordering van € 2.954,15 bruto aan te veel ontvangen WIA-voorschotten blijft in stand. De Raad oordeelde dat appellante had moeten begrijpen dat het voorschot te hoog was, omdat uit het voorschotbesluit bleek dat geen rekening was gehouden met haar inkomsten uit arbeid, en haar totale maandinkomen aanzienlijk hoger was dan haar eerdere salaris. Dat het Uwv een fout heeft gemaakt bij het vaststellen van het voorschot, leidde wel tot een matiging van 25%, maar niet tot volledig afzien van terugvordering.

Vragen over deze uitspraak

Wanneer moet het Uwv geheel afzien van terugvordering van een WIA-voorschot?

Volledig afzien is alleen aan de orde als het Uwv bij afweging van alle relevante feiten en omstandigheden tot de conclusie komt dat terugvordering een onevenredige uitkomst oplevert. Daarbij worden zowel het eigen aandeel van het Uwv als dat van de betrokkene meegewogen. Dat de betrokkene had kunnen weten dat het voorschot te hoog was, weegt zwaar tegen volledig afzien.

Kan een werknemer erop vertrouwen dat een WIA-voorschot niet wordt teruggevorderd als het Uwv te laat was met de beoordeling?

Nee, niet als er tegelijkertijd sprake is van inkomsten uit arbeid. De Raad oordeelde dat de mededeling in het voorschotbesluit dat een voorschot meestal niet hoeft te worden terugbetaald bij een late beoordeling, niet de indruk wekt dat niets terugbetaald hoeft te worden wanneer de uiteindelijke uitkering lager is door inkomsten uit arbeid.

Hoe beoordeelt de Raad het eigen aandeel van het Uwv bij een fout in de hoogte van een voorschot?

Het Uwv moet zijn eigen aandeel bij de afweging van dringende redenen betrekken en dit kan leiden tot matiging van de terugvordering. In deze zaak resulteerde het eigen aandeel van het Uwv in een matiging van 25%, omdat het Uwv bij de vaststelling van het voorschot geen rekening had gehouden met inkomsten die appellante zelf had opgegeven.

Maakt de medische situatie van een betrokkene dat terugvordering van een te hoog WIA-voorschot achterwege moet blijven?

Niet zonder meer. De Raad liet dit argument niet slagen omdat niet was gebleken dat de terugvordering had geleid tot zodanig ernstige financiële of sociale gevolgen dat sprake was van een onevenredige uitkomst.

Waarop dit steunt

ECLI:NL:CRVB:2025:1585Jurisprudentie

Gepubliceerd 22 oktober 2025, geraadpleegd 1 augustus 2026

Automatisch samengevat uit de bron hierboven. Niet elke bewering is los aan de bron getoetst; raadpleeg bij twijfel het origineel.

Wat de bron niet zegt

De uitspraak zegt niets over de inhoud van de arbeidskundige of medische beoordeling die heeft geleid tot de WGA-toekenning; de rechtmatigheid van de vastgestelde belastbaarheid en functieduiding komen niet aan de orde.
De uitspraak vermeldt niet welke specifieke omstandigheden het Uwv voor het overige bij de bepaling van de matigingspercentage heeft meegewogen buiten de genoemde factoren.
De uitspraak laat open of en in hoeverre de interne gedragslijn van het Uwv (afwegingskader versie 05-04-2022) bindend is voor toekomstige gevallen of voor andere betrokkenen.

15 beweringen met een letterlijk citaat uit de bron

Het voorschot bedroeg € 1.729,34 bruto per maand, exclusief vakantiegeld.
De hoogte van het voorschot bedraagt € 1.729,34 bruto per maand, exclusief vakantiegeld.
De loongerelateerde WGA-uitkering bedroeg € 876,27 bruto per maand, exclusief vakantiegeld.
De hoogte van de loongerelateerde WGAuitkering bedraagt € 876,27 bruto per maand, exclusief vakantiegeld.
Het Uwv vorderde aanvankelijk € 3.938,87 bruto terug.
In totaal heeft appellante € 3.938,87 bruto te veel ontvangen. Het Uwv heeft dit bedrag van appellante teruggevorderd.
In hoger beroep verlaagde het Uwv de terugvordering wegens dringende redenen naar € 2.954,15 bruto.
het Uwv geconcludeerd dat dringende redenen aanwezig zijn op grond waarvan de terugvordering gematigd dient te worden naar € 2.954,15 bruto.
De matiging van de terugvordering bedroeg 25%.
Vervolgens heeft het Uwv toegelicht dat in bestreden besluit 2 is besloten de terugvordering wegens dringende redenen te matigen met 25%.
Het voorschotbesluit dateert van 28 februari 2022.
heeft het Uwv bij besluit van 28 februari 2022 met ingang van 24 februari 2022 een voorschot op deze uitkering aan haar toegekend.
Het Uwv nam op 21 juni 2024 de gewijzigde beslissing op bezwaar.
Op 21 juni 2024 heeft het Uwv een gewijzigde beslissing op bezwaar genomen.
Artikel 77 lid 6 van de Wet WIA biedt de grondslag om geheel of gedeeltelijk van terugvordering af te zien bij dringende redenen.
Indien daarvoor dringende redenen aanwezig zijn kan het UWV besluiten geheel of gedeeltelijk van terugvordering af te zien.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De quote vermeldt niet expliciet dat artikel 77 lid 6 van de Wet WIA de grondslag biedt; dit wordt aangenomen maar niet stated in de bron.
De Raad paste de verruimde uitleg van het begrip dringende reden toe uit zijn tussenuitspraak van 18 april 2024, ECLI:NL:CRVB:2024:726.
Bij zijn tussenuitspraak van 18 april 2024 heeft de Raad zijn uitleg van de dringende reden verruimd.
De dringende reden wordt door de Raad beschouwd als een open norm waarbij alle relevante feiten en omstandigheden worden afgewogen, waaronder het eigen aandeel van het Uwv.
De Raad ziet het begrip dringende reden (voortaan) als een open norm waarbinnen het Uwv, tegenover het uitgangspunt dat wat ten onrechte is ontvangen in beginsel moet worden terugbetaald, de relevante feiten en omstandigheden zodanig moet afwegen dat die afweging een toetsing aan de algemene beginselen van behoorlijk bestuur zal kunnen doorstaan.
Appellante ontving naast het voorschot ook meer dan € 1.200,- bruto per maand aan inkomsten uit arbeid, waardoor haar totale maandinkomen meer dan € 2.900,- bruto bedroeg.
appellante naast het volledige voorschot van € 1.729,34 bruto per maand ook meer dan € 1.200,- bruto per maand aan inkomsten uit arbeid heeft ontvangen. De totale inkomsten per maand bedroegen dus meer dan € 2.900,- bruto per maand, wat aanzienlijk hoger is dan wat appellante in de periode ervoor aan salaris ontving.
Appellante werkte zestien uur per week en had dit in de WIA-aanvraag vermeld.
appellante op het aanvraagformulier voor de WIA-uitkering inderdaad heeft vermeld dat zij voor zestien uur per week werkzaam was bij een werkgever.
Appellante krijgt het betaalde griffierecht van € 188,- terug.
bepaalt dat het Uwv aan appellante het in beroep en hoger beroep betaalde griffierecht van in totaal € 188,- vergoedt.
De Raad oordeelde dat appellante had moeten begrijpen dat de voorschotten te hoog waren gelet op haar inkomsten.
Naast zijn eigen aandeel in het ontstaan dan wel oplopen van de vordering heeft het Uwv terecht meegewogen dat appellante had moeten beseffen dat de verstrekte voorschotten te hoog waren gelet op haar inkomsten uit arbeid.
De Raad oordeelde dat niet is gebleken dat de terugvordering heeft geleid tot zodanig ernstige financiële of sociale gevolgen dat sprake is van een onevenredige uitkomst.
Tot slot is niet gebleken dat de terugvordering heeft geleid tot zodanig ernstige financiële of sociale gevolgen dat op grond daarvan zou moeten worden geoordeeld dat sprake is van een onevenredige uitkomst.

Hoe wij dit toetsen

Verwante uitspraken

← Alle jurisprudentie Arbeidsdeskundigloket