Centrale Raad van Beroep

Uwv wijst herzieningsverzoek maatmaninkomen WAZ terecht af omdat geen sprake is van nieuwe feiten en het oorspronkelijke besluit niet onmiskenbaar onjuist is

Afwijzing verzoek om herziening van de vaststelling van het maatmaninkomen voor een WAZ-uitkering terecht.

ECLI-nummer: ECLI:NL:CRVB:2026:745Lees de uitspraak
Instantie: Centrale Raad van Beroep
Uitspraakdatum: 3 juni 2026

In het kort

Appellant ontving vanaf 22 juni 2002 een WAZ-uitkering bij een arbeidsongeschiktheid van 80 tot 100 procent als zelfstandig transportondernemer.
Het maatmaninkomen was in 2002 berekend op basis van 60 uur per week: 56 uur rijden op grond van het rijtijdenbesluit plus vier uur administratie.
De arbeidsdeskundige bezwaar en beroep berekende dat toepassing van het tweewekelijkse maximum (90 uur per twee weken) tot een maatmaninkomen van circa 1,50 eur
De Raad oordeelt dat het herzieningsverzoek terecht is afgewezen omdat geen nieuwe feiten zijn aangevoerd en het oorspronkelijke besluit van 4 juli 2002 niet on
Appellant krijgt geen vergoeding voor zijn proceskosten en het betaalde griffierecht.

Wat besliste de Centrale Raad van Beroep?

Appellant was werkzaam als zelfstandig transportondernemer en viel op 23 juni 2001 uit wegens ziekte. Vanaf 22 juni 2002 ontving hij een WAZ-uitkering bij een arbeidsongeschiktheid van 80 tot 100 procent. Bij de berekening van het maatmaninkomen was de arbeidsdeskundige destijds uitgegaan van 60 uur per week: 56 uur rijden op grond van het rijtijdenbesluit, plus vier uur administratie. In januari 2023 vroeg appellant het Uwv het maatmaninkomen te herzien, stellende dat de arbeidsdeskundige het rijtijdenbesluit onjuist had toegepast door uit te gaan van 60 uur per week in plaats van het in dat besluit genoemde maximum van 45 uur gemiddeld per week (90 uur per twee weken).

Het Uwv wees het verzoek af onder verwijzing naar een rapport van een arbeidsdeskundige van 14 juli 2023 en handhaafde dit bij het bestreden besluit van 12 december 2023, gebaseerd op een rapport van de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep van 26 oktober 2023. De rechtbank Oost-Brabant verklaarde het beroep ongegrond op 19 februari 2025. De Centrale Raad van Beroep bevestigt die uitspraak.

De Raad beoordeelt het verzoek aan de hand van artikel 4:6 van de Awb. Er is geen sprake van nieuw gebleken feiten of veranderde omstandigheden: het rijtijdenbesluit was al in 2002 van toepassing en de omstandigheid dat appellant niet wist dat dit besluit destijds was betrokken bij de berekening, levert geen nieuw feit op in de zin van dat artikel.

De arbeidsdeskundige bezwaar en beroep erkende dat het rijtijdenbesluit ook een maximum van 90 uur per twee weken kent, wat gemiddeld 45 uur per week rijden betekent. Bij toepassing daarvan zou het maatmaninkomen ongeveer 1,50 euro hoger zijn geweest. De Raad volgt echter de motivering van de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep dat een urenomvang van meer dan 50 uur per week in de transportbranche niet ongebruikelijk is, dat appellant niet heeft aangetoond minder dan 60 uur per week te hebben gewerkt, en dat hij zelf bij zijn aanvraag 80 uur per week had opgegeven. De Raad concludeert dat dit niet maakt dat het besluit van 4 juli 2002 onmiskenbaar onjuist is. Voor een hernieuwd inhoudelijk debat over het oorspronkelijke besluit is in een artikel 4:6-procedure slechts ruimte als dat besluit onmiskenbaar onjuist is, of als het evident onredelijk zou zijn niet terug te komen. Daarvan is hier geen sprake.

Wat betekent deze uitspraak voor de werknemer?

Het herzieningsverzoek over het maatmaninkomen is definitief afgewezen. Een inhoudelijke herberekening van het maatmaninkomen zoals vastgesteld in 2002 is in deze procedure niet meer aan de orde, omdat geen nieuwe feiten zijn aangevoerd en het oorspronkelijke besluit niet onmiskenbaar onjuist is. De terugvorderingen van in totaal ruim 45.000 euro blijven daarmee ongewijzigd van kracht.

Vragen over deze uitspraak

Wanneer kan ik het Uwv vragen mijn maatmaninkomen opnieuw te berekenen?

Dat kan alleen met succes als er nieuwe feiten of veranderde omstandigheden zijn in de zin van artikel 4:6 van de Awb, of als het oorspronkelijke besluit onmiskenbaar onjuist is. Feiten die al golden ten tijde van het oorspronkelijke besluit en ook toen aangevoerd hadden kunnen worden, tellen niet als nieuw. De Raad bevestigt dat de enkele stelling dat appellant niet eerder wist hoe het maatmaninkomen was berekend, geen nieuw

Wat betekent het dat de arbeidsdeskundige mogelijk een ander maximaal uurtal had kunnen hanteren?

Dat maakt het oorspronkelijke besluit nog niet onmiskenbaar onjuist. De arbeidsdeskundige bezwaar en beroep erkende dat het rijtijdenbesluit ook een maximum van 90 uur per twee weken kent, maar wees erop dat meer dan 50 uur per week in de transportbranche niet ongebruikelijk is en dat appellant zelf 80 uur per week had opgegeven. De Raad volgt deze motivering.

Kunnen de terugvorderingen van de WAZ-uitkering vervallen als het maatmaninkomen onjuist bleek?

Dat volgt niet uit deze uitspraak. De Raad laat de terugvorderingen en de boete buiten beschouwing en beoordeelt uitsluitend of het herzieningsverzoek over het maatmaninkomen terecht is afgewezen. De eerdere procedures over de terugvorderingen hebben volgens de uitspraak niet geleid tot wijzigingen.

Waarop dit steunt

ECLI:NL:CRVB:2026:745Jurisprudentie

Gepubliceerd 3 juni 2026, geraadpleegd 1 augustus 2026

Automatisch samengevat uit de bron hierboven. Niet elke bewering is los aan de bron getoetst; raadpleeg bij twijfel het origineel.

Wat de bron niet zegt

De uitspraak zegt niet wat de exacte hoogte van het vastgestelde maatmaninkomen in 2002 was.
De uitspraak laat in het midden hoe de lopende invorderingsprocedures over de terugvordering en de boete aflopen.
De uitspraak spreekt zich niet uit over de vraag of een nieuwe aanvraag met wél nieuwe feiten of bewijsstukken over de feitelijke werkuren nog mogelijk is.

14 beweringen met een letterlijk citaat uit de bron

Appellant is op 23 juni 2001 uitgevallen voor zijn werk als zelfstandig transportondernemer.
Op 23 juni 2001 is hij voor dit werk uitgevallen wegens ziekte.
Het Uwv kende appellant met ingang van 22 juni 2002 een WAZ-uitkering toe.
Het Uwv heeft met een besluit van 4 juli 2002 met ingang van 22 juni 2002 een uitkering op grond van de Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering zelfstandigen (WAZ) aan appellant toegekend.
De mate van arbeidsongeschiktheid werd in 2002 vastgesteld op 80 tot 100 procent.
De mate van arbeidsongeschiktheid is hierbij vastgesteld op 80 tot 100%.
Het Uwv heeft in totaal ruim 45.000 euro aan te veel betaalde WAZ-uitkering van appellant teruggevorderd.
een bedrag van in totaal ruim € 45.000,- aan teveel betaalde WAZ-uitkering van appellant is teruggevorderd.
Appellant schreef op 26 januari 2023 een brief aan het Uwv met het verzoek het maatmaninkomen te herzien.
Op 26 januari 2023 heeft appellant een brief geschreven aan het Uwv waarin hij – kort samengevat – naar voren heeft gebracht dat zijn maatmaninkomen vanaf de toekenning van de WAZ-uitkering in 2002 onjuist is berekend.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De bewering zegt dat appellant 'het verzoek het maatmaninkomen te herzien' deed, maar de quote stelt dat de brief inhield dat het maatmaninkomen 'onjuist is berekend'. Dit is een feit dat bijkomt.
Het Uwv wees het herzieningsverzoek af bij besluit van 8 augustus 2023, onder verwijzing naar een rapport van een arbeidsdeskundige van 14 juli 2023.
Met een besluit van 8 augustus 2023 heeft het Uwv, onder verwijzing naar een rapport van een arbeidsdeskundige van 14 juli 2023, bepaald dat de maatman en het maatmaninkomen ongewijzigd blijven.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De bewering zegt dat het Uwv het verzoek afwees, maar de quote zegt dat het Uwv bepaalde dat het maatmaninkomen ongewijzigd blijft. Dit is een verschil in formulering dat een feit weglaat.
Het Uwv verklaarde het bezwaar ongegrond bij besluit van 12 december 2023, gebaseerd op een rapport van de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep van 26 oktober 2023.
Bij besluit van 12 december 2023 (bestreden besluit) heeft het Uwv het hiertegen door appellant gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Hieraan ligt een rapport van een arbeidsdeskundige bezwaar en beroep van 26 oktober 2023 ten grondslag.
Bij de berekening van het maatmaninkomen is de arbeidsdeskundige uitgegaan van 60 uur per week: 56 uur rijden plus vier uur administratie.
Bij de berekening van het maatmaninkomen heeft de arbeidsdeskundige aansluiting gezocht bij het in het rijtijdenbesluit genoemde maximum van 56 uur per week. Omdat appellant naast de werkzaamheden als chauffeur voor gemiddeld vier uur per week administratieve werkzaamheden verrichtte, is de totale omvang vastgesteld op 60 uur per week.
Het maatmaninkomen is berekend door de gemiddelde winst in de drie boekjaren vóór het ziektejaar te delen door een factor 60 x 52.
Het maatmaninkomen is berekend door de gemiddelde winst in de drie boekjaren vóór het jaar waarin appellant ziek werd te delen door een factor '60 x 52'.
De arbeidsdeskundige bezwaar en beroep berekende dat toepassing van het tweewekelijkse maximum van 90 uur tot een maatmaninkomen van circa 1,50 euro hoger zou hebben geleid.
Als van dit aantal uren wordt uitgegaan, zou het maatmaninkomen ongeveer € 1,50 hoger zijn dan het bedrag waarop dit destijds is vastgesteld.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De bewering stelt dat het tweewekelijkse maximum van 90 uur werd toegepast voor de berekening, maar de quote geeft geen informatie over dit specifieke maximum.
Het Uwv heeft het herzieningsverzoek beoordeeld met toepassing van artikel 4:6 van de Awb.
het Uwv op het verzoek van appellant heeft beslist met toepassing van artikel 4:6 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb).
De Raad oordeelt dat de enkele stelling dat appellant niet wist hoe het maatmaninkomen was berekend geen nieuw feit oplevert in de zin van artikel 4:6 van de Awb.
De enkele stelling van appellant dat hij eerder niet wist dat bij de berekening van zijn maatmaninkomen aansluiting is gezocht bij het rijtijdenbesluit maakt niet dat sprake is van een nieuw feit als bedoeld in artikel 4:6 van de Awb.
De Raad volgt de motivering van de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep dat het besluit van 4 juli 2002 niet onmiskenbaar onjuist is.
Hoewel de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep de mogelijkheid niet heeft uitgesloten dat destijds tot een andere vaststelling van het maatmaninkomen was gekomen, maakt dit niet dat het besluit van 4 juli 2002 onmiskenbaar onjuist is.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De bewering zegt dat de Raad 'volgt' de motivering, maar de quote zegt dat de arbeidsdeskundige het niet heeft uitgesloten. Dit is een ander oordeel dan wat de quote stelt.
Appellant had bij zijn aanvraag opgegeven dat hij gemiddeld 80 uur per week werkte.
Uit het dossier blijkt dat appellant bij zijn aanvraag om een WAZ-uitkering heeft opgegeven dat hij voordat hij ziek werd werkzaam was als internationaal chauffeur voor gemiddeld 80 uur per week.

Hoe wij dit toetsen

Verwante uitspraken

← Alle jurisprudentie Arbeidsdeskundigloket