Centrale Raad van Beroep

Wajong-uitkering terecht geweigerd omdat appellante met panhypopituïtarisme op haar achttiende jaar over arbeidsvermogen beschikte

Weigering Wajong-uitkering toe te kennen. Laattijdige aanvraag. Terecht geoordeeld dat het Uwv op goede gronden heeft vastgesteld dat bij appellante in de…

ECLI-nummer: ECLI:NL:CRVB:2026:26Lees de uitspraak
Instantie: Centrale Raad van Beroep
Uitspraakdatum: 8 januari 2026

In het kort

Appellante vroeg in oktober 2022 een Wajong-uitkering aan wegens panhypopituïtarisme; de te beoordelen periode loopt van haar achttiende verjaardag in 2015 tot
Het Uwv weigerde de uitkering bij besluit van 28 december 2022 omdat appellante in de relevante periode arbeidsvermogen had; het bezwaar werd ongegrond verklaar
Appellante behaalde in de relevante periode een MBO-diploma, twee HBO-propedeuses en verrichtte bijbaantjes naast haar studie, waaruit de arbeidsdeskundige bezw
Omdat de aanvraag als laattijdig gold, lag de bewijslast bij appellante; onvoldoende objectief-medische onderbouwing van haar standpunt komt voor haar risico.
De vraag of het verlies van arbeidsvermogen per 1 juli 2022 duurzaam is, blijft onbeantwoord omdat appellante in de relevante periode wel arbeidsvermogen had.

Wat besliste de Centrale Raad van Beroep?

Het geschil betreft de vraag of het Uwv terecht heeft geweigerd appellante een Wajong-uitkering toe te kennen. Appellante, geboren in 1997, heeft in oktober 2022 een aanvraag ingediend en stelt dat zij op haar achttiende verjaardag in 2015 duurzaam geen arbeidsvermogen had vanwege panhypopituïtarisme en psychische klachten.

Het Uwv heeft na verzekeringsgeneeskundig en arbeidskundig onderzoek geconcludeerd dat appellante in de periode van haar achttiende tot haar 23e verjaardag arbeidsvermogen had. De verzekeringsarts bezwaar en beroep stelde vast dat appellante haar arbeidsvermogen arbitrair per 1 juli 2022 heeft verloren, maar dat deze situatie niet duurzaam is. De rechtbank Rotterdam verklaarde het beroep ongegrond.

In hoger beroep oordeelt de Raad dat de medische en arbeidskundige grondslag van het bestreden besluit stand houdt. De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft geconcludeerd dat tussen appellantes achttiende en 23e verjaardag geen objectiveerbare medische gegevens voorhanden zijn waaruit langdurige intensieve behandeling of opname bleek, noch langdurige uitval van de studie vanwege klachten. Appellante kon de orale inname van hydrocortison zelf beïnvloeden. Haar standpunt dat zij destijds aanzienlijk ernstiger beperkt was, is niet nader onderbouwd aan de hand van objectief-medische gegevens.

Arbeidskundig heeft de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep op grond van het studie- en arbeidsverleden geconcludeerd dat appellante over basale werknemersvaardigheden beschikte. Het behaalde MBO-diploma, twee HBO-propedeuses en bijbaantjes naast de studie zijn als dermate substantieel beoordeeld dat arbeidsvermogen overtuigend is aangetoond. De stelling dat haar partner haar werkzaamheden gedeeltelijk heeft overgenomen, biedt onvoldoende aanknopingspunten om hieraan te twijfelen.

De Raad volgt de verzekeringsarts bezwaar en beroep ook in het standpunt dat er medisch gezien geen reden is dat appellante in de relevante periode onder rechtstreeks toezicht en/of intensieve begeleiding diende te staan, en dat ook als continu toezicht noodzakelijk is, dat niet betekent dat van arbeidsvermogen geen sprake kan zijn. Omdat appellante op haar achttiende én in de vijf jaren daarna over arbeidsvermogen beschikte, kan de vraag of het ontbreken van arbeidsvermogen duurzaam is onbeantwoord blijven. De aanvraag gold als laattijdig, zodat de bewijslast bij appellante lag.

Wat betekent deze uitspraak voor de werknemer?

De Wajong-uitkering blijft geweigerd omdat de Raad heeft geoordeeld dat appellante op haar achttiende verjaardag en in de vijf jaar daarna over arbeidsvermogen beschikte. Omdat de aanvraag als laattijdig gold, lag de bewijslast bij appellante; het ontbreken van voldoende objectief-medische gegevens over de toestand in 2015-2020 komt voor haar eigen risico. Het verzoek om schadevergoeding in de vorm van wettelijke rente is afgewezen en appellante krijgt geen vergoeding voor proceskosten of griffierecht.

Vragen over deze uitspraak

Waarom valt het risico van ontbrekende medische gegevens bij appellante en niet bij het Uwv?

De aanvraag gold als laattijdig, waardoor de bewijslast en het bewijsrisico bij appellante liggen. Voor zover onvoldoende gegevens beschikbaar zijn over de gezondheidstoestand op de relevante data en het medisch beeld met het verstrijken van de tijd steeds moeilijker is vast te stellen, komen deze omstandigheden voor risico van appellante.

Kan iemand arbeidsvermogen hebben als zij altijd direct toezicht of medische hulp nodig heeft?

Ja, ook als continu toezicht noodzakelijk is, betekent dat niet dat van arbeidsvermogen geen sprake kan zijn. De Raad volgt de verzekeringsarts bezwaar en beroep in het standpunt dat er medisch gezien geen reden was dat appellante in de relevante periode onder rechtstreeks toezicht en/of intensieve begeleiding diende te staan.

Telt het afronden van een opleiding mee als bewijs van arbeidsvermogen bij een Wajong-beoordeling?

Het studie- en arbeidsverleden telt mee als onderbouwing van basale werknemersvaardigheden en arbeidsvermogen. Het behaalde MBO-diploma, de behaalde HBO-propedeuses en de bijbaantjes naast de studie zijn door de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep als dermate substantieel beoordeeld dat overtuigend is aangetoond dat appellante over werknemersvaardigheden beschikte.

Moet het Uwv ook beoordelen of het verlies van arbeidsvermogen duurzaam is als al vaststaat dat iemand op haar achttiende arbeidsvermogen had?

Nee, die vraag kan dan onbeantwoord blijven. Omdat appellante op haar achttiende verjaardag in 2015 en in de vijf jaar daarna over arbeidsvermogen beschikte en dus niet als jonggehandicapte is aan te merken, is de vraag of het ontbreken van arbeidsvermogen duurzaam is niet meer relevant.

Waarop dit steunt

ECLI:NL:CRVB:2026:26Jurisprudentie

Gepubliceerd 8 januari 2026, geraadpleegd 1 augustus 2026

Wat de bron niet zegt

De uitspraak laat onbeantwoord of het verlies van arbeidsvermogen per 1 juli 2022 duurzaam is; de Raad benoemt die vraag expliciet als niet relevant voor de uitkomst.
De uitspraak zegt niets over welke concrete functies eventueel geduid zouden kunnen worden; een arbeidskundige duiding van passende functies heeft in deze zaak geen rol gespeeld.
De inhoud van de FML of een vergelijkbaar belastbaarheidsprofiel voor de relevante periode wordt niet vermeld; de beoordeling berust op het studie- en arbeidsverleden en medische rapportages zonder dat specifieke beperkingen per item worden uitgewerkt.
De uitspraak vermeldt niet welke ondersteuning appellante tijdens haar opleiding heeft ontvangen en of dat bij de beoordeling een rol heeft gespeeld; de Raad verwerpt de stelling dat de opleiding met veel ondersteuning is behaald als onvoldoende onderbouwd, maar gaat er inhoudelijk niet verder op in.

12 beweringen met een letterlijk citaat uit de bron

Appellante heeft panhypopituïtarisme (hormoonuitval) als grondslag voor haar aanvraag opgegeven.
Daarbij is vermeld dat appellante klachten heeft als gevolg van panhypopituïtarisme (hormoonuitval).
Het Uwv ontving de aanvraag op 3 oktober 2022.
heeft met een door het Uwv op 3 oktober 2022 ontvangen formulier een aanvraag ingediend voor een uitkering op grond van de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten (Wajong).
Het Uwv weigerde de Wajong-uitkering bij besluit van 28 december 2022.
Met een besluit van 28 december 2022 heeft het Uwv vervolgens geweigerd appellante een Wajong-uitkering toe te kennen.
Het bezwaar werd ongegrond verklaard bij besluit van 7 februari 2024.
Bij besluit van 7 februari 2024 (bestreden besluit) heeft het Uwv het hiertegen door appellante gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.
De verzekeringsarts bezwaar en beroep concludeerde dat appellante haar arbeidsvermogen arbitrair per 1 juli 2022 heeft verloren, maar dat deze situatie niet duurzaam is.
De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft geconcludeerd dat appellante haar arbeidsvermogen (arbitrair) per 1 juli 2022 heeft verloren, maar dat deze situatie niet duurzaam is.
De te beoordelen periode loopt van appellantes achttiende tot vijf jaar daarna.
Evenmin is in geschil dat de te beoordelen periode loopt vanaf de achttienjarige leeftijd van appellante, [geboortedatum] 2015, tot vijf jaar daarna, [geboortedatum] 2020.
Omdat de aanvraag als laattijdig gold, lag de bewijslast en het bewijsrisico bij appellante.
De aanvraag van appellante moet beschouwd worden als een laattijdige aanvraag. Dit brengt mee dat de bewijslast en dus ook het bewijsrisico bij appellante ligt.
Er waren geen objectiveerbare medische gegevens waaruit langdurige intensieve behandeling of opname bleek tussen appellantes achttiende en 23e verjaardag.
De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft geconcludeerd dat tussen appellantes achttiende en 23e verjaardag geen objectiveerbare medische gegevens voorhanden zijn waaruit blijkt dat er toen sprake was van langdurige intensieve behandeling of opname.
Het behaalde MBO-diploma, de HBO-propedeuses en bijbaantjes zijn als dermate substantieel beoordeeld dat werknemersvaardigheden overtuigend zijn aangetoond.
Het overzicht van doorlopen studies, het behaalde MBO-diploma, de behaalde HBO-propedeuses en het overzicht aan bijbaantjes naast de studie is hem dermate substantieel dat overtuigend is aangetoond dat appellante over werknemersvaardigheden beschikte.
Ook als continu toezicht noodzakelijk is, betekent dat niet dat van arbeidsvermogen geen sprake kan zijn.
En ook als continu toezicht noodzakelijk is, betekent dat niet dat van arbeidsvermogen geen sprake kan zijn.
Omdat appellante in de relevante periode over arbeidsvermogen beschikte, kan de vraag naar duurzaamheid onbeantwoord blijven.
Uit het voorgaande volgt dat de rechtbank het Uwv terecht heeft gevolgd in zijn standpunt dat appellante op [geboortedatum] 2015 en in de vijf jaar daarna beschikte over arbeidsvermogen en om die reden niet als jonggehandicapte is aan te merken. De vraag of het ontbreken van arbeidsvermogen duurzaam is, kan daarom onbeantwoord blijven.
Een betrokkene heeft geen arbeidsvermogen als hij geen taak kan uitvoeren in een arbeidsorganisatie, niet over basale werknemersvaardigheden beschikt, niet aaneengesloten kan werken gedurende ten minste één uur, of niet ten minste vier uur per dag belastbaar is.
Op grond van artikel 1a, eerste lid, van het Schattingsbesluit arbeidsongeschiktheidswetten heeft een betrokkene geen arbeidsvermogen als hij (a) geen taak kan uitvoeren in een arbeidsorganisatie, (b) niet over basale werknemersvaardigheden beschikt, (c) niet aaneengesloten kan werken gedurende ten minste een periode van één uur, of (d) niet ten minste vier uur per dag belastbaar is.

Hoe wij dit toetsen

Verwante uitspraken

← Alle jurisprudentie Arbeidsdeskundigloket