Centrale Raad van Beroep

Wajong-uitkering terecht verlaagd van 75% naar 70% omdat appellant op 1 januari 2018 arbeidsvermogen had

Verlaging Wajong-uitkering naar 70% van het minimumloon. Appellant beschikte op 1 januari 2018 over arbeidsvermogen.

ECLI-nummer: ECLI:NL:CRVB:2025:1802Lees de uitspraak
Instantie: Centrale Raad van Beroep
Uitspraakdatum: 10 december 2025

In het kort

De Wajong-uitkering van appellant is met ingang van 1 januari 2018 verlaagd van 75% naar 70% van het minimumloon omdat het Uwv arbeidsvermogen heeft vastgesteld
Onafhankelijk deskundige Wolff-van der Ven concludeerde op 3 april 2019 dat er geen medische gronden zijn waarom appellant op 1 januari 2018 niet aan de criteri
De intelligentie van appellant is vastgesteld op zwakbegaafd niveau, nog boven het niveau dat geldt als licht verstandelijk beperkt, en hij wordt in staat geach
Het rapport van psychiater Terpstra van 2 mei 2023 met een mogelijke ASS-diagnose leidt niet tot een ander oordeel, omdat dezelfde bekende belemmeringen al ware
Het niet kunnen afronden van stages betekent volgens de Raad niet dat appellant geen taak kan verrichten die aansluit bij zijn belastbaarheid.

Wat besliste de Centrale Raad van Beroep?

Het geschil betreft de vraag of het Uwv terecht de Wajong-uitkering van appellant met ingang van 1 januari 2018 heeft verlaagd van 75% naar 70% van het minimumloon, op grond van de vaststelling dat appellant arbeidsvermogen heeft.

Appellant, geboren in 1995, ontvangt sinds 20 juni 2013 een Wajong-uitkering vanwege een respiratoire aandoening en een lichte verstandelijke beperking. Na de inwerkingtreding van de Wajong 2015 is bij besluit van 3 augustus 2017 vastgesteld dat appellant arbeidsvermogen heeft, wat leidde tot de verlaging per 1 januari 2018. Appellant stelt dat hij 24-uurszorg nodig heeft en dat eerdere pogingen om een opleiding te volgen of stage te lopen zijn mislukt door zijn medische beperkingen.

De rechtbank had een onafhankelijk deskundige, verzekeringsarts M.M. Wolff-van der Ven, ingeschakeld. Deze deskundige concludeerde op 3 april 2019 dat er geen medische gronden zijn waarom appellant op 1 januari 2018 niet zou voldoen aan de criteria voor het hebben van arbeidsvermogen. De intelligentie werd bepaald op zwakbegaafd niveau, nog boven het niveau van licht verstandelijk beperkt, en appellant werd in staat geacht een eenvoudige taak uit te voeren en ten minste vier uur per dag belastbaar te zijn voor ten minste een uur aaneengesloten.

In hoger beroep legde appellant een rapport over van psychiater Terpstra van 2 mei 2023, met een mogelijke ASS-diagnose. De verzekeringsarts bezwaar en beroep reageerde hierop op 1 augustus 2023 en stelde dat de mentale belemmeringen en het verminderd persoonlijk en sociaal functioneren bij alle eerdere beoordelingen uitgebreid aandacht hadden gekregen. De Raad oordeelt dat de ASS-diagnose voor het bepalen van het arbeidsvermogen niet van belang is, omdat daarbij is uitgegaan van dezelfde reeds uitgebreid bekende en meegewogen belemmeringen.

Ten aanzien van de arbeidskundige beoordeling benadrukt de Raad dat het niet kunnen afronden van stages niet betekent dat appellant geen taak kan verrichten die aansluit bij zijn belastbaarheid. Een taak is de kleinste eenheid van een functie en bestaat uit één of meerdere handelingen; het niet kunnen volhouden van een functie staat los van de vraag of een betrokkene een taak kan verrichten.

De Raad bevestigt de aangevallen uitspraak. De verlaging van de Wajong-uitkering van 75% naar 70% van het minimumloon blijft in stand.

Wat betekent deze uitspraak voor de werknemer?

De verlaging van de Wajong-uitkering van 75% naar 70% van het minimumloon per 1 januari 2018 blijft in stand. Het rapport van psychiater Terpstra uit 2023 en de overzichten van medicatie en longartsconsulten uit 2025 hebben de Raad niet overtuigd dat de eerdere medische beoordeling onjuist was, omdat de daarin beschreven belemmeringen al waren meegewogen bij de verzekeringsgeneeskundige beoordelingen. Appellant krijgt geen vergoeding voor zijn proceskosten en het betaalde griffierecht.

Vragen over deze uitspraak

Wanneer heeft iemand geen arbeidsvermogen in de zin van het Schattingsbesluit?

Iemand heeft geen arbeidsvermogen als hij geen taak kan uitvoeren in een arbeidsorganisatie, niet over basale werknemersvaardigheden beschikt, niet aaneengesloten kan werken gedurende ten minste een uur, of niet ten minste vier uur per dag belastbaar is. Het gaat om een absolute ondergrens voor functioneren in arbeid, waarbij ook beschut werk is inbegrepen. Is aan één van deze vier voorwaarden voldaan, dan heeft de betrokkene geen arbeidsvermogen.

Weegt een nieuw psychiatrisch rapport mee als het na de peildatum is opgesteld?

Niet als de nieuwe diagnose is gebaseerd op dezelfde reeds bekende en meegewogen belemmeringen. De Raad oordeelt dat de ASS-diagnose van psychiater Terpstra uit 2023 voor het bepalen van het arbeidsvermogen op 1 januari 2018 niet van belang is, omdat bij het stellen van die diagnose is uitgegaan van dezelfde belemmeringen ten aanzien van het persoonlijk en sociaal functioneren die al uitgebreid aandacht hadden gekregen.

Telt het mislukken van stages en re-integratietrajecten mee bij de beoordeling van arbeidsvermogen?

Het mislukken van stages of re-integratietrajecten betekent niet dat iemand geen arbeidsvermogen heeft. Een taak is de kleinste eenheid van een functie en bestaat uit één of meerdere handelingen; het niet kunnen verrichten of volhouden van een functie betekent niet dat een betrokkene geen taak kan verrichten.

Welk gewicht geeft de rechter aan het oordeel van een door hem ingeschakelde deskundige?

Als uitgangspunt geldt dat de bestuursrechter het oordeel van een onafhankelijke door hem ingeschakelde deskundige volgt als de motivering van de deskundige hem overtuigend voorkomt. In deze zaak heeft de rechtbank geen aanleiding gezien van dit uitgangspunt af te wijken, en de Raad heeft dat oordeel bevestigd.

Waarop dit steunt

ECLI:NL:CRVB:2025:1802Jurisprudentie

Gepubliceerd 10 december 2025, geraadpleegd 1 augustus 2026

Automatisch samengevat uit de bron hierboven. Niet elke bewering is los aan de bron getoetst; raadpleeg bij twijfel het origineel.

Wat de bron niet zegt

De uitspraak vermeldt niet welke functies of taken naast scannen als geschikt zijn bevonden, en of de functieduiding verder is betwist.
De uitspraak zegt niets over de concrete invulling van de FML of de specifieke beperkingen die daarin zijn opgenomen.
Het is niet duidelijk of appellant ook in aanmerking komt voor beschut werk en of dat bij de uitvoering is onderzocht.
De uitspraak laat zich niet uit over de vraag of de 24-uurszorg die appellant stelt te ontvangen medisch is onderbouwd of beoordeeld.

13 beweringen met een letterlijk citaat uit de bron

De Wajong-uitkering is met ingang van 1 januari 2018 verlaagd van 75% naar 70% van het minimumloon.
het Uwv terecht de Wajong‑uitkering van appellant met ingang van 1 januari 2018 heeft verlaagd van 75% naar 70% van het minimumloon.
Appellant ontvangt sinds 20 juni 2013 een Wajong-uitkering vanwege een respiratoire aandoening en een lichte verstandelijke beperking.
Appellant, geboren op [geboortedatum] 1995, ontvangt sinds 20 juni 2013 in verband met een respiratoire aandoening en een lichte verstandelijke beperking een uitkering op grond van de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten (Wajong 2010).
Het Uwv heeft bij besluit van 3 augustus 2017 vastgesteld dat appellant arbeidsvermogen heeft.
heeft het Uwv bij besluit van 3 augustus 2017 vastgesteld dat appellant arbeidsvermogen heeft, als gevolg waarvan de Wajong‑uitkering met ingang van 1 januari 2018 wordt verlaagd van 75% naar 70% van het minimumloon.
De onafhankelijk deskundige Wolff-van der Ven heeft op 3 april 2019 rapport uitgebracht.
Deze deskundige heeft op 3 april 2019 rapport uitgebracht.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De quote noemt de naam 'Wolff-van der Ven' niet. De bewering voegt deze informatie toe.
De deskundige stelde dat er geen medische gronden zijn waarom appellant op 1 januari 2018 niet zou voldoen aan de criteria voor het hebben van arbeidsvermogen.
De deskundige heeft geconcludeerd dat er geen medische gronden zijn waarom appellant op 1 januari 2018 niet zou voldoen aan de gestelde criteria voor het hebben van arbeidsvermogen.
De intelligentie van appellant is bepaald op zwakbegaafd niveau, nog boven het niveau dat geldt als licht verstandelijk beperkt.
Verder is de intelligentie van appellant bepaald op zwakbegaafd niveau, wat wil zeggen nog boven het niveau dat geldt als licht verstandelijk beperkt.
Appellant wordt in staat geacht binnen de gestelde grenzen een uur aaneen actief te zijn voor tenminste vier uur per dag.
dan moet appellant ook in staat geacht worden binnen de gestelde grenzen een uur aaneen actief te zijn voor tenminste vier uur per dag.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De quote stelt dat appellant 'moet' in staat worden geacht. De bewering stelt dat appellant 'wordt' in staat geacht. Dit verandert een voorwaarde in een feit.
Psychiater Terpstra heeft op 2 mei 2023 een rapport uitgebracht dat appellant ter onderbouwing in hoger beroep heeft overgelegd.
Appellant heeft ter onderbouwing van zijn hoger beroep een rapport overgelegd van psychiater J. Terpstra van 2 mei 2023.
De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft op 1 augustus 2023 gereageerd op het rapport van psychiater Terpstra.
Het Uwv heeft met een rapport van de verzekeringsarts bezwaar en beroep van 1 augustus 2023 gereageerd op het door appellant ingebrachte rapport van 2 mei 2023.
De Raad oordeelt dat de ASS-diagnose voor het bepalen van het arbeidsvermogen niet van belang is, omdat dezelfde reeds bekende belemmeringen al waren meegewogen.
Nog daargelaten of psychiater Terpstra op inzichtelijke wijze heeft geconcludeerd dat appellant ten tijde van zijn onderzoek voldoet aan de DSM 5 criteria van ASS, is deze diagnose voor het bepalen van de arbeidsbelemmeringen en het arbeidsvermogen niet van belang. Bij het stellen van deze diagnose is immers uitgegaan van dezelfde reeds uitgebreid bekende en meegewogen belemmeringen ten aanzien van het persoonlijk en sociaal functioneren van appellant.
Op grond van artikel 1a, eerste lid, van het Schattingsbesluit arbeidsongeschiktheidswetten heeft de betrokkene geen arbeidsvermogen als hij aan één van vier genoemde voorwaarden voldoet.
Op grond van artikel 1a, eerste lid, van het Schattingsbesluit arbeidsongeschiktheidswetten heeft de betrokkene geen mogelijkheden tot arbeidsparticipatie (arbeidsvermogen) als hij (a) geen taak kan uitvoeren in een arbeidsorganisatie, (b) niet over basale werknemersvaardigheden beschikt, (c) niet aaneengesloten kan werken gedurende ten minste een periode van één uur, of (d) niet ten minste vier uur per dag belastbaar is.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De quote noemt vier voorwaarden met 'of', wat betekent dat aan één ervan voldoen volstaat. De bewering stelt 'één van vier genoemde voorwaarden', wat suggereert dat het willekeurig één van de vier kan zijn, maar het gaat hier om specifieke alternatieve criteria.
Het niet kunnen afronden van stages betekent niet dat appellant geen taak kan verrichten die aansluit bij zijn belastbaarheid.
Dit betekent echter niet dat appellant geen taak zou kunnen verrichten die aansluit bij zijn belastbaarheid. Een taak is de kleinste eenheid van een functie en bestaat uit één of meerdere handelingen. Het niet kunnen verrichten of volhouden van een functie betekent dus niet dat een betrokkene geen taak kan verrichten.
De arbeidsdeskundige heeft de taak van scannen als geschikt bevonden voor appellant.
Het beschreven psychiatrisch onderzoek laat ook geen afwijkende bevindingen zien die zouden wijzen op een onvermogen tot het verrichten van de door de arbeidsdeskundige als geschikt bevonden taak van scannen.

Hoe wij dit toetsen

Verwante uitspraken

← Alle jurisprudentie Arbeidsdeskundigloket