Wajong-uitkering terecht geweigerd omdat appellant bij laattijdige aanvraag niet verscheen op spreekuur en geen bewijs leverde van ontbreken arbeidsvermogen

Appellant, geboren in 1981, diende op 17 juni 2022 een laattijdige aanvraag in voor een Wajong-uitkering. Hij stelde dat hij op zijn achttiende verjaardag en in de vijf jaar daarna (de Amberperiode) duurzaam niet over arbeidsvermogen beschikte. Het Uwv weigerde de uitkering, omdat uit de beschikbare gegevens bleek dat appellant van september 2003 tot februari 2005 een dienstverband had bij Stichting [naam], waaruit werd afgeleid dat hij in die periode arbeidsvermogen had.

Bij de beoordeling stond centraal dat het om een laattijdige aanvraag gaat. De rechtbank Rotterdam stelde voorop dat bij een laattijdige aanvraag de bewijslast van de aanwezigheid van een beperking én het ontbreken van arbeidsvermogen bij de aanvrager ligt. De verzekeringsarts bezwaar en beroep kon op basis van de beschikbare informatie niet vaststellen wat de belastbaarheid van appellant was in de relevante periode. Appellant werd driemaal uitgenodigd voor een medisch spreekuur, maar verscheen geen enkele keer.

De Raad onderschrijft het oordeel van de rechtbank en voegt toe dat het ontbreken van een onderbouwde medische beoordeling rechtstreeks het gevolg is van het niet verschijnen van appellant. Daardoor kon de verzekeringsarts bezwaar en beroep geen antwoord geven op de vraag of appellant in de betreffende periode over arbeidsvermogen beschikte en, zo nee, wanneer de afwezigheid ervan was ingetreden. Volgens vaste rechtspraak komt dit voor risico van de laattijdige aanvrager.

Appellant stelde in hoger beroep dat hij feitelijk nooit werkzaamheden heeft verricht voor Stichting [naam] en dat zijn gedrag een aanwijzing is dat hij al vanaf zijn achttiende jaar recht had op een Wajong-uitkering. Ter onderbouwing legde hij een verklaring van zijn moeder over. De Raad verwierp dit: objectief bewijs dat hij feitelijk geen werkzaamheden heeft verricht en daartoe ook niet in staat was, ontbreekt. Die bewijslast rustte op appellant. Het hoger beroep slaagt niet en de weigering van de Wajong-uitkering blijft in stand.

De uitkering is geweigerd omdat appellant als laattijdige aanvrager niet heeft kunnen aantonen dat hij in de Amberperiode geen arbeidsvermogen had. Het driemaal niet verschijnen op het spreekuur van de verzekeringsarts bezwaar en beroep werkte daarbij direct tegen appellant: de Raad oordeelt dat dit voor zijn risico komt. Wie een laattijdige Wajong-aanvraag doet, moet zelf medische informatie uit de relevante periode aanleveren en meewerken aan het medisch onderzoek; zonder die medewerking en zonder objectief bewijs kan het ontbreken van arbeidsvermogen niet worden vastgesteld.