Centrale Raad van Beroep

Uwv hoeft niet terug te komen van geweigerde Wajong-uitkering omdat appellante geen nieuwe feiten of omstandigheden heeft aangedragen

Het Uwv heeft zich terecht, zorgvuldig voorbereid en deugdelijk gemotiveerd op het standpunt heeft gesteld dat appellante geen nieuw gebleken feiten of…

ECLI-nummer: ECLI:NL:CRVB:2026:554Lees de uitspraak
Instantie: Centrale Raad van Beroep
Uitspraakdatum: 7 mei 2026

In het kort

Appellante vroeg in 2005 een Wajong-uitkering aan; het Uwv wees die af omdat zij op haar achttiende jaar minder dan 25% arbeidsongeschikt werd geacht.
De aanvraag van 2023 werd door het Uwv beoordeeld met overeenkomstige toepassing van artikel 4:6, tweede lid, van de Awb.
De verzekeringsarts bezwaar en beroep zag geen aanknopingspunten die aannemelijk maken dat het eerste afwijzende Wajong-besluit evident onjuist was.
De Raad oordeelt dat appellante geen nieuwe feiten of veranderde omstandigheden heeft aangedragen die aanleiding geven terug te komen van de eerdere afwijzende
Het hoger beroep slaagt niet; de weigering van de Wajong-uitkering blijft in stand.

Wat besliste de Centrale Raad van Beroep?

Appellante, geboren in 1973, vroeg in 2005 voor het eerst een Wajong-uitkering aan. Het Uwv wees die aanvraag af omdat appellante op haar achttiende jaar voor minder dan 25% arbeidsongeschikt werd beschouwd. Een herhaalde aanvraag in 2014 leidde evenmin tot toekenning. In 2023 diende appellante opnieuw een aanvraag in, met medische informatie van GGZ Zuidwest-Drenthe, verslagen uit 2022, een beoordeling van LFB en een CIZ-indicatie. Het Uwv weigerde ook nu terug te komen van de eerdere besluiten. De rechtbank Noord-Nederland verklaarde het beroep ongegrond op 8 januari 2025, waarna appellante hoger beroep instelde.

Het geschil draait om de vraag of de nieuwe medische informatie als nova kan worden aangemerkt in de zin van artikel 4:6 Awb. Appellante stelde dat het onderzoek onzorgvuldig was, dat zij al vanaf haar zeventiende jaar ruimschoots arbeidsongeschikt was, en dat het Uwv maatwerk had moeten leveren. Ook beriep zij zich op een uitspraak van de Raad van 4 januari 2017.

Wat betekent deze uitspraak voor de werknemer?

De Raad bevestigt dat appellante geen recht heeft op een Wajong-uitkering, omdat zij geen nieuwe feiten of veranderde omstandigheden heeft aangedragen die aanleiding geven terug te komen van de besluiten uit 2006 en 2014. Dat beperkingen met het vorderen van de leeftijd mogelijk zijn toegenomen, levert geen nova op voor de beoordeling van de situatie op het achttiende jaar. Appellante krijgt geen vergoeding voor haar proceskosten en het betaalde griffierecht.

Vragen over deze uitspraak

Waarom krijgt appellante geen Wajong-uitkering ondanks haar verstandelijke beperking?

De Raad oordeelt dat appellante geen nieuwe feiten of veranderde omstandigheden heeft aangedragen die maken dat het Uwv had moeten terugkomen van de eerdere besluiten. In 2006 en 2014 is al vastgesteld dat appellante op haar achttiende jaar voor minder dan 25% arbeidsongeschikt werd beschouwd, en de huidige medische informatie verandert dat belastbaarheidsprofiel niet.

Telt de nieuw genoemde ADHD-diagnose als nieuw feit voor de Wajong-beoordeling?

Nee, de ADHD-diagnose geldt niet als nieuw feit. ADHD werd al vermeld in het medisch rapport van 19 september 2014, en de verzekeringsarts bezwaar en beroep oordeelde dat dit gegeven het belastbaarheidsprofiel niet in een ander daglicht zet.

Moet het Uwv de aanvraag beoordelen op grond van de AAW of de Wajong?

De Raad stelt dat voor de vraag of appellante als jonggehandicapte moet worden aangemerkt, beoordeeld moet worden of zij op haar zeventiende en achttiende jaar voldeed aan de criteria uit de artikelen 5 en 6 van de AAW. Inhoudelijk maakt dit voor de uitkomst niet uit, omdat zowel onder de AAW als de Wajong 1998 is vastgesteld dat appellante in staat is met arbeid meer dan 75% van het maatmaninkomen

Kan de verwijzing naar een eerdere uitspraak van de Raad als nieuw feit gelden?

Nee. De Raad oordeelt dat de enkele verwijzing naar de uitspraak van 4 januari 2017 geen nieuwe feiten of omstandigheden oplevert. Omdat geen sprake is van nova, wordt niet toegekomen aan een inhoudelijke beoordeling.

Waarop dit steunt

ECLI:NL:CRVB:2026:554Jurisprudentie

Gepubliceerd 7 mei 2026, geraadpleegd 1 augustus 2026

Automatisch samengevat uit de bron hierboven. Niet elke bewering is los aan de bron getoetst; raadpleeg bij twijfel het origineel.

Wat de bron niet zegt

De uitspraak zegt niets over welke concrete functies in 2005 door de arbeidsdeskundige zijn geselecteerd bij de arbeidskundige beoordeling.
De uitspraak laat open of en hoe de maatwerkplaats van het Uwv in andere gevallen een rol kan spelen; de Raad gaat daar inhoudelijk niet op in.
De uitspraak vermeldt niet wat de beoordeling van LFB van 20 oktober 2021 inhoudelijk concludeerde, alleen dat zij bij de aanvraag was overgelegd.

14 beweringen met een letterlijk citaat uit de bron

Appellante diende op 14 juni 2005 haar eerste Wajong-aanvraag in.
Appellante, geboren op [geboortedatum] 1973, heeft op 14 juni 2005 een aanvraag ingediend voor een uitkering op grond van de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten (Wajong 1998).
Het Uwv wees de aanvraag af bij besluit van 16 maart 2006 op de grond dat appellante voor minder dan 25% arbeidsongeschikt is.
het Uwv met een besluit van 16 maart 2006 afwijzend op deze aanvraag beslist op de grond dat appellante op en na [geboortedatum] 1991 minder dan 25% arbeidsongeschikt is.
Het Uwv weigerde op 22 september 2014 terug te komen van het besluit van 16 maart 2006 omdat geen sprake was van nieuwe feiten of omstandigheden.
Bij besluit van 22 september 2014 heeft het Uwv geweigerd terug te komen van het besluit van 16 maart 2006, omdat geen sprake is van nieuwe feiten of omstandigheden.
Het Uwv ontving op 23 oktober 2023 de nieuwe aanvraag beoordeling arbeidsvermogen van appellante.
Appellante heeft met een door het Uwv op 23 oktober 2023 ontvangen formulier, een aanvraag beoordeling arbeidsvermogen ingediend.
Het Uwv weigerde op 6 november 2023 terug te komen van de eerdere besluitvorming.
Met een besluit van 6 november 2023 heeft het Uwv vervolgens geweigerd terug te komen van de eerdere besluitvorming.
Het bestreden besluit dateert van 26 april 2024.
Bij besluit van 26 april 2024 (bestreden besluit) heeft het Uwv het hiertegen door appellante gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.
Het Uwv beoordeelde de herhaalde aanvraag met overeenkomstige toepassing van artikel 4:6, tweede lid, van de Awb.
Het Uwv heeft op de herhaalde aanvraag van appellante beslist met overeenkomstige toepassing van artikel 4:6, tweede lid, van de Awb.
De verzekeringsarts bezwaar en beroep zag geen aanknopingspunten die aannemelijk maken dat het eerste afwijzende Wajong-besluit evident onjuist was.
De verzekeringsarts bezwaar en beroep kan dit oordeel volgen en heeft geen aanknopingspunten gezien die aannemelijk maken dat het eerste afwijzende Wajong-besluit evident onjuist was.
De Raad oordeelt dat de ADHD-diagnose het belastbaarheidsprofiel niet in een ander daglicht zet en al in 2014 bekend was.
Dat nu ook ADHD wordt genoemd, waar in 2006 nog aan werd getwijfeld, zet als gegeven het belastbaarheidsprofiel niet in een ander daglicht. Overigens werd ADHD al in het medisch rapport van 19 september 2014 vermeld.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De quote stelt dat ADHD 'het belastbaarheidsprofiel niet in een ander daglicht zet', maar de bewering suggereert een oordeel van de Raad dat explicieter is dan de quote aangeeft. Ook voegt de bewering toe dat het 'al in 2014 bekend was', terwijl de quote zegt dat het 'al in het medisch rapport van 1.
De verwijzing naar de uitspraak van 4 januari 2017 levert geen nieuwe feiten of omstandigheden op.
De enkele verwijzing van appellante naar de uitspraak van de Raad van 4 januari 2017 levert geen nieuwe feiten of omstandigheden op.
Voor de vraag of appellante als jonggehandicapte moet worden aangemerkt, zijn de criteria uit de artikelen 5 en 6 van de AAW bepalend.
Voor de vraag of appellante als jonggehandicapte moet worden aangemerkt, moet in dat geval worden beoordeeld of appellante op haar zeventiende en achttiende jaar voldeed aan de criteria uit de artikelen 5 en 6 van de toenmalige AAW.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De quote stelt dat moet worden beoordeeld of appellante 'op haar zeventiende en achttiende jaar' aan de criteria voldeed. De bewering laat deze leeftijdsbepaling weg en maakt het criterium algemener dan de quote aangeeft.
Zowel onder de AAW als de Wajong 1998 is vastgesteld dat appellante in staat is met arbeid meer dan 75% van het maatmaninkomen te verdienen.
Zowel voor de toepassing van de AAW als de Wajong 1998 is daarmee vastgesteld dat appellante in staat is om met arbeid meer dan 75% van het maatmaninkomen te verdienen en zij om die reden niet als jonggehandicapte kan worden aangemerkt.
Het hoger beroep slaagt niet en de weigering van de Wajong-uitkering blijft in stand.
Het hoger beroep slaagt dus niet. De aangevallen uitspraak wordt bevestigd. Dit betekent dat de weigering van de Wajong-uitkering in stand blijft.
Appellante krijgt geen vergoeding voor haar proceskosten en het betaalde griffierecht.
Omdat het hoger beroep niet slaagt, krijgt appellante geen vergoeding voor haar proceskosten en het betaalde griffierecht.

Hoe wij dit toetsen

Verwante uitspraken

← Alle jurisprudentie Arbeidsdeskundigloket