Centrale Raad van Beroep

Uwv hoeft niet terug te komen van Wajong-weigering uit 2019 omdat geen nieuwe feiten zijn aangedragen en geen toegenomen arbeidsongeschiktheid is aangetoond

Weigering om terug te komen van het besluit van 14 juni 2019 tot weigering aan appellante een Wajong-uitkering toe te kennen. Zorgvuldig medisch onderzoek.

ECLI-nummer: ECLI:NL:CRVB:2026:317Lees de uitspraak
Instantie: Centrale Raad van Beroep
Uitspraakdatum: 12 maart 2026

In het kort

Het Uwv weigerde op 14 juni 2019 appellante een Wajong-uitkering omdat zij arbeidsvermogen heeft; dit besluit is in rechte onaantastbaar geworden.
De tweede Wajong-aanvraag van 18 maart 2022 werd afgewezen omdat er geen nieuwe feiten of veranderde omstandigheden zijn in de zin van artikel 4:6 Awb.
Het ontwikkelingsperspectief van de Parkschool van 23 november 2018 en het indicatiebesluit van het CIZ van 11 juli 2017 waren al bij de eerste beoordeling in 2
De gestelde toename van rugklachten door scoliose slaagt niet: appellante erkende ter zitting dat behalve een verwijzing naar het wervelkolomcentrum uit 2015 ge
De Centrale Raad van Beroep bevestigt op 12 maart 2026 de uitspraak van de rechtbank Limburg van 27 februari 2025.

Wat besliste de Centrale Raad van Beroep?

Appellante, geboren in 2001, diende in 2019 een eerste Wajong-aanvraag in vanwege een verstandelijke beperking, spraak- en gehoorproblemen en slechte motoriek. Het Uwv concludeerde na verzekeringsgeneeskundig en arbeidskundig onderzoek dat zij arbeidsvermogen heeft en weigerde de uitkering bij besluit van 14 juni 2019. Na bezwaar werd dit besluit gehandhaafd en het is in rechte onaantastbaar geworden.

Op 18 maart 2022 deed appellante opnieuw een aanvraag. Het Uwv verrichtte opnieuw een verzekeringsgeneeskundig en arbeidsdeskundig onderzoek en concludeerde dat er geen nieuwe feiten of omstandigheden zijn die aanleiding geven het besluit van 2019 te herzien. De aanvraag werd afgewezen; het bezwaar daartegen werd bij besluit van 8 maart 2023 ongegrond verklaard, mede op basis van een rapport van een verzekeringsarts bezwaar en beroep.

In hoger beroep beoordeelde de Raad drie sporen: terugkomen van het besluit van 2019 voor het verleden (artikel 4:6 Awb), terugkomen voor de toekomst als duuraanspraak, en toegenomen arbeidsongeschiktheid. Op alle drie sporen oordeelt de Raad dat appellante niet slaagt.

Voor het verleden geldt dat de door appellante overgelegde stukken geen nieuwe feiten of veranderde omstandigheden zijn. Het ontwikkelingsperspectief van de Parkschool van 23 november 2018 en het indicatiebesluit van het Centrum indicatiestelling zorg van 11 juli 2017 waren al bekend en betrokken bij de eerste beoordeling. Ook is niet gebleken dat het bestreden besluit evident onredelijk is.

Voor de toekomst geldt dat appellante niet heeft aangetoond dat de gezondheidssituatie ten tijde van het besluit van 14 juni 2019 onjuist is ingeschat.

Ten aanzien van de gestelde toename van rugklachten door scoliose oordeelt de Raad dat een medische onderbouwing ontbreekt. Ter zitting erkende appellante dat er behalve een verwijzing naar het wervelkolomcentrum uit 2015 geen nadere medische onderbouwing is. De verzekeringsarts bezwaar en beroep had in het rapport van 21 december 2022 gemotiveerd dat over de rugklachten en een eventuele achteruitgang van de intellectuele vermogens niets bekend is uit de huisartsgegevens.

Het medisch onderzoek werd door de Raad voldoende zorgvuldig geacht: er is een spreekuur op 12 januari 2023 geweest, informatie is bij beide huisartsen opgevraagd en de door appellante zelf overgelegde verklaring van voormalig huisarts Hellemons is betrokken bij de beoordeling.

Wat betekent deze uitspraak voor de werknemer?

De Wajong-weigering van 14 juni 2019 blijft in stand omdat appellante bij haar aanvraag van 18 maart 2022 geen nieuwe feiten of veranderde omstandigheden heeft aangedragen die het Uwv niet al kende. Stukken die al bij de eerste aanvraag waren overgelegd, zoals het ontwikkelingsperspectief van de Parkschool en het indicatiebesluit van het CIZ, tellen niet opnieuw als nieuw bewijs. Voor een beroep op toegenomen arbeidsongeschiktheid zijn objectief medische gegevens nodig die de verslechtering in de relevante periode onderbouwen; een enkele verwijzing naar het wervelkolomcentrum volstaat daarvoor niet.

Vragen over deze uitspraak

Wanneer is een stuk dat je meestuurt met een nieuwe Wajong-aanvraag een 'nieuw feit'?

Een stuk is geen nieuw feit als het al bij de eerdere beoordeling bekend was en daarin is betrokken. Het ontwikkelingsperspectief van de Parkschool van 23 november 2018 en het indicatiebesluit van het CIZ van 11 juli 2017 waren al bij de eerste aanvraag in 2019 overgelegd, dus telden niet als nieuwe feiten.

Moet de verzekeringsarts bij een hernieuwde Wajong-aanvraag altijd nadere informatie opvragen bij de huisarts?

Niet als het dossier al voldoende informatie biedt en informatie bij beide huisartsen is opgevraagd. De Raad oordeelde dat de verzekeringsarts bezwaar en beroep informatie had opgevraagd bij zowel huisarts Woudstra als voormalig huisarts Hellemons, en dat van hem niet verlangd hoefde te worden nog nadere informatie in te winnen bij voormalig huisarts Hellemons.

Hoe bewijs je dat rugklachten zijn toegenomen in een Wajong-procedure?

Met objectief medische gegevens die betrekking hebben op de periode in geding. Appellante slaagde hier niet in: zij erkende ter zitting dat er behalve een verwijzing naar het wervelkolomcentrum uit 2015 geen nadere medische onderbouwing voor haar rugklachten was.

Wat betekent het dat een Wajong-besluit 'in rechte onaantastbaar' is geworden?

Het besluit kan alleen worden heropend als er nieuwe feiten of omstandigheden zijn in de zin van artikel 4:6 Awb, als de gezondheidssituatie daarna is verslechterd, of als er aanleiding is voor herziening voor de toekomst als duuraanspraak. Ontbreken die grondslagen, dan blijft het oorspronkelijke besluit in stand.

Waarop dit steunt

ECLI:NL:CRVB:2026:317Jurisprudentie

Gepubliceerd 12 maart 2026, geraadpleegd 1 augustus 2026

Automatisch samengevat uit de bron hierboven. Niet elke bewering is los aan de bron getoetst; raadpleeg bij twijfel het origineel.

Wat de bron niet zegt

De uitspraak vermeldt niet welke functies destijds zijn geduid of welke FML aan het besluit van 14 juni 2019 ten grondslag lag.
De uitspraak laat open wat de precieze inhoud is van de FML die bij de tweede aanvraag is gehanteerd of dat er überhaupt een nieuwe FML is opgesteld.
De uitspraak zegt niets over de vraag of en in hoeverre appellante in de toekomst een nieuwe aanvraag kan indienen als haar gezondheidssituatie aantoonbaar verslechtert.

10 beweringen met een letterlijk citaat uit de bron

Het Uwv weigerde appellante op 14 juni 2019 een Wajong-uitkering omdat zij arbeidsvermogen heeft.
Met een besluit van 14 juni 2019 heeft het Uwv vervolgens geweigerd appellante een Wajonguitkering toe te kennen.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De bewering voegt toe dat het Uwv weigerde 'omdat zij arbeidsvermogen heeft'. De quote zegt alleen dat het Uwv weigerde, zonder deze reden te noemen.
Appellante diende op 18 maart 2022 opnieuw een Wajong-aanvraag in.
Appellante heeft op 18 maart 2022 opnieuw een aanvraag ingediend voor een uitkering op grond van de Wajong.
Het Uwv verklaarde het bezwaar ongegrond bij besluit van 8 maart 2023.
Bij besluit van 8 maart 2023 (bestreden besluit) heeft het Uwv het hiertegen door appellante gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.
Het Uwv besliste op de nieuwe aanvraag met overeenkomstige toepassing van artikel 4:6, tweede lid, van de Awb.
Op het verzoek van appellante van 18 maart 2022 heeft het Uwv beslist met overeenkomstige toepassing van artikel 4:6, tweede lid, van de Awb.
Het ontwikkelingsperspectief van de Parkschool van 23 november 2018 was al bij de eerste aanvraag in 2019 overgelegd en geldt niet als nieuw feit.
Het in hoger beroep overgelegde ontwikkelingsperspectief van de Parkschool van 23 november 2018, waaruit dit volgens appellante blijkt, is ook al overgelegd bij de eerste aanvraag uit 2019 en dus al betrokken bij de beoordeling.
Het indicatiebesluit van het Centrum indicatiestelling zorg van 11 juli 2017 was al bekend en is evenmin aan te merken als een nieuw feit.
Dat uit het indicatiebesluit van het Centrum indicatiestelling zorg van 11 juli 2017 volgt dat appellante ADL-afhankelijk is, is evenmin aan te merken als een nieuw feit.
Appellante erkende ter zitting dat er behalve een verwijzing naar het wervelkolomcentrum uit 2015 geen nadere medische onderbouwing voor haar rugklachten is.
Ter zitting heeft appellante erkend dat er, behalve de verwijzing naar het wervelkolomcentrum uit 2015, geen nadere medische onderbouwing voor haar klachten is.
De verzekeringsarts bezwaar en beroep motiveerde in het rapport van 21 december 2022 dat over de rugklachten en een eventuele achteruitgang van de intellectuele vermogens niets bekend is uit de huisartsgegevens.
de verzekeringsarts bezwaar en beroep in het rapport van 21 december 2022 inzichtelijk heeft gemotiveerd dat, gelet op de informatie van de huisarts, niets bekend is over de rugklachten van appellante en evenmin over een eventuele achteruitgang van de intellectuele vermogens van appellante.
Appellante is op 12 januari 2023 op het spreekuur geweest, waarbij de stiefmoeder het gesprek voerde.
Daarnaast is appellante op 12 januari 2023 op het spreekuur geweest, waarvan een verslag is opgesteld. Daaruit volgt dat de stiefmoeder van appellante het gesprek heeft gevoerd.
Alleen huisarts Woudstra reageerde op het informatieverzoek; voormalig huisarts Hellemons reageerde niet, maar appellante had zelf diens verklaring in bezwaar overgelegd.
Anders dan appellante heeft bepleit, volgt uit het dossier dat niet alleen informatie is opgevraagd bij huisarts Woudstra, maar ook bij voormalig huisarts Hellemons. Enkel huisarts Woudstra heeft hierop gereageerd. Appellante heeft in bezwaar overigens zelf een verklaring van haar voormalig huisarts overgelegd, die de verzekeringsarts bezwaar en beroep bij de beoordeling heeft betrokken.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De bewering stelt dat 'alleen huisarts Woudstra reageerde' en voormalig huisarts Hellemons 'reageerde niet'. De quote zegt echter dat informatie ook bij Hellemons is opgvraagd; alleen Woudstra reageerde erop. Dit is anders dan zeggen dat alleen bij Woudstra is gevraagd.

Hoe wij dit toetsen

Verwante uitspraken

← Alle jurisprudentie Arbeidsdeskundigloket