Centrale Raad van Beroep

Uwv hoeft niet terug te komen van Wajong-weigeringen omdat nieuw gestelde diagnose EDS geen beperkingen tijdens de referteperiode aantoont

Afwijzing (herhaalde) aanvraag om een Wajong-uitkering toe te kennen. Afwijzing verzoek om voor zowel voor het verleden als de toekomst terug te komen van de…

ECLI-nummer: ECLI:NL:CRVB:2026:274Lees de uitspraak
Instantie: Centrale Raad van Beroep
Uitspraakdatum: 11 maart 2026

In het kort

Het Uwv weigerde de Wajong-uitkering omdat appellante arbeidsvermogen had op haar achttiende verjaardag; aanvragen in 2020, 2022 en 2023 leidden niet tot herzie
De diagnose EDS werd pas gesteld na een scooterongeval in september 2021, waarna de pijnklachten van appellante toenamen; vóór dat accident functioneerde zij me
De verzekeringsarts bezwaar en beroep oordeelde dat uit de overgelegde informatie niet blijkt wat appellantes beperkingen waren van haar achttiende tot 23e verj
Pas na appellantes 23e verjaardag zijn veranderingen opgetreden in haar medische situatie en belastbaarheid; dit is geen grond voor herziening van de besluiten
De Centrale Raad van Beroep bevestigt de uitspraak van de rechtbank Oost-Brabant van 19 mei 2025 en wijst het verzoek om schadevergoeding af.

Wat besliste de Centrale Raad van Beroep?

Appellante, geboren in 1997, heeft meerdere malen een Wajong-uitkering aangevraagd. Bij haar eerste aanvraag in 2015 concludeerde het Uwv dat zij arbeidsvermogen had op haar achttiende verjaardag. Latere aanvragen in 2020 en 2022 leverde geen nieuwe feiten op die herziening rechtvaardigden. Bij de aanvraag van 9 augustus 2023 voegde appellante informatie toe over de diagnose Ehlers-Danlos Syndroom (EDS), een erfelijke bindweefselaandoening, naast de eerder bekende autismespectrumstoornis (ASS) en verstandelijke beperking. Het Uwv wees ook dit verzoek af.

De kern van het geschil is of de bij appellante gestelde diagnose EDS, gecombineerd met informatie over haar huidige gezondheidssituatie, nieuwe feiten of omstandigheden oplevert die nopen tot herziening van de eerdere, in rechte onaantastbaar geworden besluiten uit 2015, 2020 en 2022. De Raad oordeelt van niet.

De verzekeringsarts bezwaar en beroep stelde vast dat uit de overgelegde informatie niet blijkt wat appellantes beperkingen waren van haar achttiende tot 23e verjaardag, de referteperiode. Uit de brief van de revalidatiearts bleek dat appellantes pijnklachten zijn toegenomen na een scooterongeval in september 2021 en dat zij vóór dat ongeval met pijnklachten goed heeft kunnen functioneren. De Raad volgt de conclusie dat pas na appellantes 23e verjaardag veranderingen zijn opgetreden in haar medische situatie en belastbaarheid.

De stukken die appellante aanhaalde ter onderbouwing van de stelling dat EDS ook tijdens de referteperiode beperkingen veroorzaakte, zoals passages over motorische achterstand in haar kindertijd en kinderfysiotherapie, maken niet duidelijk wanneer de eerste symptomen van EDS zich openbaarden en beperkingen werden ondervonden. De Raad oordeelt dat het Uwv terecht heeft geweigerd terug te komen van de eerdere besluiten en dat de weigering niet evident onredelijk is. Ook voor herziening voor de toekomst (duuraanspraak) ziet de Raad geen grond, omdat uit de overgelegde informatie niet blijkt dat de eerdere medische beoordeling van de situatie tijdens de referteperiode achteraf onjuist was.

Wat betekent deze uitspraak voor de werknemer?

De Wajong-uitkering blijft geweigerd omdat niet is aangetoond dat de later gestelde diagnose EDS al tijdens de referteperiode, van het achttiende tot het 23e levensjaar, tot beperkingen leidde. Een nieuwe diagnose die pas na de referteperiode is gesteld en waarvan de klachten aantoonbaar zijn verergerd na een ongeval buiten die periode, levert geen nieuw feit op in de zin van artikel 4:6 van de Awb. Het verzoek om schadevergoeding in de vorm van wettelijke rente is eveneens afgewezen.

Vragen over deze uitspraak

Waarom telt de nieuwe diagnose EDS niet als nieuw feit voor de Wajong?

De diagnose EDS op zichzelf is geen nieuw feit als uit de overgelegde informatie niet blijkt dat die aandoening tijdens de referteperiode al tot beperkingen leidde. De Raad oordeelt dat bij het vaststellen van arbeidsvermogen het gaat om de beperkingen die voortvloeien uit een diagnose, niet om de diagnose zelf. Uit de stukken bleek niet wat appellantes beperkingen waren van haar achttiende tot 23e verjaardag.

Wat is de referteperiode in deze Wajong-zaak?

De referteperiode loopt van appellantes achttiende verjaardag in 2015 tot haar 23e verjaardag in 2020. De verzekeringsarts heeft beoordeeld of er binnen die vijf jaar een knikmoment te duiden was in appellantes belastbaarheid, en concludeerde van niet.

Kan een verslechtering na de referteperiode alsnog recht geven op een Wajong-uitkering?

Niet op basis van deze uitspraak. De Raad stelt vast dat pas na appellantes 23e verjaardag veranderingen zijn opgetreden in haar medische situatie en belastbaarheid, maar dat dit geen grond geeft voor herziening van de eerdere besluiten. Uit de overgelegde informatie bleek ook niet dat de eerdere medische beoordeling van de referteperiode achteraf onjuist was.

Wat betekent het dat eerdere Wajong-besluiten in rechte onaantastbaar zijn geworden?

Het Uwv beoordeelt een nieuw verzoek dan met overeenkomstige toepassing van artikel 4:6, tweede lid, van de Awb. De bestuursrechter toetst of het Uwv zich terecht, zorgvuldig voorbereid en deugdelijk gemotiveerd op het standpunt heeft gesteld dat er geen nieuw gebleken feiten of veranderde omstandigheden zijn. Als dat het geval is, kan de rechter het besluit nog wel vernietigen als het evident onredelijk is.

Waarop dit steunt

ECLI:NL:CRVB:2026:274Jurisprudentie

Gepubliceerd 11 maart 2026, geraadpleegd 1 augustus 2026

Automatisch samengevat uit de bron hierboven. Niet elke bewering is los aan de bron getoetst; raadpleeg bij twijfel het origineel.

Wat de bron niet zegt

De uitspraak laat zich niet uit over de inhoud van de FML of de functieduiding; er zijn bij deze Wajong-beoordeling geen functies geduid.
De uitspraak vermeldt niet welke concrete beperkingen de verzekeringsarts wél heeft vastgesteld tijdens de referteperiode.
De Raad oordeelt niet over de vraag of een toekomstige aanvraag met aanvullende medische informatie over de referteperiode anders zou uitpakken.

11 beweringen met een letterlijk citaat uit de bron

De eerste Wajong-aanvraag van appellante is door het Uwv ontvangen op 3 juni 2015.
Appellante, geboren op [geboortedatum] 1997, heeft met een door het Uwv op 3 juni 2015 ontvangen formulier een aanvraag voor een uitkering op grond van de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten (Wajong) ingediend.
Het Uwv heeft de eerste Wajong-aanvraag bij besluit van 31 juli 2015 afgewezen omdat appellante arbeidsvermogen had.
Bij de aanvraag is (medische) informatie uit de jaren 1997/1998, 2006, 2007, 2009 en 2012 tot en met 2015 gevoegd. Het Uwv heeft vervolgens een verzekeringsgeneeskundig en arbeidskundig onderzoek verricht, waarna geconcludeerd is dat appellante arbeidsvermogen heeft. Met een besluit van 31 juli 2015 heeft het Uwv vervolgens geweigerd appellante een Wajong-uitkering toe te kennen.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De quote zegt dat het UWV concludeerde dat appellante arbeidsvermogen had en daarom weigerde een uitkering toe te kennen. De bewering voegt toe dat dit de reden voor afwijzing was ('omdat appellante arbeidsvermogen had'), wat een causaal verband stelt dat niet expliciet in de quote staat.
De verzekeringsarts heeft bij de tweede aanvraag beoordeeld dat er geen knikmoment te duiden was binnen vijf jaar na appellantes achttiende verjaardag.
Uit het daaraan ten grondslag liggende rapport van verzekeringsarts blijkt dat een periode tot [geboortedatum] 2020, appellantes 23e verjaardag, is beoordeeld. De verzekeringsarts heeft geconcludeerd dat geen knikmoment is te duiden binnen vijf jaar na appellantes achttiende verjaardag.
Bij de aanvraag van 9 augustus 2023 voegde appellante onder meer informatie over de diagnose EDS toe.
Op 9 augustus 2023 heeft appellante opnieuw een aanvraag voor een Wajonguitkering ingediend. Daarbij is vermeld dat appellante klachten en beperkingen heeft als gevolg van Ehler Danlos Syndroom (EDS), een ASS en een verstandelijke beperking.
Uit de brief van de revalidatiearts bleek dat appellantes pijnklachten zijn toegenomen na een scooterongeval in september 2021 en dat zij vóór dat ongeval met pijnklachten goed heeft kunnen functioneren.
Uit de brief van 7 (lees: 1) november 2022 over de revalidatie van appellante blijkt dat haar pijnklachten zijn toegenomen na een scooterongeval in september 2021. In de brief is benoemd dat appellante vóór het ongeval met pijnklachten goed heeft kunnen functioneren.
De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft navolgbaar gemotiveerd dat uit de overgelegde informatie niet blijkt wat appellantes beperkingen waren van haar achttiende tot 23e verjaardag.
De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft navolgbaar gemotiveerd dat uit de overgelegde informatie niet blijkt wat appellantes beperkingen waren van haar achttiende tot 23e verjaardag.
De Raad oordeelt dat pas na appellantes 23e verjaardag veranderingen zijn opgetreden in haar medische situatie en belastbaarheid.
Pas na [geboortedatum] 2020 zijn veranderingen opgetreden in appellantes medische situatie en haar belastbaarheid. Gelet hierop heeft het Uwv terecht geweigerd om terug te komen van de eerdere besluiten.
Het Uwv heeft op het verzoek van appellante beslist met overeenkomstige toepassing van artikel 4:6, tweede lid, van de Awb.
Op het verzoek van appellante van 9 augustus 2023 heeft het Uwv beslist met overeenkomstige toepassing van artikel 4:6, tweede lid, van de Awb.
De Raad oordeelt dat de weigering om terug te komen van de eerdere besluiten niet evident onredelijk is.
Met de rechtbank wordt geoordeeld dat er geen aanleiding is voor de conclusie dat de weigering om terug te komen van de eerdere besluiten evident onredelijk is.
Het hoger beroep slaagt niet en de aangevallen uitspraak van de rechtbank Oost-Brabant van 19 mei 2025 wordt bevestigd.
Het hoger beroep slaagt niet. De aangevallen uitspraak wordt bevestigd. Dit betekent dat de weigering van de Wajong-uitkering in stand blijft.
Het verzoek om schadevergoeding in de vorm van wettelijke rente wordt afgewezen.
Dit betekent ook dat er geen grond is voor toekenning van de gevraagde schadevergoeding in de vorm van wettelijke rente, die daarom zal worden afgewezen.

Hoe wij dit toetsen

Verwante uitspraken

← Alle jurisprudentie Arbeidsdeskundigloket