Uwv hoeft niet terug te komen van Wajong-weigering uit 2000 omdat er geen nieuwe feiten zijn en toegenomen arbeidsongeschiktheid niet is aangetoond

Appellant, geboren in 1979, vroeg in 1997-periode al een Wajong-uitkering aan. Bij besluit van april 2000 weigerde het Uwv die uitkering. Op 26 juli 2023 deed appellant opnieuw een aanvraag, waarbij hij verzocht terug te komen van het besluit van april 2000 voor verleden en toekomst, en een beroep deed op de regeling bij toegenomen arbeidsongeschiktheid binnen vijf jaar na zijn achttiende verjaardag.

Het Uwv wees de aanvraag af bij besluit van 15 september 2023 en handhaafde die weigering bij het bestreden besluit van 31 juli 2024, op basis van rapporten van een verzekeringsarts bezwaar en beroep en een arbeidsdeskundige bezwaar en beroep. De rechtbank Oost-Brabant vernietigde het bestreden besluit wegens een verkeerd toegepast wettelijk kader (de beoordeling had op grond van de AAW moeten plaatsvinden), maar liet de rechtsgevolgen in stand omdat het Uwv inhoudelijk juist had beslist.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak. Wat betreft het verzoek terug te komen van het besluit van april 2000 oordeelt de Raad dat de door appellant ingediende medische stukken geen nieuw gebleken feiten of veranderde omstandigheden zijn. De vermoeidheidsklachten waren al bij de aanvraag in 2000 benoemd en zijn destijds betrokken bij de beoordeling. De Raad verwerpt ook het verwijt dat de aandoeningen niet in samenhang zijn beoordeeld: de verzekeringsarts heeft in 2000 rekenschap gegeven van alle aandoeningen en heeft beperkingen aangenomen voor fysiek sterk belastende activiteiten en voor piekbelasting. Van evident onredelijkheid is evenmin gebleken.

Ten aanzien van de gestelde toegenomen arbeidsongeschiktheid oordeelt de Raad dat appellant deze niet met medische informatie heeft onderbouwd. De brieven van de oogarts uit 1998 laten geen toename van de oogklachten zien. De overige stukken, waaronder brieven van Ergon en rapporten over de banenafspraak en beschut werk, dateren van ruim na de relevante periode. De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft inzichtelijk gemotiveerd dat de verslechtering bij appellant pas na 6 mei 2015 heeft plaatsgevonden en daarmee buiten de voor de Wajong relevante periode valt. Het verzoek om een deskundige te benoemen wijst de Raad af bij gebrek aan twijfel over de medische beoordeling.

De Wajong-aanvraag van appellant is definitief afgewezen: de Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het Uwv terecht heeft geweigerd terug te komen van de weigering uit april 2000. Wie een nieuwe Wajong-aanvraag indient na een eerdere afwijzing, moet met concrete medische informatie over de relevante periode aantonen dat er nieuwe feiten zijn of dat de beperkingen zijn toegenomen binnen vijf jaar na de achttiende verjaardag. Stukken die betrekking hebben op een veel latere periode, zoals rapporten over de banenafspraak of beschut werk, zijn daarvoor niet voldoende.