Wajong-uitkering terecht geweigerd omdat het ontbreken van arbeidsvermogen niet duurzaam is ondanks ernstige beperkingen

Appellant, geboren in 2000, diende op 21 oktober 2022 een Wajong-aanvraag in. Niet in geschil was dat hij op dat moment geen arbeidsvermogen had: hij kon geen taak uitvoeren in een arbeidsorganisatie en beschikte niet over basale werknemersvaardigheden. Het geschil spitste zich toe op de vraag of dit ontbreken van arbeidsvermogen duurzaam was in de zin van de Wajong.

Appellant had een voorgeschiedenis van epilepsiechirurgie in 2009, waarna hij aanvalsvrij was en zijn middelbare school afrondde, een universitaire studie volgde en werkte. Medio januari 2020 trad na intoxicatie een acute psychose op met motorische verschijnselen; later werd de diagnose PNEA gesteld. Op het moment van de aanvraag waren meerdere aandoeningen aanwezig: PTSS, PNEA, een neurocognitieve stoornis door epilepsie en intoxicatie, zwakbegaafdheid dan wel een licht verstandelijke beperking, en een sociale angststoornis met agorafobie.

De verzekeringsarts bezwaar en beroep onderbouwde in zijn rapport van 24 juli 2024 dat voor meerdere aandoeningen nog behandelingen mogelijk waren die nog niet hadden plaatsgevonden, waaronder behandelingen bij Antes NAH. Hij stelde dat er een redelijke tot goede kans was dat na behandeling van de PTSS, PNEA en sociale angststoornis de beperkingen in het omgaan met stress en mentale eisen zouden verbeteren. De arbeidsdeskundige bezwaar en beroep voegde toe dat niet uitgesloten was dat appellant daarna weer in staat zou zijn afspraken met een werkgever na te komen, eventueel met enige begeleiding.

De Raad bevestigde het oordeel van de rechtbank Rotterdam. Duurzaamheid wordt alleen aangenomen als de mogelijkheden tot arbeidsparticipatie zich niet meer kunnen ontwikkelen, dat wil zeggen als een betrokkene geen enkel perspectief meer heeft op ontwikkeling en herstel is uitgesloten. Het Uwv hoeft niet te onderbouwen dat arbeidsvermogen in de toekomst zal ontstaan, maar moet aannemelijk maken dat dit niet is uitgesloten. De Raad oordeelde dat het Uwv daaraan had voldaan.

De observatierapporten van BreinPuzzel uit 2025/2026, die appellant zelf had ingebracht, bevestigden volgens de Raad juist dat appellant een ontwikkeling had doorgemaakt: de aanvallen waren fors verminderd van twee tot drie keer per dag naar tweewekelijks. Dat appellant continu aansturing, toezicht en motivatie nodig had, stond naar het oordeel van de Raad arbeidsvermogen in bijvoorbeeld een beschutte werkomgeving niet per definitie in de weg.

De weigering van de Wajong-uitkering blijft in stand, omdat de Raad oordeelt dat het ontbreken van arbeidsvermogen op 21 oktober 2022 niet duurzaam was. Dat behandelingen op het moment van de aanvraag nog niet waren begonnen, doet daar niet aan af: het gaat om een inschatting van de kansen op verbetering op de peildatum. Appellant krijgt geen vergoeding voor proceskosten of griffierecht in hoger beroep.