Centrale Raad van Beroep

Wajong-uitkering terecht geweigerd omdat duurzaam ontbreken van arbeidsvermogen niet is aangetoond bij herhaalde aanvraag

Weigering om terug te komen van het besluit tot weigering een Wajong-uitkering toe te kennen. Laattijdige aanvraag. Zorgvuldig medisch onderzoek.

ECLI-nummer: ECLI:NL:CRVB:2026:272Lees de uitspraak
Instantie: Centrale Raad van Beroep
Uitspraakdatum: 11 maart 2026

In het kort

Appellante verloor haar arbeidsvermogen op 1 mei 2005; voor Wajong-aanspraak had dit aaneengesloten tot 1 mei 2015 moeten voortduren.
Het Uwv weigerde op 24 januari 2022 terug te komen van het besluit van 10 juli 2017 wegens het ontbreken van nieuwe feiten of omstandigheden.
Een persoonlijk spreekuurcontact door een verzekeringsarts is bij de beoordeling van een verzoek om terug te komen van een eerder besluit niet noodzakelijk.
De REA-toets en informatie van Mondriaan uit 2018 waren al betrokken in de uitspraak van de Raad van 1 juli 2021 en leveren geen nieuwe feiten op.
Bij een herhaalde laattijdige Wajong-aanvraag ligt de bewijslast dat het arbeidsvermogen duurzaam ontbrak bij appellante.

Wat besliste de Centrale Raad van Beroep?

Appellante, geboren in 1984, heeft in mei 2017 een Wajong-uitkering aangevraagd. Het Uwv heeft die aanvraag afgewezen omdat niet kon worden vastgesteld dat zij duurzaam geen arbeidsvermogen had. Na ongegrond bezwaar en beroep bevestigde de Raad dat oordeel op 1 juli 2021. In november 2021 diende appellante opnieuw een aanvraag in. Het Uwv weigerde terug te komen van het besluit van 10 juli 2017 wegens het ontbreken van nieuwe feiten of omstandigheden.

De kern van het geschil is of de door appellante ingebrachte informatie en levensloop alsnog aantoont dat zij duurzaam geen arbeidsvermogen heeft, en of het Uwv ten onrechte heeft geweigerd terug te komen van het eerdere besluit. Appellante stelde onder meer dat het onderzoek onzorgvuldig was omdat zij niet persoonlijk door een verzekeringsarts of arbeidsdeskundige was gezien, en dat informatie over toegenomen klachten tussen 2006 en 2008 nieuwe feiten opleverde.

De Raad oordeelt dat een dossieronderzoek bij de beoordeling van een verzoek om terug te komen van een eerder besluit volstaat; een spreekuurcontact is niet noodzakelijk. Een groot deel van de ingebrachte medische informatie dateert van vóór het besluit van 10 juli 2017 en had eerder kunnen worden ingebracht. De informatie die ziet op de periode na 2007 is niet te relateren aan aandoeningen die ook al op achttienjarige leeftijd speelden. De REA-toets en informatie van Mondriaan uit 2018 waren al betrokken in de uitspraak van 1 juli 2021 en zijn daarmee niet nieuw.

Inhoudelijk staat vast dat appellante op 1 mei 2005 geen arbeidsvermogen had. Op grond van artikel 1a:1, derde lid, van de Wajong is sprake van duurzaam ontbreken van arbeidsvermogen als dit tien jaar aaneengesloten heeft voortgeduurd, dus tot 1 mei 2015. Noch op basis van de eerdere procedure, noch op basis van de nu ingebrachte informatie kan worden vastgesteld dat het arbeidsvermogen in die gehele periode ononderbroken heeft ontbroken. De Raad benadrukt dat de bewijslast bij een herhaalde laattijdige aanvraag bij appellante ligt. Het hoger beroep slaagt niet en de weigering van de Wajong-uitkering blijft in stand.

Wat betekent deze uitspraak voor de werknemer?

De weigering van de Wajong-uitkering blijft in stand. Uit de uitspraak volgt dat wie een herhaalde aanvraag indient zelf moet aantonen dat er nieuwe feiten of omstandigheden zijn die het terugkomen van het eerdere besluit rechtvaardigen; het enkele aanvoeren van een uitgebreide levensloop of eerder niet-ingebrachte stukken is daarvoor onvoldoende als die stukken eerder hadden kunnen worden overgelegd. Bovendien moet het duurzaam ontbreken van arbeidsvermogen over de volledige tienjaarsperiode aantoonbaar zijn; periodes waarin het arbeidsvermogen wél aanwezig kon zijn geweest, doorbreken die aaneengesloten termijn.

Vragen over deze uitspraak

Moet een verzekeringsarts bij een herhaalde Wajong-aanvraag altijd een spreekuur houden?

Nee, een dossieronderzoek volstaat. De Raad oordeelt dat bij een beoordeling of sprake is van nieuwe feiten en/of veranderde omstandigheden een persoonlijk onderzoek in de zin van een spreekuurcontact door een verzekeringsarts niet noodzakelijk is.

Wanneer is bij de Wajong sprake van duurzaam ontbreken van arbeidsvermogen via de tienjaarsroute?

Als iemand gedurende het tijdvak van tien jaar na de dag waarop hij jonggehandicapte zou zijn geworden geen mogelijkheden tot arbeidsparticipatie had. In dit geval betekende dat: aaneengesloten geen arbeidsvermogen van 1 mei 2005 tot 1 mei 2015.

Wie moet bewijzen dat het arbeidsvermogen duurzaam ontbrak bij een herhaalde Wajong-aanvraag?

De bewijslast ligt bij appellante. De Raad stelt uitdrukkelijk dat bij een verzoek om terug te komen van een laattijdige aanvraag de bewijslast bij appellante ligt.

Kan medische informatie van vóór het eerste Wajong-besluit alsnog als nieuw feit gelden?

Alleen als die informatie destijds niet eerder kon worden ingebracht. Informatie die al vóór het besluit van 10 juli 2017 voorhanden was of eerder had kunnen worden overgelegd, levert geen nieuw gebleken feit op.

Waarop dit steunt

ECLI:NL:CRVB:2026:272Jurisprudentie

Gepubliceerd 11 maart 2026, geraadpleegd 1 augustus 2026

Wat de bron niet zegt

De uitspraak laat zich niet uit over de actuele medische situatie van appellante ten tijde van de tweede aanvraag in 2021, noch over de vraag of een nieuwe beoordeling op grond van gewijzigde feiten in de toekomst tot een andere uitkomst kan leiden.
De uitspraak vermeldt niet welke concrete functies of arbeidsmogelijkheden in het kader van de Wajong-beoordeling zijn onderzocht; arbeidskundige duiding is in deze procedure niet aan de orde gekomen.
De uitspraak gaat niet in op de inhoud van de REA-toets zelf, alleen op de conclusie dat die al was meegenomen in de eerdere procedure.

10 beweringen met een letterlijk citaat uit de bron

De eerste Wajong-aanvraag is door het Uwv ontvangen op 10 mei 2017 en bij besluit van 10 juli 2017 afgewezen.
Appellante, geboren op [geboortedatum] 1984, heeft met een door het Uwv op 10 mei 2017 ontvangen formulier een aanvraag voor een uitkering op grond van de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten (Wajong) ingediend. Bij besluit van 10 juli 2017 heeft het Uwv de aanvraag afgewezen.
De tweede Wajong-aanvraag is door het Uwv ontvangen op 2 november 2021 en bij besluit van 24 januari 2022 afgewezen.
Met een door het Uwv op 2 november 2021 ontvangen formulier heeft appellante opnieuw een aanvraag ingediend voor een Wajong-uitkering. Met een besluit van 24 januari 2022 heeft het Uwv vervolgens geweigerd appellante een Wajong-uitkering toe te kennen, omdat geen sprake is van nieuwe feiten en/of omstandigheden die het terugkomen van de eerdere besluitvorming rechtvaardigen.
Het bestreden besluit op bezwaar dateert van 6 september 2022.
Bij besluit van 6 september 2022 (bestreden besluit) heeft het Uwv het hiertegen door appellante gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.
Een persoonlijk spreekuurcontact door een verzekeringsarts is bij de beoordeling van nieuwe feiten en omstandigheden niet noodzakelijk.
Anders dan appellante heeft aangevoerd, bestaat geen aanleiding het onderzoek door de verzekeringsarts bezwaar en beroep onzorgvuldig te achten omdat hij heeft volstaan met een dossieronderzoek. Het gaat in dit geval om een beoordeling of sprake is van nieuwe feiten en/of veranderde omstandigheden ten opzichte van de besluitvorming en de daaraan ten grondslag liggende medische beoordeling in 2017. Uit vaste rechtspraak volgt dat een (persoonlijk) onderzoek in de zin van een spreekuurcontact door een verzekeringsarts daarbij niet noodzakelijk is.
Appellante had op 1 mei 2005 geen arbeidsvermogen; de tienjaarsperiode liep tot 1 mei 2015.
Niet in geschil is dat appellante op 1 mei 2005 geen mogelijkheden tot arbeidsparticipatie (arbeidsvermogen) had, wat betekent dat op grond van artikel 1a:1, derde lid, van de Wajong sprake zou zijn van het duurzaam ontbreken van arbeidsvermogen als zij gedurende het tijdvak van tien jaar daarna, dus tot 1 mei 2015, duurzaam geen mogelijkheden tot arbeidsparticipatie zou hebben gehad.
Op basis van de in dit geding ingebrachte informatie kan niet worden vastgesteld dat het arbeidsvermogen tot 1 mei 2015 ononderbroken heeft ontbroken.
Ook op basis van de in dit geding ingebrachte informatie kan niet worden vastgesteld dat het arbeidsvermogen van appellante tot 1 mei 2015 ononderbroken heeft ontbroken. De door appellante overgelegde informatie geeft geen inzicht in de gevolgen voor de duurzaamheid van de beperkingen vanaf 1 mei 2005, zodat hieruit niet blijkt dat tot een ander oordeel was gekomen als deze informatie bekend was geweest.
Bij een herhaalde laattijdige Wajong-aanvraag ligt de bewijslast bij appellante.
De bewijslast ligt bij een verzoek om terug te komen van een laattijdige aanvraag bij appellante.
De REA-toets en informatie van Mondriaan uit 2018 waren al betrokken in de eerdere uitspraak van de Raad en leveren geen nieuwe feiten op.
De Raad heeft in de uitspraak van 1 juli 2021 de REA-toets en informatie van Mondriaan uit 2018 betrokken, zodat deze informatie niet nieuw is en verder geen bespreking behoeft.
Artikel 1a:1, derde lid, van de Wajong bepaalt wanneer iemand die tijdelijk geen arbeidsvermogen heeft alsnog jonggehandicapte wordt via de tienjaarsroute.
De ingezetene die tijdelijk geen mogelijkheden tot arbeidsparticipatie heeft wordt alsnog jonggehandicapte, indien hij gedurende een tijdvak van tien jaar volgend op de dag waarop hij jonggehandicapte zou zijn geworden op grond van het eerste lid, onderdeel a of b, of het tweede lid, indien hij duurzaam geen mogelijkheden tot arbeidsparticipatie zou hebben gehad, geen mogelijkheden tot arbeidsparticipatie had.
Medische informatie die vóór het eerdere besluit voorhanden was maar niet is ingebracht, levert geen nieuw feit op, ook niet als appellante er klaarblijkelijk niet in is geslaagd die informatie tijdig boven tafel te krijgen.
Een groot deel van de medische informatie die appellante in deze procedure heeft ingebracht, dateert van voor het besluit van 10 juli 2017 en voor de uitspraak van de Raad van 1 juli 2021 en levert om die reden geen nieuwe feiten of omstandigheden op. Appellante had die informatie namelijk al eerder kunnen inbrengen. Dat appellante er klaarblijkelijk niet in is geslaagd om de medische informatie boven tafel te krijgen in de voorgaande procedures doet daar niets aan af.

Hoe wij dit toetsen

Verwante uitspraken

← Alle jurisprudentie Arbeidsdeskundigloket