Centrale Raad van Beroep

Wajong-uitkering terecht geweigerd omdat appellante in de relevante periode rond haar achttiende verjaardag beschikte over arbeidsvermogen

Weigering Wajong-uitkering toe te kennen terecht. Afwijzing verzoek om schadevergoeding.

ECLI-nummer: ECLI:NL:CRVB:2025:1282Lees de uitspraak
Instantie: Centrale Raad van Beroep
Uitspraakdatum: 20 augustus 2025

In het kort

Appellante valt onder artikel 1a:1, eerste lid, onderdeel a, van de Wajong omdat zij al op haar achttiende verjaardag (2010) beperkingen ondervond uit dezelfde
De relevante periode voor de Wajong-beoordeling is de achttiende verjaardag in 2010 en de vijf jaar daarna; de toegenomen beperkingen vanaf 2017 vallen buiten d
In de relevante periode beschikte appellante over arbeidsvermogen: zij kon de taak 'sorteren van post' uitvoeren, bezat basale werknemersvaardigheden en was ten
Het Uwv onderbouwde het bestreden besluit pas in hoger beroep voldoende; het motiveringsgebrek werd gepasseerd maar leidde tot een proceskostenveroordeling van
De vraag naar duurzaamheid van het ontbreken van arbeidsvermogen bleef onbeantwoord omdat appellante in de relevante periode arbeidsvermogen had.

Wat besliste de Centrale Raad van Beroep?

Appellante, geboren in 1992, heeft ME/CVS en ondervond daardoor al vanaf 2009 beperkingen. Zij studeerde tot 31 augustus 2019 en diende op 22 oktober 2019 een aanvraag in voor een Wajong-uitkering. Het Uwv weigerde de uitkering omdat appellante arbeidsvermogen had. Na bezwaar, beroep bij de rechtbank Limburg en hoger beroep bij de Centrale Raad van Beroep blijft die weigering in stand.

Het centrale oordeel van de Raad betreft de toepasselijke wettelijke doelgroep. De rechtbank had de datum in geding vastgesteld op 31 augustus 2019 (het staken van de studie) en appellante beoordeeld onder artikel 1a:1, eerste lid, onderdeel b, van de Wajong. De Raad oordeelt dat dit onjuist is: omdat appellante al op haar achttiende verjaardag beperkingen ondervond uit dezelfde ziekteoorzaak (ME/CVS), valt zij onder onderdeel a van dat artikel. De relevante periode is daarmee de achttiende verjaardag in 2010 en de vijf jaar daarna. De toename van beperkingen in 2017 valt buiten die termijn en kan geen rol spelen bij de beoordeling.

Inhoudelijk oordeelt de Raad dat het Uwv voldoende heeft onderbouwd dat appellante in de voor de Wajong relevante periode beschikte over arbeidsvermogen. De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft in zijn rapport van 28 maart 2024 toegelicht dat op de achttiende verjaardag en in de vijf jaar daarna arbeidsvermogen aanwezig was. Dit is ook niet in strijd met het rapport van de door appellante ingeschakelde partij-deskundige Van Amelsfoort, die eveneens concludeerde dat appellante over basale werknemersvaardigheden beschikte en gedurende één uur aaneengesloten een taak kon verrichten. Het onvoorzienbare ziekteverzuim van ongeveer een dag per week staat volgens de verzekeringsarts niet aan arbeidsvermogen in de weg.

De arbeidsdeskundigen hebben kenbaar en navolgbaar gemotiveerd dat appellante de taak 'sorteren van post' kan uitvoeren in een arbeidsorganisatie. Omdat appellante in de relevante periode arbeidsvermogen had, kon de vraag naar de duurzaamheid van het ontbreken van arbeidsvermogen onbesproken blijven. Het verzoek om inschakeling van een onafhankelijke deskundige en het beroep op equality of arms (Korošec) werden afgewezen. Het Uwv had het bestreden besluit pas in hoger beroep voldoende onderbouwd; dit motiveringsgebrek werd gepasseerd op grond van artikel 6:22 van de Awb, maar leidde wel tot een proceskostenveroordeling van in totaal 5.842,67 euro.

Wat betekent deze uitspraak voor de werknemer?

De uitkering is definitief geweigerd omdat de Centrale Raad van Beroep heeft geoordeeld dat appellante in de wettelijk relevante periode rond haar achttiende verjaardag (2010) en de vijf jaar daarna nog arbeidsvermogen had. Omdat appellante al vóór haar achttiende beperkingen had door ME/CVS, telt de situatie bij het staken van de studie in 2019 niet als aanknopingspunt voor de Wajong. Het Uwv is wel veroordeeld in de proceskosten van in totaal € 5.842,67 omdat het het besluit pas in hoger beroep voldoende heeft onderbouwd.

Vragen over deze uitspraak

Waarom werd de Wajong-aanvraag afgewezen als appellante toch beperkingen had?

Appellante had in de voor de Wajong relevante periode, haar achttiende verjaardag in 2010 en de vijf jaar daarna, nog arbeidsvermogen. De beperkingen namen pas daarna, in 2017, zodanig toe dat het arbeidsvermogen wegviel. Die toename valt buiten de relevante periode en telt niet mee voor de Wajong-beoordeling.

Wat is het verschil tussen doelgroep a en doelgroep b van de Wajong en waarom maakt dat hier uit?

Doelgroep a betreft iemand die op zijn achttiende verjaardag al beperkingen had door ziekte; de vijfjaarstermijn begint dan op die verjaardag. Doelgroep b betreft iemand die pas na het achttiende jaar ziek wordt tijdens een studie van ten minste zes maanden. Omdat appellante al op haar achttiende beperkingen had door ME/CVS, valt zij onder doelgroep a en geldt de relevante periode van 2010 tot 2015.

Telt onvoorspelbaar ziekteverzuim van een dag per week mee als reden om geen arbeidsvermogen aan te nemen?

Nee, de verzekeringsarts heeft geconcludeerd dat dit geen excessief ziekteverzuim betreft en dat het in die zin niet aan het aannemen van arbeidsvermogen in de weg hoeft te staan. De Raad volgt dat standpunt.

Kan het Uwv een motiveringsgebrek in een Wajong-besluit in hoger beroep nog herstellen?

Ja, de Raad heeft het gebrek gepasseerd op grond van artikel 6:22 van de Awb omdat aannemelijk was dat partijen er niet door zijn benadeeld. De toepassing van artikel 6:22 leidde wel tot een proceskostenveroordeling van het Uwv van in totaal € 5.842,67.

Waarop dit steunt

ECLI:NL:CRVB:2025:1282Jurisprudentie

Gepubliceerd 20 augustus 2025, geraadpleegd 1 augustus 2026

Automatisch samengevat uit de bron hierboven. Niet elke bewering is los aan de bron getoetst; raadpleeg bij twijfel het origineel.

Wat de bron niet zegt

De uitspraak laat onbesproken of appellante na de relevante Wajong-periode (na 2015) in aanmerking kan komen voor een andere uitkering op grond van arbeidsongeschiktheid.
De Raad spreekt zich niet uit over de concrete inhoud van de FML of een volledige functionele mogelijkhedenlijst; de beoordeling beperkt zich tot de vier criteria voor het ontbreken van arbeidsvermogen uit het Schattingsbesluit.
De uitspraak vermeldt niet wat de uitkomst zou zijn geweest als de beperkingen al vóór de achttiende verjaardag hadden geleid tot het volledig ontbreken van arbeidsvermogen.

13 beweringen met een letterlijk citaat uit de bron

Appellante heeft op 22 oktober 2019 een Wajong-aanvraag ingediend.
Met een door het Uwv op 22 oktober 2019 ontvangen formulier heeft zij een aanvraag ingediend voor een uitkering op grond van de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten (Wajong).
Het Uwv heeft op 10 december 2019 geweigerd de Wajong-uitkering toe te kennen.
Met een besluit van 10 december 2019 heeft het Uwv vervolgens geweigerd appellante een Wajonguitkering toe te kennen.
Appellante valt onder artikel 1a:1, eerste lid, onderdeel a, van de Wajong omdat zij al op haar achttiende beperkingen ondervond uit dezelfde ziekteoorzaak.
Bij appellante was reeds op haar achttiende verjaardag ([geboortedatum] 2010) sprake van beperkingen uit de ziekteoorzaak ME/CVS die uiteindelijk – als gevolg van een toename van die beperkingen – in 2019 heeft geleid tot het staken van de studie. Anders dan door de rechtbank is overwogen valt appellante in dat geval onder het toepassingsbereik van artikel 1a:1, eerste lid, aanhef en onder a, van de Wajong.
De toename van beperkingen in 2017 valt buiten de voor de Wajong relevante periode en kan geen rol spelen bij de beoordeling.
Niet in geschil is verder dat appellantes beperkingen uit deze zelfde ziekteoorzaak zijn toegenomen na afloop van de vijfjaarstermijn, namelijk in 2017. Het Uwv stelt zich terecht op het standpunt dat deze toename van beperkingen valt buiten de voor de Wajong relevante periode en daarom geen rol kan spelen bij de beoordeling van appellantes recht op een Wajong-uitkering.
De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft in het rapport van 28 maart 2024 afdoende toegelicht dat op de achttiende verjaardag en in de vijf jaar daarna sprake was van arbeidsvermogen.
In het rapport van 28 maart 2024 heeft de verzekeringsarts bezwaar en beroep afdoende toegelicht dat op de achttiende verjaardag van appellante (door de verzekeringsarts bezwaar en beroep aangeduid met de Wajong-gerechtigde leeftijd) en in de periode van vijf jaar daarna bij appellante sprake was van arbeidsvermogen.
Partij-deskundige Van Amelsfoort concludeerde dat appellante over basale werknemersvaardigheden beschikte en gedurende één uur aaneengesloten een taak kon verrichten.
Volgens Van Amelsfoort beschikt appellante daarnaast over basale werknemersvaardigheden en kan zij – rekening houdend met haar beperkingen – ook gedurende één uur aaneengesloten een taak verrichten.
Het onvoorzienbare ziekteverzuim van ongeveer een dag per week staat niet aan het aannemen van arbeidsvermogen in de weg.
Voor wat betreft het onvoorzienbaar ziekteverzuim van ongeveer een dag per week heeft de verzekeringsarts in zijn rapport van 21 november 2019 reeds geconcludeerd dat dit geen excessief ziekteverzuim betreft en in die zin niet aan het aannemen van arbeidsvermogen in de weg hoeft te staan.
De arbeidsdeskundigen hebben kenbaar en navolgbaar gemotiveerd dat appellante de taak 'sorteren van post' kan uitvoeren in een arbeidsorganisatie.
De arbeidsdeskundigen hebben in hun rapporten kenbaar en navolgbaar gemotiveerd dat appellante de taak 'sorteren van post' kan uitvoeren in een arbeidsorganisatie en beschikt over basale werknemersvaardigheden.
Het motiveringsgebrek van het bestreden besluit werd gepasseerd op grond van artikel 6:22 van de Awb.
Omdat het Uwv eerst in hoger beroep met het rapport van de verzekeringsarts bezwaar en beroep van 28 maart 2024 het bestreden besluit voldoende heeft onderbouwd staat vast dat het bestreden besluit niet was voorzien van een deugdelijke motivering zoals artikel 7:12, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) vereist. De schending van artikel 7:12 van de Awb wordt met toepassing van artikel 6:22 van de Awb gepasseerd, omdat aannemelijk is dat de belanghebbenden door deze schending niet zijn benadeeld.
Het Uwv is veroordeeld in de proceskosten van appellante tot een totaalbedrag van € 5.842,67.
veroordeelt het Uwv in de (proces)kosten van appellante tot een bedrag van € 5.842,67;
Het Uwv moet het door appellante betaalde griffierecht van in totaal € 185,- vergoeden.
bepaalt dat het Uwv het in beroep en hoger beroep door appellante betaalde griffierecht van in totaal € 185,- vergoedt;
De kosten van het deskundigenrapport van het Expertise Instituut bedroegen € 2.147,75 en komen voor vergoeding in aanmerking.
Appellante heeft een factuur overgelegd ter grootte van een bedrag van € 2.147,75. Deze door het Uwv niet betwiste kosten, komen voor vergoeding in aanmerking.
Het beroep op equality of arms en het Korošec-arrest slaagde niet omdat niet is gemotiveerd dat appellante in een ongelijke positie verkeerde of belemmeringen ondervond bij het overleggen van medische informatie.
Op geen enkele manier is gemotiveerd dat appellante in deze procedure in een ongelijke positie verkeert of dat zij belemmeringen heeft ondervonden bij het overleggen van medische informatie die een ander licht op haar gezondheidssituatie kan werpen dan het Uwv daarover heeft doen schijnen en in die zin in bewijsnood is komen te verkeren.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De quote zegt dat 'op geen enkele manier is gemotiveerd' dat appellante in een ongelijke positie verkeert. De bewering stelt positief dat het beroep 'niet slaagde' omdat dit niet is gemotiveerd. Dit voegt toe dat het beroep niet slaagde, wat niet expliciet uit de quote volgt.

Hoe wij dit toetsen

Verwante uitspraken

← Alle jurisprudentie Arbeidsdeskundigloket