Wajong-uitkering geweigerd omdat appellant in de relevante periode tussen zijn 18e en 23e jaar beschikte over arbeidsvermogen

Appellant, geboren in 1998, heeft in augustus 2023 een Wajong-uitkering aangevraagd. Het Uwv weigerde deze uitkering omdat appellant op de datum van de aanvraag arbeidsvermogen had. Bij bezwaar werd dit standpunt aangescherpt: de verzekeringsarts bezwaar en beroep en arbeidsdeskundige bezwaar en beroep stelden dat appellant op de datum van de aanvraag over arbeidsvermogen beschikte. De rechtbank liet het besluit in stand, maar oordeelde dat de motivering voor de taak 'scannen' tekortschoot. Dit motiveringsgebrek werd gepasseerd omdat appellant er niet door was benadeeld: de duurzaamheid van het verlies van arbeidsvermogen was volgens de rechtbank onvoldoende aangetoond.

In hoger beroep betoogde appellant dat hij vanwege zijn complexe ASS en ADHD nooit arbeidsvermogen heeft gehad en dit ook niet kan ontwikkelen. Hij onderbouwde dit met rapporten van verzekeringsarts Van Arkel. Het Uwv stelde daartegenover dat appellant in de voor de Wajong relevante periode van zijn 18e tot 23e jaar (2016-2021) wel degelijk over arbeidsvermogen beschikte, en dat de taak 'handmatig afwassen' passend is.

De Raad stelt vast dat de rechtbank ten onrechte heeft nagelaten het Uwv op te dragen te onderzoeken of het arbeidsvermogen in de relevante periode verloren is gegaan. In hoger beroep heeft het Uwv dit onderzoek alsnog verricht. De Raad volgt het standpunt van het Uwv dat appellant in de periode van zijn 18e tot 23e jaar beschikte over arbeidsvermogen. Daarvoor zijn twee argumenten doorslaggevend: appellant volgde op zijn 18e jaar een HAVO-opleiding die hij met goed gevolg afrondde, en hij volgde daarna tot en met 2022 twee HBO-opleidingen. Dit toont aan dat hij over basale werknemersvaardigheden beschikte. Verder acht ook Van Arkel appellant in staat een uur aaneengesloten te werken bij eenvoudige opdrachten met begeleiding, en stelt de Raad dat permanente begeleiding of toezicht naar vaste rechtspraak niet aan arbeidsvermogen in de weg staat. De Raad oordeelt dat de eis van vier uur aaneengesloten belastbaarheid niet geldt in de Wajong. Omdat appellant in de relevante periode over arbeidsvermogen beschikte, hoeft de vraag naar de duurzaamheid van het verlies op datum aanvraag niet beantwoord te worden. Het hoger beroep slaagt niet.

De Wajong-uitkering van appellant blijft geweigerd omdat de Raad oordeelt dat hij in de periode van zijn 18e tot 23e jaar over arbeidsvermogen beschikte. Dat appellant zijn HBO-opleidingen niet heeft kunnen afronden, doet daar niet aan af: het feit dat hij die opleidingen volgde toont aan dat hij opdrachten kon begrijpen, onthouden en uitvoeren en afspraken kon nakomen. De noodzaak van begeleiding bij het werk staat aan die conclusie niet in de weg.