Centrale Raad van Beroep

Uwv moet nader onderzoek doen naar toegenomen psychische klachten bij herbeoordeling artikel 55 Wet WIA

Tussenuitspraak. Weigering WIA-uitkering toe te kennen op de grond dat geen sprake is van toegenomen beperkingen uit dezelfde ziekteoorzaak binnen vijf jaar na…

ECLI-nummer: ECLI:NL:CRVB:2026:73Lees de uitspraak
Instantie: Centrale Raad van Beroep
Uitspraakdatum: 14 januari 2026

In het kort

Appellant kreeg per 28 augustus 2018 geen WIA-uitkering omdat hij minder dan 35% arbeidsongeschikt was; in november 2021 meldde hij toegenomen beperkingen per 1
De Raad volgt het Uwv over de fysieke klachten: foraminale stenose cervicaal en CTS zijn nieuwe aandoeningen met een andere ziekteoorzaak dan de verzekerde scho
Voor de psychische klachten oordeelt de Raad dat het Uwv onvoldoende heeft gemotiveerd dat buiten twijfel staat dat de toegenomen psychische klachten uit een an
Appellant is nooit op spreekuur geweest bij een verzekeringsarts; de Raad acht het onderzoek naar de toegenomen psychische beperkingen daardoor niet zorgvuldig.
Het Uwv moet binnen acht weken een nader fysiek onderzoek door een verzekeringsarts laten verrichten en zo nodig ook een arbeidsdeskundige herbeoordeling uitvoe

Wat besliste de Centrale Raad van Beroep?

Appellant, voormalig metaalbewerker/productiemedewerker, kreeg per 28 augustus 2018 geen WIA-uitkering omdat hij minder dan 35% arbeidsongeschikt werd geacht. In november 2021 meldde hij dat zijn beperkingen per 1 januari 2019 waren toegenomen. Het Uwv weigerde ook dan een WIA-uitkering toe te kennen, omdat de beperkingen volgens het Uwv niet waren toegenomen uit dezelfde ziekteoorzaak in de zin van artikel 55, eerste lid, aanhef en onder b, van de Wet WIA. De rechtbank Oost-Brabant verklaarde het beroep ongegrond.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt in deze tussenuitspraak dat het bestreden besluit op een gebrekkige motivering berust. Wat de fysieke klachten betreft, volgt de Raad het Uwv wel. De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft overtuigend gemotiveerd dat ten tijde van de eindewachttijdbeoordeling enkel schouderproblematiek beiderzijds aan de orde was, en dat de later vastgestelde foraminale stenose cervicaal en het Carpaal Tunnel Syndroom nieuwe aandoeningen zijn die een andere ziekteoorzaak vormen. Appellant betwistte dit niet met nadere medische informatie.

Voor de psychische klachten oordeelt de Raad anders. De verzekeringsartsen hebben niet kenbaar beoordeeld of de psychische beperkingen in de te beoordelen periode zijn toegenomen, terwijl deze vraag voorafgaat aan de vraag of de toename uit dezelfde oorzaak voortvloeit. Appellant is bovendien nooit op spreekuur geweest bij een primaire verzekeringsarts of een verzekeringsarts bezwaar en beroep. Gelet op de aanwezige medische informatie, waaronder brieven van de huisarts, van Revalis en van een GZ-psycholoog, was er aanleiding voor een fysiek onderzoek naar de toegenomen psychische klachten.

Verder acht de Raad het standpunt dat de psychische klachten een andere ziekteoorzaak betreffen onvoldoende gemotiveerd. Uit het rapport van 13 juli 2018 blijkt dat de psychische klachten bij einde wachttijd mede voortvloeiden uit de lichamelijke klachten, en een brief van GZ-psycholoog Vosselman uit 2019 vermeldt al de diagnose depressieve stoornis, eenmalige episode matig, in reactie op lichamelijke klachten en werksituatie. De Raad draagt het Uwv op binnen acht weken na verzending van de tussenuitspraak een nader fysiek onderzoek door een verzekeringsarts te laten verrichten. Als dat leidt tot een gewijzigde medische beoordeling, moet het Uwv ook een nader arbeidsdeskundig onderzoek uitvoeren.

Wat betekent deze uitspraak voor de werknemer?

De Raad oordeelt dat het Uwv onvoldoende heeft gemotiveerd dat buiten twijfel is dat de toegenomen psychische klachten uit een andere oorzaak voortkomen dan de psychische klachten die in 2018 zijn vastgesteld. Het Uwv moet een nader fysiek onderzoek door een verzekeringsarts laten uitvoeren naar de vraag of de psychische beperkingen zijn toegenomen in de periode van 1 januari 2019 tot 6 november 2022. Als dat onderzoek leidt tot een gewijzigde medische beoordeling, moet het Uwv ook een arbeidsdeskundige herbeoordeling verrichten en bezien welke gevolgen dat heeft voor de aanspraken op een WIA-uitkering.

Vragen over deze uitspraak

Wanneer staat buiten twijfel dat toegenomen arbeidsongeschiktheid uit een andere ziekteoorzaak komt?

De bewijslast rust in beginsel op het Uwv: het Uwv moet aantonen dat de toegenomen beperkingen niet voortkomen uit dezelfde ziekteoorzaak. Pas als dat buiten twijfel staat, is artikel 55 van de Wet WIA niet van toepassing.

Moet een verzekeringsarts iemand altijd zelf zien als er psychische klachten in het geding zijn?

De Raad oordeelt in deze zaak dat er aanleiding bestond voor een fysiek onderzoek naar de toegenomen psychische beperkingen, gelet op de door appellant ingebrachte medische informatie van onder meer de huisarts en de brief van Revalis van 9 juni 2021. Dat appellant noch bij de primaire verzekeringsarts noch bij de verzekeringsarts bezwaar en beroep op spreekuur is geweest, maakt het onderzoek onzorgvuldig.

Welke periode moet het Uwv beoordelen bij een melding van toegenomen arbeidsongeschiktheid?

Het beoordelingstijdvak strekt zich uit over de periode van de gestelde toename van de beperkingen tot de datum waarop de verzekerde zich tot het Uwv heeft gewend. In deze zaak loopt dat van 1 januari 2019 tot het onderzoek van de verzekeringsarts bezwaar en beroep op 6 november 2022.

In welke volgorde moet worden beoordeeld of toegenomen beperkingen onder artikel 55 Wet WIA vallen?

Eerst moet worden vastgesteld of de beperkingen in de te beoordelen periode zijn toegenomen ten opzichte van de situatie per 28 augustus 2018. Pas als dat het geval is, komt de vraag aan de orde of de toegenomen beperkingen voortvloeien uit dezelfde of een andere ziekteoorzaak.

Waarop dit steunt

ECLI:NL:CRVB:2026:73Jurisprudentie

Gepubliceerd 14 januari 2026, geraadpleegd 1 augustus 2026

Automatisch samengevat uit de bron hierboven. Niet elke bewering is los aan de bron getoetst; raadpleeg bij twijfel het origineel.

Wat de bron niet zegt

De Raad laat zich niet uit over de uitkomst van het nog te verrichten spreekuuronderzoek: het is onbekend of het nader onderzoek leidt tot een gewijzigde FML of aanpassing van de geduide functies.
De Raad geeft geen oordeel over de arbeidsdeskundige kant van de zaak, omdat die pas aan de orde komt als het medisch onderzoek is afgerond.
Het is niet bekend welke functies in het kader van de WIA-beoordeling waren geduid en of die bij een gewijzigde FML nog passend zouden zijn.

13 beweringen met een letterlijk citaat uit de bron

Artikel 55, eerste lid, aanhef en onder b, van de Wet WIA is de grondslag voor de beoordeling of alsnog recht op een WGA-uitkering ontstaat bij toegenomen arbeidsongeschiktheid uit dezelfde oorzaak.
Artikel 55, eerste lid, aanhef en onder b, van de Wet WIA bepaalt dat indien op de eerste dag na afloop van de wachttijd geen recht op een WGA-uitkering is ontstaan omdat de verzekerde op die dag niet gedeeltelijk arbeidsongeschikt is, alsnog recht op die uitkering ontstaat met ingang van de dag dat de verzekerde wel (gedeeltelijk) arbeidsongeschikt wordt, indien hij op de dag hieraan voorafgaand minder dan 35% arbeidsongeschikt was en de (gedeeltelijke) arbeidsongeschiktheid voortkomt uit dezelfde oorzaak als die op grond waarvan hij gedurende de wachttijd ongeschikt was tot het verrichten van zijn arbeid.
Appellant kreeg per 28 augustus 2018 geen WGA-uitkering omdat hij minder dan 35% arbeidsongeschikt was.
Bij besluit van 14 augustus 2018 heeft het Uwv na afloop van de voorgeschreven wachttijd geweigerd appellant met ingang van 28 augustus 2018 een WGA-uitkering op grond van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (Wet WIA) toe te kennen, omdat hij minder dan 35% arbeidsongeschikt is.
De FML die als vergelijkingsbasis dient dateert van 16 juli 2018.
Voor de beoordeling of er toegenomen beperkingen zijn, wordt uitgegaan van de FML van 16 juli 2018, die ten grondslag ligt aan de weigering van de WIA-uitkering per 28 augustus 2018.
De bewijslast dat de toegenomen beperkingen uit een andere ziekteoorzaak voortkomen rust in beginsel op het Uwv.
Daarbij rust de bewijslast in beginsel op degene die stelt dat er geen causaal verband is. Het gaat er dan dus om of het Uwv erin geslaagd is aan te tonen dat de toegenomen beperkingen niet voortkomen uit dezelfde ziekteoorzaak.
Het citaat wijkt af van deze regel. De quote stelt dat de bewijslast rust op degene die stelt dat er GEEN causaal verband is (dus het Uwv), maar de bewering zegt dat het Uwv moet bewijzen dat beperkingen uit een ANDERE oorzaak voortkomen – dit is omgekeerd.
De vraag of beperkingen zijn toegenomen gaat vooraf aan de vraag of zij uit dezelfde ziekteoorzaak voortkomen.
De vraag of sprake is van toegenomen beperkingen gaat vooraf aan de vraag waardoor deze worden veroorzaakt. Er moet dus eerst een vergelijking worden gemaakt van de medische beperkingen in de periode vanaf 1 januari 2019 tot 6 november 2022 ten opzichte van de medische beperkingen voorafgaand aan de weigering van de WIA-uitkering per 28 augustus 2018.
Het Uwv heeft niet kenbaar beoordeeld of de psychische beperkingen in de te beoordelen periode zijn toegenomen.
Ten eerste hebben de verzekeringsartsen van het Uwv niet kenbaar beoordeeld of sprake is van toegenomen psychische beperkingen in de te beoordelen periode.
Appellant is nooit op spreekuur geweest bij een primaire verzekeringsarts of verzekeringsarts bezwaar en beroep, waardoor het onderzoek naar de psychische beperkingen niet zorgvuldig is geweest.
Van belang hierbij is dat appellant noch bij de primaire verzekeringsarts noch bij de verzekeringsarts bezwaar en beroep op spreekuur is geweest, zodat het onderzoek naar de geclaimde toegenomen psychische beperkingen niet zorgvuldig is geweest.
Bij einde wachttijd had appellant psychische klachten mede als gevolg van zijn lichamelijke klachten, niet uitsluitend vanwege het arbeidsconflict.
In het rapport van 13 juli 2018, dat aan de weigering van de WIA-uitkering per 28 augustus 2018 ten grondslag ligt, heeft een arts van het Uwv vermeld dat appellant psychische klachten heeft als gevolg van het arbeidsconflict, maar ook als gevolg van zijn lichamelijke klachten.
GZ-psycholoog L. Vosselman stelde in juli 2019 al de diagnose depressieve stoornis eenmalige episode matig, in reactie op lichamelijke klachten en werksituatie.
verder bevindt zich in het dossier een brief van GZ-psycholoog L. Vosselman van 30 juli 2019, waarin de diagnose depressieve stoornis, eenmalige episode – matig, in reactie op lichamelijke klachten en werksituatie wordt vermeld.
De Raad oordeelt dat het Uwv onvoldoende deugdelijk heeft gemotiveerd dat buiten twijfel is dat de toegenomen psychische klachten uit een andere oorzaak voortkomen.
Met appellant wordt dan ook geoordeeld dat het Uwv onvoldoende deugdelijk heeft gemotiveerd dat buiten twijfel is dat de door appellant gestelde toename van psychische klachten voortkomt uit een andere oorzaak dan de psychische klachten, die appellant in 2018 had.
De foraminale stenose cervicaal en het CTS zijn nieuwe aandoeningen die niets van doen hebben met de eerdere schouderproblematiek.
Dit zijn aandoeningen die niets van doen hebben met de eerdere aandoening van de linkerschouder omartrose noch is er een samenhang tussen de foraminale stenose en de schouderproblematiek.
Het bestreden besluit is in strijd met artikel 7:12, eerste lid, van de Awb wegens een gebrekkige motivering.
Gelet op wat hiervoor is overwogen, berust het bestreden besluit op een gebrekkige motivering, zodat het in strijd met artikel 7:12, eerste lid, van de Awb is genomen.
Het Uwv moet binnen acht weken een nader fysiek onderzoek door een verzekeringsarts laten verrichten naar de toegenomen psychische klachten en zo nodig ook een arbeidsdeskundige herbeoordeling uitvoeren.
Het Uwv zal, met inachtneming van wat in deze tussenuitspraak is overwogen, een nader fysiek onderzoek door een verzekeringsarts moeten verrichten naar de vraag of sprake is van een toename van de psychische klachten in de te beoordelen periode en zo ja, moeten beoordelen en deugdelijk motiveren of sprake is van een andere ziekteoorzaak dan wel van dezelfde ziekteoorzaak. Mocht dit leiden tot een gewijzigde medische beoordeling, dan dient het Uwv nog een nader arbeidsdeskundige beoordeling te verrichten en bezien welke gevolgen dat heeft voor de aanspraken van appellant op een WIA-uitkering.

Hoe wij dit toetsen

Verwante uitspraken

← Alle jurisprudentie Arbeidsdeskundigloket