Centrale Raad van Beroep vernietigt arbeidsongeschiktheidsbeoordeling van 57,96% omdat appellante op meer dan 30 uur per week belastbaar is geacht

Het geschil betrof de vraag of het Uwv de mate van arbeidsongeschiktheid van appellante per 5 januari 2021 terecht heeft vastgesteld op 57,96%. Appellante, voormalig relatiebeheerder/consultant voor 40 uur per week, stelde dat haar cognitieve en vermoeidheidsklachten na intensieve chemotherapie waren onderschat en dat een verdergaande urenbeperking had moeten gelden. De rechtbank Rotterdam had het bestreden besluit in stand gelaten en geoordeeld dat de verzekeringsarts bezwaar en beroep de urenbeperking van 32 uur inzichtelijk had gemotiveerd.

De Raad heeft verzekeringsarts M. Roos-Vervoort als onafhankelijke deskundige benoemd. De deskundige heeft appellante op 29 augustus 2024 onderzocht en geconcludeerd dat er een medische grond is voor het aanscherpen van de energetische beperkingen. Appellante is zes uur per dag en maximaal 30 uur per week belastbaar. De deskundige heeft daarbij toegelicht dat appellante na drie uur aaneengesloten werk twee uur rust moet kunnen nemen en daarna nogmaals drie uur kan werken. Deze conclusie is gebaseerd op het dagverhaal van appellante bij de primaire beoordeling, de hoorzitting in bezwaar en haar huidige belastbaarheid.

De Raad volgt de deskundige. Het rapport wordt beoordeeld als het resultaat van een zorgvuldig onderzoek en is inzichtelijk en consistent. De Raad wijst het standpunt van de verzekeringsarts bezwaar en beroep af dat bij een urenbeperking van 30 uur per week een marge tot 32 uur moet worden gehanteerd. De deskundige heeft inzichtelijk gemotiveerd waarom 30 uur per week voor appellante het maximum is. De Raad voegt daar aan toe dat het onjuist is dat bij een dergelijke urenbeperking altijd een zekere marge moet worden gehanteerd.

De Raad vernietigt het bestreden besluit voor zover daarin de mate van arbeidsongeschiktheid is vastgesteld op 57,96%. Het Uwv moet de FML aanpassen met een urenbeperking van maximaal 30 uur per week en zes uur per dag, inclusief de rusttijdvereiste. Vervolgens moet een nieuw arbeidskundig onderzoek plaatsvinden. De proceskosten worden vastgesteld op 8.151,11 euro ten laste van het Uwv.

Het Uwv had het bezwaar van de ex-werkgever van appellante gegrond verklaard en de arbeidsongeschiktheid vastgesteld op 57,96%, maar de Raad vernietigt dit besluit. De ex-werkgever zal na het nieuwe besluit van het Uwv opnieuw worden geconfronteerd met een beoordeling die uitgaat van een zwaardere urenbeperking van maximaal 30 uur per week, wat naar verwachting leidt tot een hogere mate van arbeidsongeschiktheid. Beroep tegen het nieuwe besluit kan uitsluitend bij de Centrale Raad van Beroep worden ingesteld.

De vaststelling van 57,96% arbeidsongeschiktheid per 5 januari 2021 is vernietigd. De Raad heeft vastgesteld dat appellante meer beperkt is dan het Uwv aannam, namelijk maximaal 30 uur per week en zes uur per dag, met een verplichte rusttijd van twee uur na drie uur aaneengesloten werken. Het Uwv moet opnieuw beslissen, waarbij het nieuwe arbeidskundig onderzoek moet uitwijzen welke gevolgen de zwaardere FML heeft voor de WIA-aanspraken van appellante.