Loonsanctie vervalt omdat het Uwv de grondslag in bezwaar heeft gewijzigd zonder dat de werkgever kon herstellen

Betrokkene, verkoopmedewerkster voor 32 uur per week, meldde zich op 3 december 2020 ziek. Het Uwv legde appellante op 25 november 2022 een loonsanctie op voor 52 weken, tot 30 november 2023. De primaire grondslag was dat de bedrijfsarts ten onrechte een urenbeperking had aangenomen, waardoor het zoekprofiel in het tweede spoor onjuist was opgesteld en kansen in het eerste en tweede spoor mogelijk waren gemist.

In bezwaar draaide het Uwv dit oordeel terug: de verzekeringsarts bezwaar en beroep achtte de sociaal-medische begeleiding door de bedrijfsarts alsnog adequaat, en de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep stelde vast dat appellante in het eerste spoor voldoende had gedaan. Toch handhaafde het Uwv de loonsanctie op een nieuwe grondslag: in het tweede spoor zou betrokkene minder hebben gesolliciteerd dan afgesproken, op onjuiste functies hebben gesolliciteerd, en ontbraken voortgangsrapportages over mei tot en met september 2022.

De Raad oordeelt dat deze nieuwe tekortkomingen niet als grondslag voor de loonsanctie kunnen dienen. Uit vaste rechtspraak volgt dat de motivering bij het primaire besluit zodanig concreet moet zijn dat de werkgever weet waaruit zijn tekortkoming bestaat en hoe hij die kan herstellen. De in bezwaar genoemde tekortkomingen waren bij het primaire besluit niet benoemd, zodat appellante niet in de gelegenheid was geweest deze te herstellen alvorens een verzoek tot bekorting in te dienen.

Omdat het Uwv de oorspronkelijke grondslag in bezwaar heeft verlaten en de nieuwe tekortkomingen niet alsnog aan de loonsanctie ten grondslag kunnen worden gelegd, is de grondslag aan de loonsanctie komen te ontvallen. De Raad vernietigt de aangevallen uitspraak, verklaart het beroep gegrond, vernietigt het bestreden besluit en herroept het besluit van 25 november 2022.

Appellante had de door de loonsanctie veroorzaakte schade begroot op 22.807,71 euro. Het Uwv kon zich ter zitting in dat bedrag vinden, en wordt veroordeeld tot vergoeding van dat bedrag. De proceskosten worden vastgesteld op 5.829 euro en het betaalde griffierecht van 924 euro wordt vergoed.

Een loonsanctie moet bij het primaire besluit al concreet motiveren welke tekortkoming de werkgever wordt verweten, zodat hij weet wat hij moet herstellen. Wijzigt het Uwv die grondslag in bezwaar wezenlijk, dan kunnen de nieuw geformuleerde tekortkomingen niet alsnog aan de loonsanctie ten grondslag worden gelegd. Verlaat het Uwv de oorspronkelijke grondslag in bezwaar volledig, dan vervalt de loonsanctie en kan de werkgever aanspraak maken op vergoeding van de door de onterechte loonsanctie geleden schade.

De uitspraak gaat over de verhouding tussen het Uwv en de werkgever; voor de werknemer volgt uit deze uitspraak geen direct rechtsgevolg ten aanzien van haar uitkeringsaanspraak of re-integratietraject.