Centrale Raad van Beroep

De 60-plusregeling geldt niet voor werkneemster die het einde van de wachttijd bereikte vóór de invoering van de regeling, ook niet na een loonsanctie van 52 weken

Geen toepassing 60-plusregeling bij toekenning WIA-uitkering aan werkneemster. Begrip einde wachttijd.

ECLI-nummer: ECLI:NL:CRVB:2026:294Lees de uitspraak
Instantie: Centrale Raad van Beroep
Uitspraakdatum: 11 maart 2026

In het kort

Werkneemster bereikte op 14 oktober 2021 het einde van de wachttijd van 104 weken; de 60-plusregeling gold pas vanaf 1 oktober 2022.
De loonsanctie van 52 weken die appellante opgelegd kreeg, verschuift het einde van de wachttijd niet; die staat vast op grond van artikel 23 van de Wet WIA.
De loonsanctie is op grond van artikel 43, onder b, van de Wet WIA een uitsluitingsgrond, geen verlenging van de wachttijd.
De 60-plusregeling is buitenwettelijk begunstigend beleid voor 60-plussers die tussen 1 oktober 2022 en 31 december 2024 het einde van de wachttijd bereiken.
Appellante krijgt geen vergoeding voor proceskosten en betaald griffierecht, omdat het hoger beroep niet slaagt.

Wat besliste de Centrale Raad van Beroep?

Het geschil betreft de vraag of het Uwv de 60-plusregeling (Vereenvoudigde WIA-claimbeoordeling zonder inzet verzekeringsarts) had moeten toepassen bij de toekenning van een WIA-uitkering aan werkneemster. Appellante, een eigenrisicodrager, ontving een loonsanctie van 52 weken wegens onvoldoende re-integratie-inspanningen. Daardoor werd de WIA-uitkering pas toegekend per 14 oktober 2022, binnen de werkingsperiode van de 60-plusregeling. Appellante stelde dat door de loonsanctie ook het einde van de wachttijd verschoof, zodat werkneemster alsnog onder de 60-plusregeling viel.

De Raad volgt dit standpunt niet. Op grond van artikel 23 van de Wet WIA geldt een wachttijd van 104 weken, te rekenen vanaf de eerste ziektedag. Werkneemster viel op 18 oktober 2019 ziek uit en bereikte daarmee op 14 oktober 2021 het einde van haar wachttijd. Op dat moment was de 60-plusregeling nog niet in werking getreden. De regeling geldt voor 60-plussers die tussen 1 oktober 2022 en 31 december 2024 het einde van de wachttijd bereiken.

De Raad onderbouwt dit oordeel aanvullend met de wettelijke systematiek. Artikel 43, onder b, van de Wet WIA bepaalt dat het nog niet geëindigd zijn van de loondoorbetalingsperiode een uitsluitingsgrond is. Artikel 54, eerste lid, van de Wet WIA stelt als afzonderlijke voorwaarden dat de wachttijd is doorlopen én dat geen uitsluitingsgrond van toepassing is. De laatste dag van de wachttijd staat daarmee vast en schuift niet op door de duur van een uitsluitingsgrond zoals een loonsanctie.

Het beroep op ongelijke behandeling van gelijke gevallen wijst de Raad eveneens af. Alle arbeidsongeschikte werknemers van 60 jaar en ouder die gedurende het tijdvak van de 60-plusregeling het einde van de wachttijd bereiken, komen in aanmerking voor de vereenvoudigde claimbeoordeling. De groep werknemers bij wie de wachttijd eindigde vóór 1 oktober 2022 valt daar buiten, ongeacht of een loonsanctie werd opgelegd. De aangevallen uitspraak van de rechtbank Rotterdam van 8 april 2025 wordt bevestigd.

Wat betekent deze uitspraak voor de werkgever?

Een eigenrisicodrager die een loonsanctie heeft gekregen wegens onvoldoende re-integratie-inspanningen, kan de 60-plusregeling niet alsnog van toepassing laten verklaren door te stellen dat de loonsanctie de wachttijd heeft verlengd. Het einde van de wachttijd blijft het moment waarop de werknemer 104 weken onafgebroken ziek was; die datum schuift niet op door de loonsanctie. Een werkgever die door eigen tekortkoming de WIA-toekenning uitstelt tot na 1 oktober 2022, verwerft daarmee geen recht op toepassing van de 60-plusregeling.

Wat betekent deze uitspraak voor de werknemer?

Werkneemster ontvangt een loongerelateerde WGA-uitkering op grond van de Wet WIA met ingang van 14 oktober 2022, zonder toepassing van de vereenvoudigde 60-plusbeoordeling. Dat betekent dat haar arbeidsongeschiktheid is beoordeeld via de reguliere weg, met inzet van een verzekeringsarts en een arbeidsdeskundige. De uitspraak zegt niets over de inhoud van die beoordeling of over de hoogte van de uitkering.

Vragen over deze uitspraak

Wat is het einde van de wachttijd bij de 60-plusregeling als er een loonsanctie is opgelegd?

Het einde van de wachttijd blijft staan op de dag waarop de werknemer 104 weken onafgebroken ziek is geweest, ook als de werkgever een loonsanctie heeft gekregen. De loonsanctie is een uitsluitingsgrond op grond van artikel 43, onder b, van de Wet WIA en schuift de wachttijd niet op. Alleen als de wachttijd van 104 weken valt tussen 1 oktober 2022 en 31 december 2024, geldt de 60-plusregeling.

Voor welke groep werknemers geldt de 60-plusregeling?

De 60-plusregeling geldt voor alle arbeidsongeschikte werknemers van 60 jaar en ouder die tussen 1 oktober 2022 en 31 december 2024 het einde van de wachttijd van 104 weken bereiken, mits werkgever en werknemer instemmen met de werkwijze. Werknemers bij wie de wachttijd voor 1 oktober 2022 eindigde vallen er buiten, ook als de WIA-uitkering pas na die datum is toegekend.

Profiteert een eigenrisicodrager financieel van de 60-plusregeling als die op zijn werknemer van toepassing is?

Nee, uitkeringen op basis van de vereenvoudigde WIA-claimbeoordeling worden in afwijking van de wet niet aan eigenrisicodragers doorbelast. Dit is uitdrukkelijk zo bepaald om werkgevers niet te benadelen. In dit geval is de 60-plusregeling echter niet van toepassing verklaard, zodat deze uitzondering hier niet aan de orde is.

Wat betekent het dat de 60-plusregeling buitenwettelijk begunstigend beleid is?

De 60-plusregeling wijkt tijdelijk af van de wet; die schrijft altijd een sociaal-medische beoordeling door een verzekeringsarts voor. Omdat het buitenwettelijk begunstigend beleid is, stelt de minister zelf de voorwaarden en de doelgroep vast. De Raad toetst of het Uwv die voorwaarden juist heeft toegepast, niet of de regeling zelf rechtmatig is.

Waarop dit steunt

ECLI:NL:CRVB:2026:294Jurisprudentie

Gepubliceerd 11 maart 2026, geraadpleegd 1 augustus 2026

Wat de bron niet zegt

De uitspraak zegt niets over de inhoud van de medische en arbeidskundige beoordeling van werkneemster, de vastgestelde belastbaarheid of de geduide functies.
De uitspraak laat open wat de uitkomst zou zijn geweest als de loonsanctie wél vóór het bereiken van de wachttijd was opgelegd en de eerste ziektedag als peildatum was gehanteerd.
De uitspraak gaat niet in op de vraag of werkneemster zelf bezwaar of beroep heeft ingesteld tegen de WIA-toekenning of de hoogte daarvan.

10 beweringen met een letterlijk citaat uit de bron

Werkneemster heeft zich op 18 oktober 2019 ziekgemeld.
Op 18 oktober 2019 heeft zij zich ziekgemeld.
Het Uwv heeft de loondoorbetalingsperiode verlengd met 52 weken tot 14 oktober 2022 wegens onvoldoende re-integratie-inspanningen van appellante.
Bij besluit van 13 oktober 2021 heeft het Uwv het tijdvak waarin werkneemster tegenover appellante recht heeft op loon tijdens ziekte verlengd met 52 weken tot 14 oktober 2022 omdat appellante onvoldoende re-integratie-inspanningen heeft verricht.
Het Uwv heeft werkneemster met ingang van 14 oktober 2022 een loongerelateerde WGA-uitkering toegekend.
Na onderzoek door een arts en een arbeidsdeskundige heeft het Uwv bij besluit van 31 oktober 2022 aan werkneemster met ingang van 14 oktober 2022 een loongerelateerde WGA-uitkering op grond van de Wet WIA toegekend.
Werkneemster bereikte op 14 oktober 2021 het einde van haar wachttijd van 104 weken.
Niet in geschil is dat werkneemster op 18 oktober 2019 wegens ziekte is uitgevallen voor haar werkzaamheden en dat zij op 14 oktober 2021 onafgebroken gedurende 104 weken ziek is geweest. Zij heeft dus op 14 oktober 2021 het einde van haar wachttijd bereikt en toen was de 60-plusregeling nog niet in werking getreden.
De 60-plusregeling geldt voor 60-plussers die tussen 1 oktober 2022 en 31 december 2024 het einde van de wachttijd bereiken.
Gelet op artikel 23 van de WIA gaat het dus om de groep 60-plussers die tussen 1 oktober 2022 en 31 december 2024 een wachttijd van 104 weken hebben bereikt sinds de eerste werkdag waarop door de verzekerde wegens ziekte niet is gewerkt.
Op grond van artikel 23, eerste lid, van de Wet WIA geldt een wachttijd van 104 weken.
Op grond van artikel 23, eerste lid, van de Wet WIA geldt voor de verzekerde die aanspraak wil maken op een WIA-uitkering een wachttijd van 104 weken.
De loonsanctie is op grond van artikel 43, onder b, van de Wet WIA een uitsluitingsgrond en verschuift het einde van de wachttijd niet.
In artikel 43, onder b, van de Wet WIA is bepaald dat de loonsanctie een uitsluitingsgrond is en in artikel 54, eerste lid, van de Wet WIA is als voorwaarde voor het recht op een WGA-uitkering onder meer gesteld dat de verzekerde de wachttijd (van 104 weken) heeft doorlopen en dat geen uitsluitingsgrond van toepassing is. De laatste dag van de wachttijd blijft dus staan tijdens de duur van een uitsluitingsgrond.
De 60-plusregeling is buitenwettelijk begunstigend beleid.
De 60-plusregeling is buitenwettelijk (begunstigend) beleid.
Het beroep op ongelijke behandeling slaagt niet, omdat alle 60-plussers die het einde van de wachttijd bereiken tijdens het tijdvak van de regeling een vereenvoudigde claimbeoordeling krijgen.
Immers krijgen alle arbeidsongeschikte werknemers van 60 jaar en ouder die gedurende het tijdvak van de 60-plusregeling het einde van de wachttijd bereiken een vereenvoudigde claimbeoordeling als werknemer en werkgever daarmee instemmen.
Uitkeringen op basis van de vereenvoudigde WIA-claimbeoordeling worden niet aan eigenrisicodragers doorbelast.
Om ook werkgevers niet te benadelen, worden de uitkeringen die zijn toegekend op basis van een vereenvoudigde WIA-claimbeoordeling, in afwijking van de wet, niet aan publiek verzekerde werkgevers toegerekend via de Whk-premie en niet aan eigenrisicodragende werkgevers doorbelast.

Hoe wij dit toetsen

Verwante uitspraken

← Alle jurisprudentie Arbeidsdeskundigloket