Centrale Raad van Beroep

Loonsanctie terecht opgelegd omdat bedrijfsarts buiten professionele marge trad door gewijzigde belastbaarheid niet bij te stellen en mediation niet te adviseren

Het gaat in deze zaak over de vraag of het Uwv terecht een loonsanctie heeft opgelegd.

ECLI-nummer: ECLI:NL:CRVB:2026:461Lees de uitspraak
Instantie: Centrale Raad van Beroep
Uitspraakdatum: 15 april 2026

In het kort

Het Uwv legde op 24 november 2022 een loonsanctie op van 52 weken wegens onvoldoende re-integratie-inspanningen na de WIA-aanvraag van de werknemer op 7 septemb
De bedrijfsarts trad buiten zijn professionele marge door de belastbaarheid na de LAB van 25 oktober 2021 niet bij te stellen terwijl de werknemer een duidelijk
Het ontbreken van een bijgestelde FML of LAB maakte dat niet duidelijk was of het spoor 2-traject bij Focus passend was voor de medische beperkingen van de werk
De bedrijfsarts adviseerde ten onrechte geen mediation, terwijl al in de probleemanalyse van 19 januari 2021 terugkeer in eigen werk als doel werd vermeld en ee
De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat een onjuist advies van de bedrijfsarts voor rekening en risico van de werkgever blijft, onder verwijzing naar CRvB 21

Wat besliste de Centrale Raad van Beroep?

Een werkgever (appellante) had een werknemer in dienst als winkelmedewerker voor bijna 40 uur per week. De werknemer meldde zich op 30 november 2020 ziek wegens psychische klachten. Na een WIA-aanvraag op 7 september 2022 beoordeelde het Uwv de re-integratie-inspanningen en legde op 24 november 2022 een loonsanctie op van 52 weken. Het Uwv concludeerde dat de bedrijfsarts de belastbaarheid niet adequaat had vastgesteld en dat er onvoldoende was gedaan aan een verstoorde arbeidsverhouding.

De twee kerngebreken die de arbeidsdeskundige in het rapport van 24 november 2022 constateerde, waren: (1) de belastbaarheid van werknemer was onduidelijk gebleven na de Lijst Arbeidsmogelijkheden en Beperkingen (LAB) van 25 oktober 2021, waardoor niet duidelijk was of het spoor 2-traject passend was, en (2) er was sprake van een verstoorde arbeidsverhouding waarop de bedrijfsarts en appellante niet hadden geanticipeerd, bijvoorbeeld door mediation in te zetten.

De Raad oordeelt dat de bedrijfsarts buiten zijn professionele marge is getreden. Hoewel de werknemer tijdens het spoor 2-traject meermalen op het spreekuur vertelde dat het slecht ging en de behandeling tijdelijk was gestopt, bleef de bedrijfsarts concluderen dat fulltime moest worden doorgegaan met het spoor 2-traject. Een FML of LAB dient als uitgangspunt voor de arbeidsdeskundige om te beoordelen of zoekprofielen, vacatures en werkervaringsplekken passend zijn. Bij een duidelijk afnemende belastbaarheid had bijstelling moeten plaatsvinden.

Over het arbeidsconflict stelt de Raad dat de bedrijfsarts ten onrechte geen mediation heeft geadviseerd. Dat terugkeer bij appellante van begin af aan geen optie zou zijn geweest, strookt niet met het in de probleemanalyse van 19 januari 2021 vermelde verwachte doel van volledige terugkeer in eigen werk bij de eigen werkgever. Een verstoorde arbeidsverhouding kan de re-integratie belemmeren, zodat mediation aangewezen was.

De Raad bevestigt de uitspraak van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 13 november 2024 en laat de loonsanctie in stand. De benadering dat een onjuist advies van de bedrijfsarts voor rekening en risico van de werkgever komt, wordt opnieuw bevestigd, onder verwijzing naar de uitspraken van 23 november 2023 en 21 januari 2026.

Wat betekent deze uitspraak voor de werkgever?

De loonsanctie van 52 weken blijft in stand omdat de werkgever verantwoordelijk wordt gehouden voor het onjuiste advies van de bedrijfsarts, ook al volgde de werkgever dat advies te goeder trouw. Uit deze uitspraak volgt dat de werkgever erop moet toezien dat de bedrijfsarts bij een duidelijk verslechterende situatie van de werknemer de LAB of FML tijdig bijstelt, zodat de passendheid van het re-integratietraject geborgd blijft. Voorts volgt uit de uitspraak dat bij een verstoorde arbeidsverhouding een instrument als mediation inzetten aangewezen is, ook als terugkeer in eigen werk op dat moment niet realistisch lijkt.

Wat betekent deze uitspraak voor de werknemer?

De opgelegde loonsanctie blijft in stand, wat betekent dat de werkgever verplicht blijft loon door te betalen gedurende de verlengde periode tot 27 november 2023, zodat de re-integratie alsnog adequaat kan worden opgepakt. Uit de uitspraak volgt dat het Uwv heeft vastgesteld dat de aanhoudende druk op de werknemer om fulltime beschikbaar te blijven voor het spoor 2-traject een verdere negatieve invloed had op zijn mentale belastbaarheid.

Vragen over deze uitspraak

Kan een werkgever de loonsanctie ontlopen als de bedrijfsarts een verkeerd advies gaf?

Nee, een onjuist advies van de bedrijfsarts komt voor rekening en risico van de werkgever. De Raad heeft deze benadering opnieuw bevestigd in de uitspraken van 23 november 2023 en 21 januari 2026 en ziet geen aanleiding daarvan af te wijken.

Wanneer treedt een bedrijfsarts buiten zijn professionele marge bij de RIV-toets?

Volgens de Raad trad de bedrijfsarts hier buiten zijn professionele marge doordat hij, ondanks signalen van een duidelijk afnemende belastbaarheid, onverminderd concludeerde dat fulltime moest worden doorgegaan met het spoor 2-traject zonder de LAB of FML bij te stellen. De RIV-toets is geen claimbeoordeling, maar de bedrijfsarts wordt wel een professionele marge gegund.

Moet de bedrijfsarts de belastbaarheid bijstellen als de werknemer aangeeft dat het slechter gaat?

Ja, bij een duidelijk afnemende belastbaarheid is bijstelling van de belastbaarheid in een FML of LAB van belang om inzicht te blijven houden in de inzetbaarheid tijdens het re-integratietraject. Zonder actuele FML of LAB kan de arbeidsdeskundige niet beoordelen of zoekprofielen, vacatures en werkervaringsplekken passend zijn.

Wat moet een werkgever doen als er een arbeidsconflict speelt tijdens de re-integratie?

Volgens de Raad was inzet van mediation aangewezen zodra sprake is van een verstoorde arbeidsverhouding die de re-integratie kan belemmeren. Het argument dat terugkeer bij de werkgever toch geen optie meer was, volgde de Raad niet, mede omdat de probleemanalyse van 19 januari 2021 volledige terugkeer in eigen werk als doel vermeldde.

Waarop dit steunt

ECLI:NL:CRVB:2026:461Jurisprudentie

Gepubliceerd 15 april 2026, geraadpleegd 1 augustus 2026

Automatisch samengevat uit de bron hierboven. Niet elke bewering is los aan de bron getoetst; raadpleeg bij twijfel het origineel.

Wat de bron niet zegt

De uitspraak zegt niet wat er is gebeurd met de re-integratie na afloop van de loonsanctieperiode en of er alsnog een WIA-uitkering is toegekend.
De uitspraak laat open hoe de RIV-toets er in de toekomst uit zal zien als het voornemen van de minister om het medisch advies van de bedrijfsarts leidend te maken, wordt doorgevoerd.
De uitspraak beoordeelt uitsluitend de tekortkomingen zoals verwoord in het rapport van 24 november 2022 en spreekt zich niet uit over eventuele andere gebreken die pas in bezwaar zijn vastgesteld.

12 beweringen met een letterlijk citaat uit de bron

De werknemer meldde zich op 30 november 2020 ziek wegens psychische klachten.
Op 30 november 2020 heeft hij zich ziekgemeld wegens psychische klachten.
De werknemer diende op 7 september 2022 een WIA-aanvraag in.
Werknemer heeft op 7 september 2022 een uitkering op grond van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (Wet WIA) aangevraagd.
Het Uwv legde op 24 november 2022 een loonsanctie op van 52 weken, verlengd tot 27 november 2023.
Bij besluit van 24 november 2022 heeft het Uwv het tijdvak waarin werknemer tegenover appellante recht heeft op loon tijdens ziekte, verlengd met 52 weken tot 27 november 2023 (een loonsanctie).
Het Uwv verklaarde het bezwaar van appellante ongegrond bij beslissing op bezwaar van 17 juli 2023.
Bij beslissing op bezwaar van 17 juli 2023 (bestreden besluit) heeft het Uwv het bezwaar van appellante tegen het besluit van 24 november 2022 ongegrond verklaard.
De arbeidsdeskundige stelde op 24 november 2022 vast dat de belastbaarheid van werknemer onduidelijk was gebleven na de LAB van 25 oktober 2021.
De belastbaarheid van werknemer is sinds het opstellen van de Lijst Arbeidsmogelijkheden en Beperkingen (LAB) van 25 oktober 2021 onduidelijk.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De quote zegt niets over wat de arbeidsdeskundige 'op 24 november 2022 vastelde'. De quote stelt alleen dat de belastbaarheid sinds de LAB van 25 oktober 2021 onduidelijk is gebleven, zonder te verwijzen naar een specifieke datum van vaststelling.
De Raad oordeelt dat de bedrijfsarts buiten zijn professionele marge is getreden door ondanks afnemende belastbaarheid te blijven adviseren fulltime door te gaan met het spoor 2-traject.
Hoewel werknemer tijdens het spoor 2-traject meermalen op het spreekuur van de bedrijfsarts is geweest en daar heeft verteld dat het niet goed ging, dat de behandeling hem zwaar viel en daardoor tijdelijk was gestopt en de huisarts heeft ingegrepen, heeft de bedrijfsarts onverminderd geconcludeerd dat de (eerdere) conclusies van de arbeidsdeskundige gevolgd dienden te worden en dat (fulltime) door moest worden gegaan met het spoor 2-traject bij Focus. Daarmee is de bedrijfsarts buiten zijn professionele marge getreden.
Een FML of LAB dient als uitgangspunt voor de arbeidsdeskundige om te beoordelen of zoekprofielen, vacatures en werkervaringsplekken passend zijn.
Immers dient een FML of LAB als uitgangspunt voor een arbeidsdeskundige om te beoordelen of zoekprofielen, vacatures, functies en/of werkervaringsplekken passend zijn voor werknemer, gelet op zijn medische beperkingen.
De Raad oordeelt dat mediation aangewezen was vanwege de verstoorde arbeidsverhouding, die de re-integratie kon belemmeren.
Gelet hierop was een instrument als mediation om de arbeidsverhouding te verbeteren wel aangewezen geweest. De bedrijfsarts heeft dit ten onrechte niet onderkend.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De quote zegt dat mediation 'aangewezen was geweest' en noemt 'de verstoorde arbeidsverhouding', maar zegt niet dat deze verhouding 'de re-integratie kon belemmeren'. Die causaliteit wordt niet in de quote gesteld.
De stelling dat terugkeer in eigen werk van begin af aan geen optie was, strookt niet met de probleemanalyse van 19 januari 2021.
Daargelaten dat de opmerking dat terugkeer in eigen of aangepast werk bij appellante van begin af aan geen optie was, niet strookt met het in de probleemanalyse van 19 januari 2021 vermelde verwachte doel "Volledige terugkeer (in) eigen werk bij (de) eigen werkgever"
De Raad bevestigt de 'voor rekening en risico'-benadering onder verwijzing naar de uitspraak van 21 januari 2026.
In zijn uitspraak van 21 januari 2026 heeft de Raad deze 'voor rekening en risico'benadering wederom bevestigd en ook nader toegelicht.
Op grond van artikel 25, negende lid, van de Wet WIA kan het Uwv het loontijdvak verlengen met ten hoogste 52 weken.
Indien bij de behandeling van de aanvraag, bedoeld in artikel 64 en de beoordeling, bedoeld in artikel 65 blijkt dat de werkgever zonder deugdelijke grond zijn verplichtingen op grond van het eerste, tweede, derde, vierde of vijfde lid dan wel de krachtens het zevende lid gestelde regels niet of niet volledig nakomt of onvoldoende re-integratie-inspanningen heeft verricht, verlengt het UWV het tijdvak gedurende welke de verzekerde jegens die werkgever recht heeft op loon … De verlenging bedoeld in de eerste zin, is ten hoogste 52 weken.
De verzekeringsarts bezwaar en beroep stelde vast dat de aanhoudende druk om fulltime beschikbaar te blijven voor het spoor 2-traject een verdere negatieve invloed had op de mentale belastbaarheid van de werknemer.
de aanhoudende druk op werknemer om toch vooral fulltime inzetbaar en beschikbaar te blijven voor het spoor 2-traject een verdere negatieve invloed op werknemers mentale belastbaarheid heeft gehad.
Het citaat onderbouwt deze regel niet volledig. De quote vermeldt niet dat dit door 'de verzekeringsarts bezwaar en beroep' is vastgesteld. De quote attributeert de constatering niet aan deze persoon of rol.

Hoe wij dit toetsen

Verwante uitspraken

← Alle jurisprudentie Arbeidsdeskundigloket