De Centrale Raad van Beroep kent ex-werknemer een IVA-uitkering toe per 27 november 2017 omdat het Uwv de duurzaamheid van de arbeidsongeschiktheid onvoldoende heeft gemotiveerd

De Raad oordeelt dat het Uwv het gebrek niet heeft hersteld. Uit de stukken blijkt namelijk niet dat ex-werknemer van augustus 2017 tot mei 2018 opgenomen was. Andere dossiergegevens, waaronder het rapport van de verzekeringsarts van 28 september 2017, wijzen erop dat de interne behandeling juist tot januari 2017 duurde en dat een nabehandeling liep tot begin september 2017. De verzekeringsarts bezwaar en beroep is dus uitgegaan van een feitelijk onjuist behandelverloop.

Bovendien heeft de verzekeringsarts bezwaar en beroep in zijn rapport van 11 februari 2026 niet gemotiveerd gereageerd op de rapporten van verzekeringsarts Derks, terwijl de tussenuitspraak daartoe uitdrukkelijk opdracht had gegeven. Derks had in zijn rapporten van 29 maart 2020, 14 april 2020, 4 juni 2020 en 8 juli 2020 gesteld dat ex-werknemer al sinds 1995 verslaafd was aan alcohol, dat de intensieve behandelingen al waren afgebouwd per 26 november 2017 en dat er geen behandelmogelijkheden meer waren waarvan verbetering verwacht kon worden, al op de datum einde wachttijd.

Nu het Uwv de gebreken niet heeft hersteld, voorziet de Raad zelf in de zaak en kent ex-werknemer met ingang van 27 november 2017 een IVA-uitkering toe. Het besluit van 29 augustus 2019 wordt herroepen.

De uitspraak bevestigt dat een werkgever die eigenrisicodrager is of anderszins financieel belang heeft bij de ingangsdatum van een IVA-uitkering, met succes kan aanvechten dat de duurzaamheid van de arbeidsongeschiktheid pas op een later moment wordt aangenomen. De Raad oordeelde dat de verzekeringsarts bezwaar en beroep onvoldoende heeft gemotiveerd waarom de duurzaamheid pas per 1 september 2018 is aangenomen, en stelde de ingangsdatum vast op 27 november 2017. De werkgever (appellante) ontvangt daarnaast een schadevergoeding van in totaal € 677,42 van het Uwv en € 2.322,58 van de Staat wegens overschrijding van de redelijke termijn, alsmede een proceskostenveroordeling van € 3.502,50 ten laste van het Uwv en € 233,50 ten laste van de Staat.

Ex-werknemer heeft met ingang van 27 november 2017 recht op een IVA-uitkering in plaats van de eerder toegekende ingangsdatum van 27 november 2018. De Raad stelde vast dat er geen medische grond was om de duurzaamheid van zijn volledige arbeidsongeschiktheid pas op een later moment aan te nemen, mede gelet op de rapporten van verzekeringsarts Derks waaruit blijkt dat er al op de datum einde wachttijd geen behandelmogelijkheden meer waren waarvan verbetering te verwachten viel.