Maatregel wegens benadelingshandeling ZW terecht opgelegd per 8 oktober 2021 na ontslag op staande voet, ingangsdatum bevestigd door Centrale Raad van Beroep

Appellant was werkzaam als technisch specialist voor 27 uur per week bij [naam B.V.] en meldde zich op 13 juli 2021 ziek. Op 8 oktober 2021 werd hij op staande voet ontslagen wegens een vertrouwensbreuk. In de civielrechtelijke procedures die volgden heeft appellant berust in het ontslag en schadevergoeding gevorderd in plaats van herstel van de dienstbetrekking. Het gerechtshof 's-Hertogenbosch oordeelde bij beschikking van 20 april 2023 dat er geen dringende reden voor ontslag op staande voet was en kende een bescheiden billijke vergoeding toe.

Het Uwv legde per 8 oktober 2021 een maatregel op en weigerde het ziekengeld geheel en blijvend, omdat appellant zonder deugdelijke grond had nagelaten verweer te voeren tegen de beëindiging van zijn dienstbetrekking in de periode dat hij recht had op loon tijdens ziekte. De rechtbank Limburg verklaarde het beroep gegrond, niet omdat de benadelingshandeling ontbrak, maar omdat het Uwv de maatregel onvoldoende had afgestemd op de ernst en de mate van verwijtbaarheid. Het Uwv werd opgedragen opnieuw op het bezwaar te beslissen. Die opdracht stond in hoger beroep niet ter discussie.

In hoger beroep bestreed appellant uitsluitend de ingangsdatum van de maatregel. Hij stelde dat de maatregel pas per 14 maart 2022, de datum van de beschikking van de kantonrechter, kon ingaan, omdat hij zich pas op die zitting had neergelegd bij het ontslag. De Centrale Raad van Beroep volgt dit betoog niet. Door niet de nietigheid van het ontslag op staande voet in te roepen, heeft appellant uiteindelijk berust in het ontslag en zijn recht op loon prijsgegeven op een moment waarop het arbeidsongeschiktheidsrisico al was ingetreden. Dat was op 8 oktober 2021 het geval, omdat appellant al vanaf 13 juli 2021 ziek was.

De Raad bevestigt de aangevallen uitspraak. Het Uwv moet een nieuwe beslissing op bezwaar nemen over de mate van verwijtbaarheid en de afstemming van de maatregel. Aan de argumenten van appellant over de verwijtbaarheid zelf komt de Raad niet toe, omdat het Uwv ter zitting heeft bevestigd dat er nog geen nieuw besluit op bezwaar was genomen. Beroep tegen dat nieuwe besluit kan uitsluitend bij de Centrale Raad van Beroep worden ingesteld.

Als eigenrisicodrager voor de ZW heeft [naam B.V.] het verzoek aan het Uwv gedaan om een maatregel op te leggen. De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat de ingangsdatum van de maatregel 8 oktober 2021 is, de dag van het ontslag op staande voet. Het Uwv moet echter nog een nieuw besluit op bezwaar nemen over de mate van verwijtbaarheid en de afstemming van de maatregel, waarbij de onjuiste en onheuse behandeling van appellant door [naam B.V.] een rol kan spelen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant een benadelingshandeling heeft gepleegd door niet de nietigheid van zijn ontslag in te roepen, en dat de maatregel terecht per 8 oktober 2021 is ingegaan. Het Uwv moet wel opnieuw beslissen over de vraag in welke mate het appellant te verwijten valt dat hij niet om herstel van de dienstbetrekking heeft gevorderd, waarbij de omstandigheden van de zaak volledig moeten worden meegewogen. Beroep tegen dat nieuwe besluit kan uitsluitend bij de Centrale Raad van Beroep worden ingesteld.